Uitblinkers Nr. 5 2018 Magazine over eten, drinken en gastvrijheid

 

Embed or link this publication

Description

Magazine over eten, drinken en gastvrijheid

Popular Pages


p. 1

VAKBLAD OVER ETEN, DRINKEN EN GASTVRIJHEID IN DE ZORG NR. 5 - FEB 2018 UITBLINKERS IS EEN UITGAVE VAN WijGastvrij kijkt in de toekomst Inclusief eiwit special Harm ziet kansen

[close]

p. 2

5e,0iwgit 6e,i0wgit 6e,i1wgit 5e,6iwgit 5e,i0wgit ken jij onze eiw itrijke tussendoortjes al? Vind jij het ook zo lastig om voldoende eiwitten te kunnen verstrekken aan jouw patiënten, cliënten of bewoners? Fano heeft hiervoor een oplossing. Door gebruik te maken van onze Portion Pack salades als extra verstrekking of hartig tussendoortje is het makkelijker om aan de benodigde hoeveelheid eiwit te voldoen. Vijf varianten bevatten 5g of meer eiwit per portie. Je kunt de salades op een cracker, een krentenbol of roggebrood smeren, of zo uit het bakje lepelen. Kijk voor inspiratie met onze salades op www.fano.nl puur genieten

[close]

p. 3

RAKE TIPS VAN HARM Collectieve slachtofferpijn. Ik had er nog nooit van gehoord. En je voelt hem al aankomen: we moeten er vanaf. Niet meer lijdzaam toezien hoe dingen mislopen, maar aanpakken, schouders eronder. Verantwoordelijkheid nemen. Ook als je geen leidinggevende functie hebt. Woorden van deze strekking sprak tv-maker Harm Edens, bekend van Dit was het Nieuws, in het interview dat wij met hem hadden. Een BN-er met visie. Over het omgaan met werkdruk: “Als je zelf weet waarom je er bent en welke verantwoordelijkheden je draagt kun je beter je grenzen bewaken.” Dat is te verkiezen boven non-stop tegen de klippen op rennen, want dat leidt tot stress. Ga met de collega’s bij elkaar zitten en praat over de dingen waar je tegenaan loopt, adviseert hij. Geef aan hoe het anders kan. “Je zult zien dat je dingen makkelijk in beweging krijgt, want iedereen wil het.” Een goede raad voor 2018, lijkt me. En zo heeft Edens er nog een paar. Verder in deze Uitblinkers een verhaal over wegglijden uit het leven en de rol die medewerkers in de zorg daarbij kunnen spelen. En een hoopgevende special over eiwitten die in combinatie met bewegen ouderen sterker en weerbaarder kunnen maken. Jaap de Graaf, Redactie Uitblinkers INHOUD 5 Harm Edens belicht de zorg 7 Column Monique Willemse 9 Zorgaanbieder bouwt keuken 10 Vooruitblik op activiteiten WijGastvrij 11 Column Michel Overwijk 12 Schijnwerper op voedingsassistenten 17 Twietjes uit de zorg 18 Agenda en colofon 19 Terugblik WijGastvrij 22 Wegglijden uit het leven 24 Column Eric van Reenen 25 Vernieuwd 26 Bedrijfsleden 27 Verborgen verhalen 29 Eiwitspecial 38 Column Geert Hilferink

[close]

p. 4

Harm Edens foto: Elvin Boer Tekst: Jaap de Graaf 4 Harm Edens pleit voor omwenteling in de zorg “PLAATS EEN OLIFANT IN DE HAL” Hij is hét gezicht van Dit was het Nieuws, satirisch programma met 1,5 miljoen kijkers. Harm Edens doet daarnaast tig andere dingen en heeft over alles een mening. Ook over de zorg. “Een olifant in de hal van een verpleeghuis zorgt voor dalende zorgkosten.” Persoonlijk Harm Edens is op 4 augustus 1961 geboren te Enschede. Hij woont in Zutphen, leeft samen met partner Harm Wesselink. Het stel heeft twee kinderen. Edens heeft daarnaast een piedà-terre in Amsterdam. Is van beroep schrijver, programmamaker, dramaturg, vertaler, ambassadeur WNF. Bekend van verschillende programma’s waaronder Dit was het Nieuws en 10xBeter. Treedt op als gastspreker en moderator op symposia. “D E ZORG IS EEN FORMULIERENGALA GEWORDEN” De avond voorafgaand aan het interview op maandagmorgen 8 januari was hij op dreef in Dit was het Nieuws. Goed bekeken programma dat semi-life wordt opgenomen. Dat gebeurt 24 uur voor de uitzending, met publiek. “De druk is best groot.” Nadien wordt de helft geschrapt, want niet leuk genoeg of niet passend in de lijn van het programma. De andere helft wordt gemonteerd tot een vloeiend geheel.

