Talent Magazine ROC West-Brabant

 

Embed or link this publication

Description

Talent Magazine ROC West-Brabant

Popular Pages


p. 1

Talent Talent van ROC West - Brabant in beeld September 2009 1

[close]

p. 2

2

[close]

p. 3

Inhoudsopgave Jan Slagter over talent Topper zijn geeft je vleugels Toppers 2009 • Robin Mol • Yamina el Achouch • Jorrit Vlot • Bertran Rijnberg • Jerry Hermans • Erwin Goris • Marlieke van Dongen • Melvin Rijk Meet the ROC Stars! VM BO • Pepijn regisseert het • Kevin’s got talent! • Brabantse flair in Nederlandse jeugdtop • De zonnetjes van de klas Specials • Gouden Team Zoomvliet College wint Zilveren Mossel • Goeddoeners • Eigen Kweek Nawoord Colofon 3 4 6 9 11 13 15 16 19 20 23 24 28 31 33 34 37 38 40 42 44 47 48

[close]

p. 4

J ‘MBO’ers zijn hard nodig in onze samenleving. We kunnen niet zonder jullie.’ Jan Slagter werd op 3 maart 1954 geboren in Den Haag. Na de Mulo en enkele reclamecursussen heeft hij verschillende banen gehad. Van bakker tot bankmedewerker, voorlichter en reclameman. In 1993 richtte hij Stichting Welzijn Gehandicapten Nederland op. In 2002 richtte hij Omroep MAX op, waarvan hij directeur en voorzitter is. Hij woont samen met zijn vrouw en twee zonen in Zoetermeer.

[close]

p. 5

Jan SlagterJan Slagter, het gezicht van Omroep MAX, richtte in 2002 Omroep MAX op, een omroep voor 50-plussers. De drijfveer hierachter was dat hij ontdekte dat er niets naar de gading van ouderen op tv te vinden was. Alles was jong, flitsend en snel. Een seniorenomroep met op de doelgroep gesneden programma’s is het gat in de markt bedacht hij. Een jaar geleden besloten Omroep MAX en ROC West-Brabant om te gaan samenwerken, onder andere om jongeren iets betekenisvols te laten doen voor ouderen in het kader van burgerschapscompetenties. Vaak wordt gedacht dat jongeren nonchalant en ongeïnteresseerd tegenover ouderen staan. Het tegendeel bleek waar. De eerste vrucht van de samenwerking was het mega ”MAX Maakt Mogelijk Kerstdiner” waaraan honderden studenten van het Cingel College, het Florijn College en het Zoomvliet College meewerkten. Een succes waar nog veel meer samenwerkingsprojecten uit kunnen voortkomen als het aan Jan ligt. JHij denkt hierbij aan stageplaatsen bij de omroep en in de toekomst een vervolg op het Kerstdiner. Graag willen we in deze editie van Talent Jan Slagter aan het woord laten over zijn schoolervaringen, over MBO’ers en zijn ervaringen en toekomstplannen met studenten van ROC West-Brabant. ‘Als ik terugkijk naar mijn jeugd, bestond er nog geen MBO. Zelf heb ik de MULO gevolgd. Ik ben niet iemand die hele dagen in de schoolbanken kan zitten. Ik kan me nog herinneren dat je op de MULO een weekkaart mee naar huis kreeg en dat was elke week weer een drama. Daar stond dan op: Jan gooit boekentas uit het raam, Jan gooit met brood door de klas, dat soort dingen. Mijn vader moest die kaart dan ondertekenen. Hij was streng, maar wel rechtvaardig. Dankzij mijn vader heb ik mijn diploma gehaald, hij vond school belangrijk. Ik vind het dan ook niet terecht dat school in de media vaak als verantwoordelijke wordt weggezet voor de normen en waarden van de studenten. De ouders zijn hiervoor verantwoordelijk, de school kan hier alleen maar in sturen.’ ’Ik vind het zelf heel leuk om de theorie om te zetten in de praktijk. Ik denk ook dat het heel belangrijk voor ROC West-Brabant is om praktijkervaringen te bieden. Neem nu bijvoorbeeld het MAX Maakt Mogelijk Kerstdiner. Het was echte klasse, die studenten van jullie. Hulde! De kwaliteit die is afgeleverd door jullie was van grote kwaliteit. Dat vond niet alleen ik, maar ook onze gelegenheidskok Pierre Wind. We waren allebei diep onder de indruk.’ ‘Als ik terugkijk naar het eerste contact in Breda, bij het Cingel College, was ik erg verbaasd en verrast. Ik trof een volwaardig restaurant aan en enorm betrokken en enthousiaste studenten en docenten. Het was een echte eye opener. De studenten en het ROC mogen trots zijn op de betrokkenheid en professionaliteit van hun scholen. Ik hoop echt dat de studenten door de ervaring van het MAX Maakt Mogelijk Kerstdiner het gevoel hebben dat ze het ver kunnen schoppen in onze maatschappij. De overheid moet een MBO-kwaliteitslabel meer stimuleren. Bovendien moeten bedrijven serieus omgaan met stagiairs. Als bedrijf moet je tijd investeren in de studenten en niet denken dat het ‘goedkope handjes’ zijn. Iemand een stage plaats geven, is investeren in de toekomst. Als bedrijf heb je de maatschappelijke plicht om de jongeren in je bedrijf te betrekken. Ik denk dat MBO’ers echt hun plaats vinden in de maatschappij. We kunnen niet allemaal op de universiteit zitten, dan draait de samenleving niet meer. Mensen die met hun handen én met hun hoofd werken zijn keihard nodig. Ik vind ook dat wij als Omroep MAX meer studenten bij onze projecten moeten betrekken. Hierbij denk ik aan stagiairs, gastvrouwen, cameramensen maar ook aan visagisten. Het lijkt me erg leuk maar vooral zinvol om een vervolg te geven aan het MAX Maakt Mogelijk Kerstdiner.’ Tot slot wil Jan de studenten van ROC West-Brabant iets meegeven. ‘Loop met je borst vooruit en met je hoofd in de wind. Je bent heel belangrijk voor onze samenleving. We hebben niet alleen bestuurders nodig maar vooral vaklui. Zonder jou redden we het niet!’ Foto: Omroep MAX 3

