Park 12 krajobrazów

 

Embed or link this publication

Description

artykul

Popular Pages


p. 1

72 MIEJSKA DŻUNGLA / strefa projektów 73 �ark dwunastu Krajobrazów tekst Krzysztof Herman, sggw Niewielki park Village of Yorkville w centrum Toronto jest parkiem krajobrazów, ale nie krajobrazowym. Nie ma tu rozległych angielskich muraw, odnajdziemy za to ponowoczesne myślenie o projektowaniu Ich niegdysiejszy obrys jest dziś podstawą podziału na „ogrody”. Ten układ parku obok znaczenia symbolicznego i odniesień historycznych ma wyraźny sens użytkowy. Dzięki sekwencji krajobrazów projektanci uzyskali również zróżnicowane funkcjonalnie obszary parku o zmiennym zacienieniu, przestrzenie otwarte, miejsca zaciszne – zadrzewione lub ukryte wśród wysokich traw. Park oferuje także wiele miejsc do siedzenia: od tradycyjnych drewnianych ławek i lekkich, aluminiowych, przenośnych krzeseł, przez niskie murki oporowe, betonowe „opony” okalające pnie drzew, aż do charakterystycznej, wielkiej „skały” będącej atrakcyjnym miejscem do siedzenia dla dużych grup, a równocześnie urządzeniem (a raczej środowiskiem) zabawy dzieci. Znalazło się w tym małym parku także miejsce dla porośniętej winoroślą pergoli (południowe Ontario słynie z wyśmienitego wina lodowego) oraz kurtyny wodnej, która zimą, podobnie jak wodospad Niagara, okresowo zamarza. W miejsce strumieni wody (które latem stanowią wybawienie od upałów) tworzą się dynamiczne wzory z sopli. Martha Schwartz nie byłaby sobą, gdyby i w tym projekcie nie wykorzystała układu modernistycznej, geometrycznej siatki. Drzewa i rośliny, nawet we fragmentach parku, które „cytują” naturalny, dziki krajobraz,   Drewniane pomosty nad fragmentem podmokłej łąki posadzone są w bardzo regularnych odstępach, co przypomina użytkownikom, że znajdują się mimo wszystko w miejskim środowisku. Park Village of Yorkville zrodził się na miejscu parkingu, nad linią metra, w dzielnicy, która przechodziła ówcześnie wielką transformację. Dzięki projektowi (który w 2012 roku otrzymał prestiżową Landmark Award Amerykańskiego Stowarzyszenia Architektów Krajobrazu) ten niewielki, sąsiedzki teren zieleni stał się wizytówką tej części Toronto, pozostając także niezwykle popularny wśród mieszkańców miasta. V R E K L A M A illage of Yorkvilla Park w Toronto zrealizowano w 1994 roku według projektu zespołu Marthy Schwartz. Znana jest ona jako eksperymentująca architekt krajobrazu, tworząca w ogrodach i przestrzeniach publicznych mocne znaki, obiekty wyrażające jej twórcze ego. Nie boi się stosować elementów banalnych, balansując na granicy kiczu, jak w słynnym „ogrodzie bajglowym” (Bagel Garden w Bostonie). tutejsza realizacja jest nieco inna – nie znajdziemy w niej tak dużo pastiszu, ulotności i dowcipu, mimo że nadal prowadzona jest w niej gra z odbiorcą – gra na znaczenia, odniesienia i cytaty. W parku spotykamy przede wszystkim kreatywną próbę przeniesienia różnych, odmiennych kanadyjskich krajobrazów – pokazanie ich przez formalne i symboliczne zabiegi oraz dobór roślin. Niewielki park (pół hektara), w kształcie wąskiego prostokąta, został podzielony poprzecznie na 12 równoległych względem siebie ogrodów. Wśród nich sprawny obserwator odnajdzie różne zagajniki – obsadzone świdośliwą, sosnami, olchami czy młodymi brzozami; jabłoniowy sad, a także fragmenty krajobrazu Tarczy Kanadyjskiej, Gór Skalistych oraz pełnych dzikich kwiatów prerii czy bagien. Taki „zbiór krajobrazów” to także nawiązanie do historycznego, wiktoriańskiego rodowodu dzielnicy, w której park się znajduje. Za czasów królowej Wiktorii do ogrodów pasjami sprowadzano egzoty – tu kolekcję wypełniają nie tak odległe, rodzime gatunki, pokazując jednocześnie fantastyczne zróżnicowanie zbiorowisk, ekosystemów w ramach przepastnej geograficznie Kanady. Użytkownicy parku znający dobrze historię miejsca będą także wiedzieć, że w miejscu, w którym na początku lat 90. powstał Village of Yorkville Park, jeszcze w latach 50. stały kamienice rzędowe.   Kurtyna wodna i „skała” są najbardziej charakterystycznymi elementami parku MARZEC 2014 | ZIELEŃ TO ŻYCIE ZIELEŃ TO ŻYCIE | MARZEC 2014

[close]

Comments

no comments yet