[close]

p. 5

Bel zorgverzekeraar bij levenseinde In een vergrijzende maatschappij gaan veel mensen dood. Ook daar heeft Harm Edens over nagedacht. “Normaal gesproken bel je met Dela, niet met Zilveren Kruis. Ik zou het liever andersom zien. Het zou mooi zijn als we kunnen bellen met de zorgverzekeraar als het een kwestie van maanden is. Wat zijn de mogelijkheden? Een arts in een ziekenhuis of verpleeghuis is voornamelijk bezig met protocollen en voorschriften. Zoveel behandelingen per jaar. Blijven behandelen zolang het nog kan.” Meer eigen regie voor wat betreft het levenseinde zou mooi zijn, aldus Edens. “Maar weinig artsen zeggen: meneer Jansen, u kunt kiezen tussen nog vijf maanden leven waarvan vier maanden chemo of vier maanden pijnvrij zonder chemo. Ik zou kiezen voor vier maanden pijnvrij en een waardig einde.” Diva Dichtbij Gelderse Koppen van Omroep Gelderland is een ander programma waar Edens aan meewerkt. Opmerkelijke verhalen uit de provincie. In een van de afleveringen trad het gezelschap Diva Dichtbij op voor dementerende ouderen. Ze brachten oudhollandse en internationaal bekende liedjes ten gehore. Daarover: “Helemaal blij die mensen. Is ook verklaarbaar. Je muziekgeheugen is een van de laatst verdwijnende geheugens. Die mensen kunnen zich misschien niets meer herinneren van gisteren, maar dat bekende liedje zingen ze mee, arm in arm.” Je bezocht met bejaarden een museum. “Dat was voor het programma 10XBeter. Je zag mensen die voorovergebogen, angstig en klein binnenkwamen en zich daarna letterlijk oprichtten. Ze werden weer trots toen ze die herkenbare beelden zagen, gingen vertellen over vroeger.” Weten ze in de zorg wel dat oude voorwerpen deze uitwerking op dementerende mensen kunnen hebben? “Er is nog zoveel dat ze in de zorg niet weten. Ik was ooit op bezoek in een bejaardenhuis te Amsterdam. Ze hadden daar een hippe aanbouw gemaakt met van die roman blinds voor de ramen, moderne raamdecoratie. De dementerende bewoners zaten daarna voortdurend met een jas aan. Ze hadden het ijskoud, terwijl het 23˚C was. Die roman blinds zagen ze aan voor kleding die te drogen hing.” “A LS DE LEIDER HET NIET DOET, MOET JE HET ZELF DOEN” Kregen ze het daardoor koud? “Die mensen dachten dat ze buiten zaten. Daarna hebben ze weer de oude gordijnen opgehangen en de oude meubels geplaatst. Ze gingen ook groente bereiden met z’n allen. De mensen voelden zich daarna minder angstig met als gevolg: minder pillen, minder zorg, minder kosten. Veel dingen kun je op een totaal andere manier aanvliegen. Simpel gesteld: hoe meer de menselijke maat terugkomt in de zorg, hoe beter, goedkoper en handiger het wordt.” Je hebt wel eens gezongen in de hal van een ziekenhuis. Vertel! “Dat was in Apeldoorn waar we een programma opnamen. Ik zat daar samen met een vrijwilliger te zingen. Ik zag mensen die in het gips en achter rollators voorbij kwamen sukkelen. Met de mondhoeken naar beneden. Ik zei: kom op, dit doen we voor jullie. Ze reageerden verbaasd: echt? Ze gingen luisteren, meezingen, meedeinen. Daarna vrolijk weer verder. Waarschijnlijk zeuren ze dan ook minder tegen hun dokter.” Tijd dus voor een andere aanpak in de zorg. “Vind ik wel. Als de zorgmedewerker mevrouw Jansen in 90 seconden haar steunkousen moet aantrekken, terwijl ze pijn heeft, wordt het niet wat. Maar als je de medewerker drie keer twee uur in de week de tijd geeft om haar te helpen, terwijl hij of zij naar eigen inzicht kan bepalen hoe die tijd wordt benut dan wordt het prettiger. Gaat zo’n medewerker een keer lekker wandelen met mevrouw in plaats van stoffen en boenen. En die steunkousen kunnen misschien ook wel een keer achterwege blijven.” lees verder > Harm Edens 5

