Vraagtekens bij toenemende Vergrazing

 

Embed or link this publication

Description

argumentatie voor nuancering van het begrazingsbeleid

Popular Pages


p. 1

VRAAGTEKENS BIJ TOENEMENDE VERGRAZING zeven punten met het oog op nuancering van het graasbeleid 3 september 2017

[close]

p. 2

Colofon Vraagtekens bij toenemende Vergrazing is een update en upgrade van Meer Graashorst, Minder Maashorst, juni 2016. Vraagtekens bij toenemende Vergrazing is een verzameling van vraagtekens en aandachtspunten van de Maashorstburgers met het oog op nuancering van het graasbeleid. De Maashorstburgers zijn een samenwerkingsverband van groeperingen uit de kerkdorpen rond de Maashorst. Op dit moment nemen mensen deel uit de Dorpsraad Nistelrode, de Bernhezer Buitenwacht, Samen Sterk Zeeland, Bewoners Reek, Wandelaars op onverharde Paden, Bewoners Maashorst, september 2017 eindredactie: DuVinci reacties aan: info@DuVinci.nl foto omslag: “De Munseheide – door overbegrazing en verdroging structuurarm.” foto én onderschrift foto uit: R. Peeters: Natuurlijke begrazing in de Maashorst. 2012

[close]

p. 3

IN ‘T KORT Er is de afgelopen jaren op de Maashorst veel goed werk verricht. En er zijn mooie resultaten behaald, zoals bijvoorbeeld het wijstherstel, het waterbeleid, de educatieve activiteiten, etc. Eén aspect overschaduwt nu echter alle positieve ontwikkelingen in het gebied: het begrazingsbeleid. Daar zijn in het verleden, ook door anderen, al eerder vraagtekens bij geplaatst. Maar tot nu toe worden alle argumenten van tafel én de eigen stoep schoon geveegd. Begrazing is een middel om op een natuurlijke manier de natuur te beheren. Als dat met mate én met beleid gebeurt, levert dat mooie landschappen op en draagt het bij aan biodiversiteit. Als begrazing echter niet langer middel is, - maar een doel op zich wordt, - waarbij als attractie ook exotische grote grazers ingezet worden, - en in het hele gebied een regime van continu-begrazing doorgevoerd wordt, - waardoor via zogenaamde procesnatuur ‘verwildering’ wordt gecreëerd, dan wordt het een andere zaak. Dan ontstaan nog steeds mooie landschappen, maar dan is de kans groter op ongewenste bijwerkingen, waar diverse deskundigen op wijzen, zoals - heidevelden die toch dicht zullen groeien, - kwetsbare zeldzame planten die zullen verdwijnen, - favoriete graasplekken die door overbegrazing een woestenij worden, - voorkeursbomen die het loodje leggen omdat de bast er van af wordt gevreten, en we weten zelf dat er ook ongewenste sociale bijwerkingen zullen zijn, zoals - onvrede bij recreanten, die niet langer veilig het gebied in kunnen, en - afbrokkelend draagvlak bij bewoners en omwonenden. Daarom: grote grazers, gebruik ze met mate en volg de adviezen uit deze bijsluiter, met behalve vraagtekens ook tips voor alternatieve grazers

[close]

p. 4

Het vastgestelde Maashorst-manifest staat op: http://www.allemaalmaashorst.nl/maashorstmanifest Zie voor de recente nuancering van het Bestuurlijk Regie Team: http://www.allemaalmaashorst.nl/nieuws/consultatieronde-inrichting-en-beheerplan-maashorst-afgerond