[close]

p. 6

Topjvpeeleruzgiejnlsgeeft Als je Topper bent, gaan er veel deuren voor je open. Enkelen van hen vlogen uit naar Dubai, Hongkong en Barcelona voor een stage of studiereis. Andere Toppers hielden het dichter bij huis en investeerden in een HBO-studie of masterclass binnen hun vakgebied. Helaas kunnen we je in deze Talent nog niets laten zien van de ROC Topper van vorig jaar, Mike de Waard (Radius College). Bij het ter perse gaan van deze Talent zit hij namelijk in het vliegtuig naar San Diego om daar een maand lang op een lokale universiteit intensief Engels te studeren. Markiezaat Topper 2008 Nils Zomer koos voor een bijzondere invulling van zijn prijs. Hij spendeerde het prijzengeld in zijn droom: vliegen bij Seppe. We waren getuige van zijn tweede vliegles. Het resultaat zie je hier: een Topper die letterlijk vleugels krijgt! Op de volgende pagina’s ga je kennis maken met de lichting Toppers 2009. Wederom acht bijzonder bevlogen mensen met passie, drive en dromen, net als Nils. Veel leesplezier! Stichting Talentenfonds ROC West-Brabant Met dank aan Seppe Airservice

[close]

p. 7



[close]

p. 8

Top

[close]

p. 9

ppers 2009

[close]

p. 10

R M‘Mijn PbaraisnsweesrkJteulvioaorna. Zgekoobmenenikomoptehsetolildieceiteren bij het Koninklijk Huis.’

[close]