[close]

p. 6

Die Edens heeft makkelijk praten. “Ik doe veel mensen natuurlijk tekort met deze opmerkingen, maar je ziet wel dat het in de zorg een formulierengala is geworden waarbij de stopwatch regeert. Daarmee reduceer je mensen tot domme telmachientjes.” “GEEF MEDEWERKERS VRIJHEID, WAARDEER ZE” Wat zou er moeten gebeuren? “Geef medewerkers vrijheid, waardeer ze. Zij zijn de experts. Als ze zeggen: we halen het niet in die tijd, moet je daar naar luisteren. In principe willen mensen keihard werken. Graag zelfs. Beetje dom lopen slonzen is voor niemand leuk.” Vermoeidheid en burn-out slaan dan minder snel toe? “Als je zelf weet waarom je er bent en welke verantwoordelijkheden je draagt kun je beter je grenzen bewaken. Als je non-stop tegen de klippen op rent en het maakt allemaal niet uit wat je doet dan voel je je niet gewaardeerd. Je raakt gestrest en gespannen.” Harm Edens Hoe kun je die ommezwaai naar meer verantwoordelijkheid maken? “Ga bij elkaar zitten en praat over de dingen waar je tegenaan loopt. Ga na hoe het anders 6 kan. Je zult zien dat je dingen makkelijk in beweging krijgt, want iedereen wil het. Je moet van die collectieve slachtofferpijn af. Dat werkt niet.” Rottweilers in gastgezin Harm Edens is een groot voorstander van huisdieren in de ouderenzorg. “Het enige dat je hebt, is je dier. Maar laat wel de menselijke maat gelden. Twee rottweilers op een kamer van vier bij vijf is lastig. Maar er zijn altijd oplossingen. Plaats die honden in een gastgezin waar de vrouw twee keer per week naartoe gaat, bijvoorbeeld. Ze heeft dan de helft minder pillen nodig.” En als je er niet uitkomt? “Je kunt tegen je leidinggevende zeggen: ik heb het nou enkele jaren op jullie manier gedaan, maar ik denk er anders over. Overtuig me maar dat het op jullie manier moet. En mocht je zelf denken: ik pas hier niet, ga dan elders kijken, misschien kom je daar beter tot je recht.” Nog suggesties voor de zorg op het gebied van eten? “Laat mensen zelf koken en zelf kiezen. Koken zorgt voor betrokkenheid, voor beweging, sociale contacten, je doet iets nuttigs. Je wordt onderdeel van een gemeenschap. Dat is belangrijk. Waarom zou je oud worden als het nergens meer over gaat?” Maar deze aanpak is te bewerkelijk, hoor je nogal eens. “Als je door deze aanpak dokters- en medicijnkosten kunt terugdringen, kun je geld overhevelen van het medische budget naar het budget voor koken en zorg.” Hij vertelt het verhaal van een directeur van een geriatrische instelling die kampte met hoge dokterskosten en een zware druk op de zorg. De man kwam op het idee om voor afleiding

[close]