[close]

p. 5

1. FOCUS OP BEGRAZING, HET MAASHORST MANIFEST OP Z’N SMALST Het oorspronkelijk plan Het Maashorstmanifest is door de vier gemeenten Oss, Landerd, Bernheze en Uden onderschreven als grondslag voor de verdere ontwikkeling van de Maashorst. Hierin worden de burgers en de ondernemers in de streek aangewezen als de echte spelbepalers. Er wordt een beeld geschetst van een verwevenheid van het natuurgebied met zijn omgeving: De natuur ontwikkelt zich op basis van natuurlijke processen in combinatie met streekeigen beheer in de vorm van begrazing, energiewinning, houtproductie en waterbeheer door boeren uit de buurt. De uitgestippelde beleidslijn is om in de natuurkern ruimte te reserveren voor de kwetsbare natuur, maar om in de Maashorst ook alle ruimte te bieden voor de mens om te genieten en tot rust te komen. Naast natuur, water en wijst vormen cultuurhistorie, gezonde voeding & landbouw, gezondheid en zorg, spiritualiteit en rust & stilte de thema’s waarop ingezet zal worden. De huidige uitwerking Je vraagt je af waar in de huidige uitwerking deze bandbreedte nog terug te vinden is. Er lijkt naast water- en wijstherstel vooral ingezet te zijn op de introductie van grote grazers en procesnatuur. Die insteek brengt nadelen met zich mee voor recreanten en omwonenden. En de introductie van wisent en tauros spoort niet met het uitgangspunt van het Manifest om geen attractiepark te willen worden of een museum van een verloren verleden. Gelukkig kiest het Bestuurlijk Regie Team op basis van de tussenevaluatie IBeP nu voor een stand-still in de wisentenproef. En in de laatste nieuwsbrief wordt ook het belang weer onderkend dat de structuur in de omliggende schil weer versterkt wordt door de verbinding van natuur, landschap, voedsel en gezondheid. Kunnen we de begrazing niet beter blijvend beperken? Of beter nog: kiezen voor grazers die wel samengaan met recreatie? Is dan het herstel van de balans met de andere thema’s uit het manifest niet makkelijker? Dan is ook draagvlak weer vanzelfsprekend.

[close]

p. 6

Van den Herik & Verkaart: Grote grazers, aanvaardbare risico’s, juni 2006 http://doczz.nl/doc/454142/grote-grazers-aanvaardbare-risico-s L.Linnartz, Grote grazers en publiek, Stichting ARK, 2011 https://www.ark.eu/sites/default/files/media/Begrazing/Grotegrazersenpubliek.pdf F. Maasland, M. Reiziger: Pas op! Grote grazers, Stichting ARK http://edepot.wur.nl/114561 Recreanten onderschatten risico’s grote grazers, Boomblad, april 2001 http://edepot.wur.nl/109810 Voor de omvang van de begrazing zie www.allemaalmaashorst.nl/doe-mee/meest-gestelde-vragen en http://www.allemaalmaashorst.nl/openbare-documenten - Het IBeP de Maashorst, p.31. - De consultatienota bij het IBeP, p.33 - Het Natuurplan, p.37 - de Tussenevaluatie van het IBeP, p.4 Voorstellen van bestuurlijk regieteam, juni 2017, zie http://www.allemaalmaashorst.nl/openbare-documenten - Voorstel BRT na tussenevaluatie, zie met name punt 10 Gewijzigde voorstellen van bestuurlijke regieteam, juli 2017, zie https://www.bernheze.org/bestuur-en-organisatie/gemeenteraad/vergadering/544/vergaderinggemeenteraad: zie agendapunt 7, bijlage 1, pagina 6, paragraaf “Hoe Verder”

[close]