p. 11

Robin Mol Topper Cingel College 2009‘Mijn baas werkte voor Prinses Juliana. Zo ben ik op het idee gekomen om te solliciteren bij het Koninklijk Huis.’ Pardon? Gesolliciteerd bij het Koninklijk Huis? ‘Jazeker, en ik mocht zelfs op gesprek komen,’ vertelt de 20-jarige Robin Mol, Cingel College Topper, met een trotse grijns. Robin studeert Horecaondernemer/-manager aan het Cingel College en is bij het verschijnen van Talent afgestudeerd. Hij is verkozen tot Cingel Topper omdat hij een enorme staat van dienst, zowel binnen als buiten Rschool heeft en een heel duidelijk toekomstbeeld. Nu Robin klaar is met zijn opleiding, ligt de weg naar het realiseren van zijn droombaan open. Doorstuderen aan het HBO wil Robin niet, hij gaat liever meteen aan de slag. ‘Nu wil ik gaan werken en in de nabije toekomst wil ik de International Butler Academy gaan doen. Van die school komen de beste butlers ter wereld en met dat papiertje in je zak kun je bij de meest prominente hotels en families ter wereld aan de slag. Voorlopig zal ik dag en nacht te vinden zijn in Willemstad. Restaurant Bellevue waar ik werk opent een wijnbar (Merlot, red.) en die ga ik managen. Ik moest kiezen voor een baan bij Hilton Antwerpen waar Robin weet wat hij wil. Hij weet heel erg goed wat hij wil. ik stage liep en de wijnbar. Zelfstandig werken en een zaak ‘Butler worden of maître d’étage bij een topklasse hotel opbouwen trok me het meest, dus ik heb gekozen voor zoals het Waldorf Astoria of the Ritz. Liever niet in het de wijnbar. Ik vind het geweldig dat ik van mijn werkgever Burj al Arab,’ zegt Robin wanneer we vragen of hij in de bij Bellevue die kans krijg en pak hem met beide handen voetsporen van Topper (2007) Dennis Kneepkens wilt aan. De ervaringen over en weer zijn erg goed. Zo mocht ik treden. ‘Het Burj al Arab is mij te veel goud en kitsch. Ik ga meehelpen aan de opening van zijn tweede bedrijf, liever voor stijl en echte klasse.’ Robin houdt van klasse en De Vier Jaargetijden in Etten-Leur. Daar ben ik erg trots op.’ dat straalt hij ook uit. Hij weet zo’n beetje alles van wijnen en champagnes, kent alle toprestaurants van Antwerpen, Ook over zijn ervaringen bij het Hilton Antwerpen raakt waar hij woont en stage loopt, en wil alleen bij de beste Robin niet uitgepraat. ‘Mijn stage daar was echt gaaf. adressen werken. Ik heb onder andere de crew van Tina Turner en Xander de Buisonjé bediend en de hele VIP set-up voor de President Een van die adressen was het Paleis Noordeinde. en Vice-President van de Hilton Group geregeld. Een heel ‘Tja, dat was een mooi avontuur. Mijn baas (eigenaar van uitdagende taak, want dat mag niet zomaar elke stagiair. restaurant Bellevue in Willemstad, red.) heeft ooit voor Bij zo’n VIP set-up mag werkelijk helemaal niets mis gaan. Prinses Juliana gewerkt en toen kwam ik op het idee om Gelukkig ging het allemaal goed, want ik zou er echt van bij de huishoudelijke dienst van Paleis Noordeinde te balen als er juist bij zulke belangrijke gasten iets mis zou solliciteren. Niet alleen vanwege de Koninklijke familie, gaan. Ik ben een enorme perfectionist en wil het mijn maar vooral om er de sfeer te proeven. Het is een enorm gasten voor honderd procent naar de zin maken. Het mag bedrijf! Ik heb toen de stoute schoenen aangetrokken en ze aan niets ontbreken, ik wil een perfect gastheer zijn.’ de Rijksvoorlichtingsdienst gebeld. Die adviseerde me een sollicitatiebrief te schrijven. Kort daarop werd ik tot mijn Robin Mol; innemend, dienstverlenend, hoffelijk en met verbazing gebeld door de Hofmaarschalk en mocht ik op een groot gevoel voor stijl. Een Topper die leeft voor zijn gesprek komen op Noordeinde. Mijn brief had kennelijk werk en voor zijn gasten. Wij zien hem helemaal zitten als hun interesse gewekt. Ik heb toen een gesprek gehad met topbutler. Oók bij het Koningshuis. de Hofmaarschalk en met de kamerheer van Koningin Beatrix. Jammer genoeg ben ik niet aangenomen omdat ze op dat moment geen positie voor me hadden, maar ik heb daar blijkbaar wel een goed visitekaartje afgegeven, want ze houden me in portefeuille voor een toekomstige baan.’ 9

[close]

p. 12

Y I‘Iets voor de samenleving kunnen betekenen. Daar leef ik voor.’