p. 7

te zorgen. Hij plaatste een olifant in de hal. “Het hele rusthuis liep uit. Kinderen werden gebeld. Gesprek van de week . In de maanden daarna daalde het doktersbezoek enorm.” De dagelijkse routine werd doorbroken. “Heel duidelijk, ondertussen liet de directeur een kinderboerderij aanleggen met dieren die ook verzorgd mochten worden. En daarna liet hij nogmaals een groot dier komen dat tientallen liters urine tegen de gordijnen spoot. Hoge schoonmaakkosten, maar aan het eind van het jaar had de directeur toch zoveel miljoen bespaard.” Dit is ook echt gebeurd? “Zeker en daar word je blij van. Je kunt dingen doorbreken door het eens anders te doen.” Waar moet de zorg beginnen? “De leiding zou ieder lid van het team moeten betrekken bij de gang van zaken. Geef medewerkers verantwoordelijkheid, neem ze serieus, maak echt contact, pleeg overleg. Dan gaan ze ervoor. Dat gebeurt niet als ze binnen 90 seconden een steunkous aan moeten trekken. Dan kijk je op de stopwatch en zeg je: het is 15.00 uur, ik ga naar huis.” Hoe pakken ze dit bij Zilveren Kruis (Harm Edens is het gezicht van hun campagne, red) aan? “Serieus praten, vragen stellen. Aan welke innovaties hebben we echt wat? Hoe kun je dingen echt veranderen? Hoe kun je woonvormen introduceren waar mensen zelfstandig wonen met jongeren eromheen in plaats van driehoog achter weg te kwijnen? Ervoor zorgen dat je met elkaar iets kunt betekenen zodat de kwaliteit van je leven toe kan nemen.” Vanwaar jouw betrokkenheid bij de zorg? “Ik ben betrokken bij alles wat ik doe. Duurzaamheid bijvoorbeeld. Ben ik het grootste deel van mijn tijd mee bezig. Veel dingen moeten anders. Daar zijn veel ceo’s van bedrijven en anderen het ook over eens. Daar kan ik alleen maar vrolijk van worden.” “B EETJE DOM LOPEN SLONZEN IS VOOR NIEMAND LEUK” Visieontwikkelaar Monique Willemse van MOMOKO gespecialiseerd in gastvrijheid, eten & drinken in ziekenhuizen en ouderenzorg moniquewillemse@momoko.nl ZORGELIJK GESJOEMEL Bij aanbestedingen voor de levering van patiëntenvoeding wordt het belang van de patiënt voortdurend verdrongen door ‘het kostenplaatje’. En zodra een inkoopcommissie een eerste briefing heeft opgesteld begint het gedonder. Er wordt gerommeld aan de voorwaarden en kpi’s, de beoordelingscriteria, de randvoorwaarden en de communicatie met aanbieders. Goedwillende inschrijvers proberen oude appels en nieuwe peren vergelijkbaar te maken en wringen zich in allerlei bochten om het allengs mistiger proces te managen. Die gaan uit van ethisch verantwoord opererende inkoopcommissies en investeren zich suf in de herontwikkeling van hun aanbod. Maar de in aanbestedingsrecht gespecialiseerde advocaten Doornhof en Vidal constateerden recent nog dat er nog steeds heel wat afgesjoemeld wordt in gemeentelijke aanbestedingen en de parallellen met de zorgsector zijn pijnlijk. Informele contacten met de aanbesteder (lekker met het hele gezin naar een concert), selectieve uitwisseling van informatie (de eerste vertrouwelijke beoordelingen worden alvast met de bevriende partij gedeeld), het aanbieden van snoepreisjes naar de sinaasappelvelden in Spanje aan leden van de inkoopcommissie; voor een enkele aanbieder is tijdens het proces alles geoorloofd. Bij andere organisaties mag een werknemer nog geen stropdas aannemen, maar in de zorg worden de extraatjes nog gretig afgenomen. Alleen al het feit dat een leverancier zo’n reisje aanbiedt tijdens een aanbestedingstraject is volgens een instituut dat integriteitslessen geeft aan o.a. rechters, al voldoende reden om zo’n leverancier uit de aanbesteding te gooien. Uiteindelijk is de patiënt het kind van de rekening. Neem die uitnodigingen dus niet aan, blijf loyaal aan de kwaliteit die je nastreeft en aan de ethische bedrijfsvoering die van zorginstellingen mag worden verwacht. Blijf sterk en je karma zal je beloning zijn. Enne, voor diegene die weet dat dit stukje over hem of haar gaat: je kunt elke dag opnieuw beginnen. 7 Harm Edens

[close]

p. 8



[close]

p. 9

“D E GEUR VAN GEBRADEN VLEES SCHIJNT VRESELIJK TE ZIJN NA EEN CHEMO” Hoogleraar Ellen Kampman in De Gelderlander opgepikt voor jou Duurzaam INTERZORG BOUWT EIGEN KEUKEN Berichten over instellingskeukens die sluiten, kennen we. Zelden hoor je dat een zorgaanbieder een keuken opent. Nu dus wel. Interzorg in Assen wil begin 2019 haar intrek nemen in een duurzaam pand op een nieuwe locatie, met hierin een eigen keuken, wasserij en kantoorruimte. "We willen daar op een gezonde, verantwoorde wijze gaan koken met producten uit de regio. Zonder additieven, zonder gasverpakking”, zegt Jaap Wolf van Interzorg. De facilitaire dienst wil de zorg meer service gaan bieden. Daarover: “We gaan maaltijden in dekschalen aanleveren, in de juiste consistentie, zodat medewerkers op de afdelingen zich niet meer bezig hoeven houden met pureren en malen, maar zich toe kunnen leggen op het verlenen van service aan cliënten of zorg.” Ziekenhuis MAALTIJDEN AAN HUIS Is het zinvol om patiënten voor of tijdens de behandeling thuis te voorzien van maaltijden? Dat onderzoek vindt plaats onder een grote groep mensen die behandeld worden in Radboudumc Nijmegen. Foodforecare (Maison van den Boer) neemt de uitvoering van de proef voor haar rekening. Dit bedrijf baarde opzien door kleine porties te serveren aan kankerpatiënten die daardoor beter gingen eten en meer eiwitten binnenkregen. Foodforecare breidt de service nu bij wijze van proef uit naar maaltijden aan huis. Met als doel om ervoor te zorgen dat de patiënten sterker het ziekenhuis ingaan en na thuiskomst sneller herstellen. 9 Lekker eten VIER KILO GEPLUST IN TWEE WEKEN Goede, verse maaltijden in een sfeervolle omgeving. Daar voelen ouderen zich goed bij. Ronald Groffen, werkzaam bij een producent van voeding, vertelt aan Uitblinkers het verhaal van zijn bejaarde schoonvader die opknapte nadat hij het verpleeghuis inruilde voor een particuliere instelling. De man verbleef twee jaar in een instelling en viel daar kilo’s af. De kinderen en hun partners besloten dat pa naar een particulier huis moest. Daar leefde hij op. Groffen: “Het eten. Daar staat of valt alles mee. In het verpleeghuis kregen ze in die groep alleen nog maar opgewarmde maaltijden. Vlees, aardappelpuree en wat boontjes of worteltjes uit een potje. De dames die in de groepen kookten, hadden er geen verstand van. Ze deden maar wat, hadden nog nooit van kruiden en specerijen gehoord.” Aandacht In het particuliere huis gaat het anders. De bewoners helpen met het bereiden van groenten. “Men kookt daar vers”, zegt Groffen. “In twee weken tijd kwam mijn schoonvader vier kilo aan. Enkel en alleen doordat hij weer goed eet. Er is aandacht voor de maaltijd, beleving, er wordt lekker gekookt. Zo eenvoudig kan het zijn.”