[close]

p. 13

Yamina el ATcoppehr ViotalisuCoclleghe 2009Voor dit verhaal moet je even rustig gaan zitten en net zo verwonderd raken als wij tijdens het interview met deze bijzondere vrouw. Yamina El Achouch werd 33 jaar geleden in België geboren en heeft zulke opmerkelijke jaren achter de rug en zo’n enorme zee aan levenservaring, dat ze wel Topper van het Vitalis College moést worden. YZelf doet ze daar erg nuchter over. ‘Ik vind mijn verhaal niet Naast haar opleiding, haar werk en haar gezin, timmert Yamina ook op andere terreinen stevig aan de weg. Een van de redenen dat ze Topper is geworden, is haar werk voor terminale allochtone patiënten. ‘Ik wil meer bekendheid geven over palliatieve zorg en rituelen rond het sterfbed van allochtonen. Het uit de taboesfeer halen. Over dit onderwerp was zo weinig bekend dat ik het initiatief heb genomen om workshops te ontwikkelen voor ziekenhuizen en thuiszorg. Deze workshops zijn zo goed ontvangen dat ik benaderd ben door onderzoekster Fuusje zo bijzonder. Alle elf genomineerden hadden in mijn ogen de Graaf van de Amsterdam School for Social Science ook iets bijzonders gedaan. Ik vind het natuurlijk wel een Research om mee te werken aan verder wetenschappelijk hele eer dat ik Vitalis Topper ben geworden. Ik hoop zo ook onderzoek. Ik heb dat met veel liefde en plezier gedaan aandacht te krijgen voor de dingen die ik doe en de doelen en binnenkort wordt het onderzoek gepubliceerd. Bij mijn die ik nastreef.’ vervolgopleiding aan het HBO wil ik er ook mijn scriptie over gaan schrijven.’ Yamina moest op haar dertiende jaar stoppen met school. ‘Ik kom uit een traditioneel Marokkaans gezin en vader We raken niet uitgepraat met Yamina en vallen van de ene vond het niet nodig dat meisjes naar school gingen. verbazing in de andere. Er valt nog zoveel meer over haar Er moest in huis gewerkt worden. Mijn ouders wisten te vertellen. Bijvoorbeeld dat ze vrijwilligerswerk doet in gewoon niet beter en dat neem ik ze niet kwalijk. een cultureel centrum, zich inzet voor kindervakantiewerk, Datzelfde geldt voor het feit dat ik op mijn vijftiende ben maandelijks een disco voor kinderen organiseert, invalt uitgehuwelijkt aan een Marokkaanse man die veel ouder bij de disco voor gehandicapten en ook nog eens actief is was dan ik. Een jaar later had ik mijn eerste kindje en op met allerlei buitenschoolse activiteiten. Yamina vindt het de mijn negentiende ben ik gevlucht naar Antwerpen en heb ik gewoonste zaak van de wereld. ‘Ik kom uit een groot gezin in een Blijf van mijn lijf-huis gewoond met mijn dochtertje.’ waar altijd stevig aangepakt moest worden. Rust roest en ik put veel energie en geluk uit alles wat ik doe. Iets voor Yamina vervolgt haar verhaal met nuchterheid en mijn medemens kunnen betekenen, is waar ik voor leef.’ positivisme die respect en bewondering afdwingen. ‘Scheiden was in onze cultuur not done, maar mishandeld worden en niets voor de maatschappij kunnen betekenen, kon voor mij niet. Ik ben dus gevlucht en heb later in Antwerpen mijn huidige man ontmoet. Ik was toen inmiddels weer gaan leren. In België ben ik begonnen met de opleiding Helpende niveau 1, daarna heb ik in een verzorgingshuis de opleiding Verzorgende gevolgd, en nu ben ik bijna klaar met Verpleegkunde niveau 4. Die opleiding combineer ik met mijn baan bij Careyn Thuiszorg Breda. Ik ben nog niet uitgeleerd hoor, want in september start ik bij Avans Hogeschool en ga ik mezelf specialiseren in palliatieve zorg. Daar ligt mijn grootste passie.’ 11