[close]

p. 10

Managementbijeenkomst TOEKOMST IN DE ZORG Toekomstgericht denken en handelen is een must in de moderne bedrijfsvoering, ook in de zorg. De managers van vandaag zijn gedwongen na te denken over de toekomst om de juiste beslissingen te kunnen nemen. “De toekomst is daarmee ook onze zorg geworden”, aldus WijGastvrij “want wie van ons weet precies hoe de wereld er over vijf of tien jaar uit zal zien?” vooruitblik WijGastvrij Workshops KLEINSCHALIG WONEN – ETEN EN DRINKEN Grensverleggend De toekomst in de zorg krijgt daarmee verschillende dimensies: mens, middelen en materialen. Vanuit deze drie invalshoeken wil WijGastvrij het thema ‘Toekomst in de zorg: waar liggen de kansen?’ belichten op 8 maart aanstaande. Denk mee en praat mee! Dit kan in het Bidfood Foodyard te Amsterdam, een locatie waar chefs en ondernemers voortdurend kennis kunnen maken met nieuwe, grensverleggende producten. Voor nadere informatie over programma, adres en aanmelden kun je terecht op www.wijgastvrij.nl/evenementen/ 8 BIDFOOD FOODYARD MRT TE AMSTERDAM. Kleinschalig koken is een belangrijk onderdeel van kleinschalig wonen. Maar de Bijeenkomsten medewerkers die verantwoordelijk zijn voor het koken, beschikken niet altijd over de juiste vaardigheden en hun tijd is beperkt. Daardoor OVER ONDERVOEDING, VERRASSEN EN VERLEIDEN gaat er veel mis. WijGastvrij heeft bijeenkomsten gepland die gaan over Ondervoeding Hoe kan het wel? WijGastvrij organiseert drie en over Verrassen en verleiden - trends en ontwikkelingen in de keuken. bijeenkomsten Kleinschalig wonen – wat te De eerstgenoemde bijeenkomst is landelijk en vindt plaats op 21 juni 10 doen met eten en drinken? Eric-Jan Wissink in het Diaconessenhuis te Utrecht. Het tweede onderwerp betreft vier van Smaak van het Huis geeft antwoord op regiobijeenkomsten. Een daarvan is een managementbijeenkomst. Houd veelgehoorde vragen van medewerkers zoals: www.wijgastvrij.nl/evenementen in de gaten voor nadere gegevens. hoe moet ik koken voor een ‘grote’ groep mensen en hoe stel ik een gezond menu samen? De eerste bijeenkomst op 15 februari in het Flevoziekenhuis te Almere, ligt achter ons. 21 THEMABIJEENKOMST ONDERVOEDING, JUNI DIACONESSENHUIS UTRECHT. Twee sessies komen er aan. Voor nadere informatie over het programma, aanvangstijd, adres en voor aanmelden kun je terecht op: www.wijgastvrij.nl/evenementen/ 20 VERRASSEN EN VERLEIDEN - TRENDS EN ONTWIKKELINGEN SEP IN DE KEUKEN, ANTONIUS ZIEKENHUIS SNEEK. MANAGEMENTBIJEENKOMST VERRASSEN EN VERLEIDEN - 27 SEP TRENDS EN ONTWIKKELINGEN IN DE KEUKEN, ZIN INSPIRATIELAB SLIGRO IN VEGHEL. 15 TOPAZ ZUYDTWIJCK MRT TE LEIDEN 4 VERRASSEN EN VERLEIDEN - TRENDS EN ONTWIKKELINGEN OKT IN DE KEUKEN, ROC AMSTERDAM. 19 GGWNB APR LOCATIE HALSTEREN. 25 VERRASSEN EN VERLEIDEN - TRENDS EN ONTWIKKELINGEN OKT IN DE KEUKEN, ETZ ELISABETH TILBURG.

[close]

p. 11

Opleidingen HET AANBOD VAN WIJS E-learning op het gebied van voedingsleer, voedselveiligheid, hygiëne en schoonmaak. Zie hieronder het aanbod van de Wijs Academie. Check www.gastvrij.nl/wijs-aanbod voor het laatste nieuws. Je kunt klikken op de trainingen die jouw interesse hebben en je dan vervolgens aanmelden. Leden van WijGastvrij kunnen zoals bekend geheel of gedeeltelijk betalen met vonkjes. Op de site wordt dat glashelder uitgelegd. HET GAAT OM DE VOLGENDE E-LEARNINGS: • VOEDINGSLEER (THREEWISE) • SOCIALE HYGIËNE (THREEWISE) • VOEDSELVEILIGHEID EN SCHOONMAAK (SYNDLE) • VOEDINGSLEER (SYNDLE) • HACCP (THREEWISE) • DE BASIS VAN VOEDING (FRIESLANDCAMPINA) Michel Overwijk is voorzitter van WijGastvrij en als hoofd f&b werkzaam in het OLVG te Amsterdam. WIE DOET MEE? Als voorzitter van WijGastvrij ontmoet ik geregeld collegamanagers. Op meerdere plaatsen in het land. Netwerken, inspiratie opdoen. Erg waardevol. Ook de collega’s, die ik spreek op deze bijeenkomsten, denken er zo over. Ze geven aan dat gastvrijheidsmedewerkers er werkelijk toe doen. Ze zijn misschien wel de belangrijkste groep binnen de zorg. Mee eens! Maar als ik de managers dan vraag welke bijeenkomsten en inspiratiesessies zij aanbieden aan hun medewerkers is de oogst mager. Door bezuinigingen en efficiencymaatregelen is het vaak lastig om de medewerkers vrij te maken voor activiteiten en bijeenkomsten. Dat is jammer, want de hospitalityafdelingen en processen vragen juist om supergemotiveerde medewerkers die op de hoogte zijn van trends en ontwikkelingen binnen hun vakgebied. Gastvrijheid kan binnen de zorg goed werken, maar dan moeten we alle medewerkers daadwerkelijk meenemen in de laatste ontwikkelingen en hen hiervoor de gelegenheid bieden. Denk aan mogelijkheden die onder meer via WijGastvrij worden geboden. Denk aan de site met het laatste nieuws, het magazine Uitblinkers en niet te vergeten de Wijs Academie en de regiobijeenkomsten waarmee we bij de medewerkers in de bedrijven komen. Neem op eigen initiatief ook eens een kijkje bij de collega-instelling in de buurt. Het verdwijnen van de zorgtak van Vakmedianet met diverse vakbladen en congressen met betrekking tot gastvrijheid in de zorg leidt ertoe dat we minder informatie uit het vakgebied binnen zullen krijgen. We zullen andere wegen moeten ontdekken. Met elkaar kunnen we er voor zorgen dat gastvrijheid hoog op de agenda blijft staan. Dat we de collega’s van vandaag en morgen blijven stimuleren en motiveren om iedere dag opnieuw het allerbeste voor de patiënt, de cliënt, de bewoner en de collega’s te realiseren. Wie doet mee? 11 vooruitblik WijGastvrij

[close]

p. 12

Opleiding Voedingsassistent LEREN OM TE LEREN Alle zeven deelnemers aan de Opleiding Voedings­ assistent 2016 – 2017 van BGP opleidingen slaagden. Op 6 december kregen ze in Nieuwegein het diploma en de bijbehorende speld uitgereikt. Uitblinkers sprak met de geslaagden. De opleiding De Opleiding Voedingsassistent duurt 14 maanden en bestaat uit zes modules: Voedingsleer, Zorg voor de Voeding, Hygiëne, Organisatie, Beroepshouding, Dieetleer. De opleiding wordt afgesloten met een schriftelijk en een mondeling examen, zie www.bgp-opleidingen.nl. De meeste deelnemers – vijf dames en twee heren – moesten er flink aan wennen, want het was al een tijdje geleden dat ze in de schoolbanken plaatsnamen. “Jullie moesten opnieuw leren leren”, zei Nelleke Meinders van BGP opleidingen tijdens de diploma-uitreiking. Om meteen toe te voegen dat leren leuk is. “Je leert niet alleen over de stof, je leert ook dingen over jezelf. Met betrekking tot discipline en omgaan met stress bijvoorbeeld.” studie 12