[close]

p. 14

J IB‘Ik lhaegubewsoopisietejtbnaeladrvto.’or

[close]

p. 15

Jorrit VlotOp een mooie zonnige dag ontmoeten we de Topper van het Prinsentuin College Jorrit Vlot in de Biesbosch. De reden om daar af te spreken is bijzonder. Als zijn leeftijdgenoten achter de computer of Playstation zitten, is Jorrit hier te vinden. Jorrit is namelijk een fanatiek vogelaar en heeft een uitzonderlijk grote kennis van vogelsoorten. Sterker nog… hij kent de ANWB Vogelgids volledig uit zijn hoofd. De passie voor de natuur en vogels was voor Jorrit de belangrijkste drijfveer om de opleiding Bos- en Natuurbeheer te gaan doen. Dat resulteerde Jvervolgens in stageplaatsen bij Staatsbosbeheer, de Biesbosch en zelfs in Portugal waar hij niet de minste opdrachten kreeg. Hij inventariseerde natuurgebieden, stelde natuurbeheerplannen op en zette samen met zijn tweelingbroer Ruben een website op waar vogelwaarnemingen binnen komen. Veel vogelliefhebbers gebruiken die site om te checken waar ze het beste vogels kunnen gaan spotten. En hij doet nog veel meer. Hij geeft excursies bij de Natuuren Vogelwacht, begeleidt wandeltochten, organiseert jongerenweekends op natuurcampings, werkt mee aan projecten in natuurgebieden om vogels te ringen – wat zeer uitzonderlijk is –, en is actief bestuurslid bij Dutch Birding. Met al die activiteiten en initiatieven probeert Jorrit jonge mensen te interesseren voor de natuur en vooral voor het behoud ervan. Jorrit’s passie voor de natuur gaat erg ver. Hij reist er stad en land voor af. ‘Als ik een “rare bird alert” op mijn mobiel krijg, pak ik m’n camera en stap ik in de auto. Ook als er een bijzondere vogel in Groningen gespot is. Die moét ik dan zien. Ik heb ooit voor een Blauwstaart gespijbeld. Dat is zo’n bijzondere vogel, die kom je niet vaak tegen. Deze week zit ik ’s nachts in de Biesbosch. Er schijnt een nachtegaal te zitten en die wil ik natuurlijk horen.’ Vogels spotten, bestuderen en fotograferen is zijn lust en zijn leven. Twee jaar geleden is een van Jorrit’s waarnemingen zelfs in heel Europa gepubliceerd. ‘Ja, toen heb ik een eerste broedgeval van de Witvleugelstern gespot. Ik heb daarmee zelfs Teletekst gehaald. De foto’s die ik tijdens mijn natuurreizen maak worden ook gepubliceerd in het blad Dutch Birding. En natuurlijk op onze site.’ Topper Prinsentuin College 2009 Het behoeft geen verdere uitleg waarom Jorrit Prinsentuin Topper is. Zijn enorme passie voor de natuur, het behoud ervan en alle moeite die hij doet de natuur in stand te houden, dwingt enorm veel respect af. Zijn focus op de toekomst is benijdenswaardig, want Jorrit weet exact wat hij wil. ‘Ja, ook naar het HBO,’ vertelt Jorrit. ‘Toegepaste biologie studeren aan de HAS en daarna ecoloog worden en onderzoek doen. Tenzij ik een baan aangeboden krijg als boswachter hier. Dan moet ik er nog even over nadenken.’ Wat hij met zijn Toppers-prijs gaat doen, weet Jorrit ook al. ‘Ik heb er over nagedacht en een buitenlandstage in Ecuador lijkt me erg gaaf. Ecuador en de Galapagos natuurlijk. Dat zijn de beste vogellanden van de wereld.’ Het feit dat Jorrit tot Topper is verkozen, ziet hij als een hele eer. ‘Blijkbaar zit ik op de goede weg. Dat geeft een goed gevoel. Er zijn veel te weinig jonge vogelaars en de meeste jongeren vinden het maar raar en suf dat ik door m’n verrekijker naar vogels koekeloer. Terwijl het juist enorm boeiend is. Het zou leuk zijn als ik door de Toppersverkiezing mijn enthousiasme op leeftijdgenoten kan overdragen. Ik nodig iedereen uit om op mijn websites te kijken. Dan kun je zelf zien hoe geweldig mooi en ook hoe leuk de natuur is.’ We hebben Jorrit’s tip ter harte genomen en op zijn sites gekeken. We kunnen er maar één ding van zeggen. Of eigenlijk niets… we zijn er stil van. www.birdingbieschbosch.nl www.pbase.com/ruben_jorrit 13

[close]

Comments

no comments yet