[close]

p. 13

Niet vrijblijvend De contacten liepen vooral via de app. Het aantal bijeenkomsten bleef beperkt tot vier: drie keer een studiedag en één keer een examen. Huiswerkopdrachten en lesbrieven zorgden voor de meeste kennisoverdracht. De ervaringen van de deelnemers – de meesten houden er een 24-urige werkweek op na - wijzen uit dat de opleiding ze zeker maakt. “Als een patiënt wat vraagt, weet je waar het over gaat. Dat straal je ook uit”, zei een van de geslaagden. Kennis is schaars Dat is maar goed ook. Want de kennis met betrekking tot voeding is in de zorg schaars. “Vaak is de voedingsassistent de enige op de afdeling die veel van voeding afweet”, zei een deelnemer. Kennis leidt niet alleen tot meer kwaliteit, maar ook tot meer lol in het werk. Meinders tegen haar studenten: “Je gaat je vak met meer plezier uitoefenen als je er meer van afweet.” Een geslaagde voegde toe dat je met een diploma ook in aanmerking komt voor loonsverhoging. Meinders: “Misschien is dat zo, maar dat vind ik van ondergeschikt belang.” Grote interesse Het aanbod van mensen die voedingsassistent willen worden is groot. Dat blijkt uit de ervaringen van enkele deelnemers. Een vacature in de regio Apeldoorn leverde 30 reacties op. Op een andere plaats – in Zwolle – staan flexwerkers in de rij om uren in te vullen waar de medewerkers in vaste dienst niet aan toe komen. De kandidaten die solliciteren, beschikken in de meeste gevallen niet over ervaring en/ of een diploma Voedingsassistent. Sollicitanten die wel over ervaring of een het diploma beschikken zijn vanzelfsprekend extra kansrijk. “V AN DE TIEN PATIËNTEN ZIJN ER ACHT GEWOON PRETTIG, IS ER ÉÉN HEEL ERG AARDIG EN IS ER ÉÉN DUIDELIJK MINDER LEUK” Voedingsassistent Marjolein Kampkuiper SAMEN MET DIRK STUDEREN IN DE HEMA Gedurende de opleiding Voedingsassistent was Hans van de Brug geregeld in de plaatselijke HEMA van Doorn te vinden om daar samen met collega Dirk Geerts te studeren. Kopje koffie erbij en gaan. Met de focus op dat ene doel: diploma halen. Het mooie was dat ze de stof direct, één op één, in de praktijk konden toepassen in het Militair Revalidatie Centrum. Daar verblijven patiënten die revalideren, met uiteenlopende aandoeningen en ziektebeelden. Met verschillende diëten: natriumbeperkt, suikervrij, extra energierijk om er maar een paar te noemen. Hij omschrijft het werk als nederig en dankbaar. Nederig omdat je blij moet zijn dat je zelf gezond bent. Dankbaar omdat je ziet dat patiënten vechten voor hun hachje en in de meeste gevallen opknappen, stukje bij beetje. “Als voedingsassistent ben je een luisterend oor. Je hoort veel, je weet veel, maar je bent discreet. Beroepscode hè. Was ook een onderdeel van de cursus, een gedegen opleiding die ik met een 9,5 zou willen waarderen.” 13 Naam: Hans van de Brug (50) Functie: cateringmedewerker c/ voedingsassistent Werkgever: Militair Revalidatie Centrum Aardenburg in Doorn Opledingen: lts , Installatietechniek, Burgerlijke staat: Diploma Cafébedrijf gehuwd, een dochter studie

[close]

p. 14

studie Naam: Inez Boom (48) Functie: voedingsassistent Werkgever: Sint Antonius Ziekenhuis Utrecht Opledingen: verschillende certificaten in de schoonmaak Burgerlijke staat: samenwonend, twee kinderen “DE OPLEIDING ZOU VERPLICHT 14 MOETEN ZIJN” Ze was jaren actief binnen de schoonmaak, maar koos voor een ander vak waarbij je meer contact hebt met mensen, met patiënten vooral. “Ze zijn vaak erg blij je te zien. Je bouwt een band met ze op, zeker als ze wat langer in het ziekenhuis verblijven. Dat spreekt mij aan”, zegt Inez Boom. Ze geeft een opsomming van zaken die op haar pad komen: ondervoeding, slikproblemen, patiënten die net slecht nieuws hebben gekregen, patiënten die geopereerd worden en ‘nuchter’ moeten zijn. Over dat laatste. “Dankzij de opleiding weet ik nu wat eten met een mens kan doen en waarom het zo belangrijk is dat iemand nuchter moet blijven als hij geopereerd moet worden. Er zijn zo veel dingen waar je op moet letten. De opleiding die wij hebben gehad, zou verplicht moeten zijn voor iedere voedingsassistent. Je hebt de informatie nodig om goed te kunnen functioneren.” “IK KAN ME NU BETER IN PATIËNTEN VERPLAATSEN” Conny Blom werkt op verschillende afdelingen in het Franciscus Vlietland Ziekenhuis Schiedam zoals cardiologie, oncologie en neurologie. Het ziekenhuis krijgt sinds de fusie daarnaast meer te maken met ouderen, ook mensen met dementie. “Dat maakt het werk nog uitdagender en zwaarder”, zegt ze “Daarom is het ook goed dat ik deze opleiding kon volgen. Die sluit namelijk bijna naadloos aan bij het werk.” Zo leerde ze dingen over de beleving van patiënten die in een klein wereldje leven en soms het idee hebben dat ze opgesloten zitten. “Dan denken ze dat de rollator van de buurvrouw in de weg staat, terwijl dat niet zo is, maar dat is hun beleving. Ik kan mij daar nu beter in verplaatsen.” Ook als het gaat om zaken als versheid en smaak. Als de koffieronde meer dan 20 minuten in beslag neemt, ververst ze de koffie. “Daar stond ik eerst niet zo bij stil” Naam: Conny Blom (54) Functie: cateringmedewerker c/ voedingsassistent Werkgever: Franciscus Vlietland Ziekenhuis Schiedam Opledingen: leao, praktijkdiploma boekhouden, aanverwante certificaten. Burgerlijke staat: getrouwd, twee kinderen

[close]

p. 15

Naam: Margret Rammeloo (51) Functie: service assistent Werkgever: Isala Opledingen: zelfstandig werkend kok, dieetkok Burgerlijke staat: getrouwd WAS DIEETKOK IS NU SERVICE-ASSISTENT Ze was 32 jaar kok in de zorg en koos na twee reorganisaties voor wat anders. Ze werd service-assistent in het Isala Zwolle. “Ik wilde hoe dan ook iets gaan doen in de zorg. Qua uren en salaris heb ik in moeten leveren, maar daar staat extra werkplezier tegenover.” Ze is flexwerker. Telkens als er een dienst vrijkomt kan ze daar met behulp van een app op reageren. “Sommige maanden werk je 70 uur, andere maanden 120 uur. Vooral tijdens vakantieperiodes als de vaste medewerkers vrij nemen, ontstaan er gaten.” Ze slaagde met hoge cijfers, cum laude zogezegd. Een 10 voor voedingsleer, verder negens. “Als dieetkok weet je veel van voedingsleer, maar er zijn toch dingen veranderd, die ik niet wist. Ik voel me na deze opleiding zekerder.” Maar niet alles staat zwart op wit. Gevoelens van patiënten moet je zelf peilen. “Door middel van rollenspelen hebben we geoefend hoe je daar op in kunt spelen.” “D IE ENGEL WAS IK” Ze bleef tien jaar thuis vanwege de kinderen, ging aan de slag in de catering, maar voelde meer voor een functie als voedingsassistent. Marjolein Kampkuiper kwam erachter dat ze een diploma en ervaring moest hebben om aan de slag te kunnen. Om ervaring op te doen liep ze stage BIJ Randerode in Apeldoorn waar ze april vorig jaar voor 18 uur in de week een baan kreeg als voedingsassistent op een revalidatieafdeling. Leuke baan. “Mensen zien je graag komen omdat je leuke, lekkere dingen aandraagt. Je krijgt complimenten zoals laatst toen een man zei: er is een engel op mijn pad gezet. Die engel dat was ik. Een mooi moment.” Maar het is hard werken als voedingsassistent. Hoe ze omgaat met werkdruk? “Gewoon wat harder rennen. En jezelf niet boos maken als je eens een keer verwijten krijgt over een dingetje dat vergeten is. Jezelf verplaatsen in de patiënt die kampt met ongemak.” 15 Naam: Marjolein Kampkuiper (50) Functie: voedingsassistent Werkgever: Randerode in Apeldoorn Opledingen: havo, verpleegkunde, secretaresse Burgerlijke staat: getrouwd, 4 kinderen van 16, 18, 22 en 24 studie

[close]

Comments

no comments yet