p. 7

2. GROTE GRAZERS EN RISICO’S VOOR RECREANTEN Niet-mis-te-verstaan-waarschuwingsbord uit Yellowstone-Park en foto wisent in de Maashorst (Arena Lokaal) Volgens onderzoekers Herik en Verkaart praten natuurorganisaties van nature niet openlijk over risico’s en veiligheid van grazers in natuurgebieden. Ze zijn bang dat dit hun werk zal bemoeilijken. Of dat erkenning van het risico het imago van natuurontwikkeling zal schaden. Toch zijn er zeker wel risico’s verbonden aan grazers in publieke natuurgebieden. De belangrijkste risico’s zijn: 1. voeren, aaien, aanhalen waardoor dieren bezoekers opdringerig kunnen gaan benaderen, 2. onvoldoende afstand houden, zeker als er jonge kalveren zijn, 3. ‘verborgen’ grazers of kalfjes in het struikgewas, in het bos of in de ruigte, 4. blokkeren van de vluchtweg voor een grazer, 5. onverantwoordelijk gedrag: stoer doen, opjagen, proberen te berijden, selfie maken, e.d. 6. loslopende honden kunnen als bedreiging ervaren worden, 7. rijpaarden kunnen als indringer, als concurrent of als haremkandidaat benaderd worden. N.B. De eigenaar blijft aansprakelijk voor schade, ongeacht de vraag of hij daaraan schuld heeft. Als je alle Maashorst-documenten doorspit, kom je verschillende afmetingen tegen van het beoogde begrazingsgebied. Het komt er op neer dat we nu aan het voorsorteren zijn op een plan waarbij straks de héle Maashorst, behalve de wijstgebieden, één groot begrazingsgebied van 3500 hectare wordt voor gemengde kuddes van Exmoor, tauros en wisent. Deze uitbreiding van de begrazing, betekent echter ook een forse uitbreiding van het risico. Het regieteam zette in juni 2017 nog in op een stand-still van drie jaar voor wisenten en op aanpassing van de uitbreiding van het begrazingsgebied. Maar in het nu aangepaste voorstel stelt het regieteam de eerder geplande uitbreiding van het begrazingsgebied van 1170 tot 1500 hectare wél ter hand te zullen nemen. Is deze grootse begrazingsambitie wel te verenigen met recreatie en andere thema’s uit het Maashorstmanifest? Waarom gaan we deze risico’s willens en wetens opzoeken? Waarom geen beperking meer van het begrazingsgebied? Waarom geen maatwerk in begrazing? Waarom geen keuze voor vriendelijke grazers met minder risico’s? En als je per sé, bijvoorbeeld om educatieve redenen, wisenten wilt houden, huisvest deze van nature schuwe grazers, dan in een beperkt toegankelijk reservaat. Ergens midden in het gebied.

[close]

p. 8

http://www.allemaalmaashorst.nl/wp-content/uploads/2017/03/reacties-inloopbijeenkomst-1-1.pdf http://ruitersmennersherperduinmaashorst.nl/wat%20speelt%20er.html https://www.arenalokaal.nl/arena/nieuws/regio-oss-uden/landerd/de-maashorst-is-van-ons-allemaal www.arenalokaal.nl/arena/nieuws/regio-oss-uden/landerd/de-maashorst-is-van-ons-allemaal-deel-2 https://ibabsonline.eu/Agenda.aspx?site=uden&agendaid=1a988a80-892f-4e64-8ac1-6847aca3b7ba&FoundIDs zie voor Slabroek punt 6a

[close]

p. 9

3. DRIE KEER DRUK: BEGRAZING, RECREATIE, TOERISME De Maashorst is vanouds een open gebied. De kerkdorpen rondom het gebied zijn onderling verbonden door kaasrechte dreven. De zogenaamde driften zijn de aftakkingen hiervan, die op natuurlijke wijze ontstaan zijn als paden waarlangs vroeger ‘n kudde schapen of runderen voor begrazing het gebied in gevoerd werd. ’s Avonds keerde de kudde weer terug naar de stal. De mest uit de potstallen was immers nodig om op de schrale zandgronden hier iets te kunnen telen. Nu worden grote delen van het gebied gereserveerd voor continu begrazing door grote grazers. Daarmee komen de historische verbindingen tussen de kernen op de helling. En ook de recreatie komt onder druk te staan. De routes van de georganiseerde recreanten worden geconcentreerd en gecombineerd in de buitenrand, waardoor knelpunten ontstaan in de schil rondom de kern. De introductie van angstaanjagend grote grazers als taurossen en wisenten heeft er ook toe geleid dat mensen niet meer zomaar de Maashorst in durven. Dat geeft nog meer druk op de schil, waar het dringen wordt op de te toch al smalle paden, die hier niet op berekend zijn. De Maashorstburgers pleiten, mét anderen, voor verbetering en verbreding van de paden. Door de publiciteit rond de wisenten als attractie, komen er bovendien nieuwe groepen toeristen soms met bussen tegelijk naar de Maashorst toe. Daarnaast komt het park steeds meer in trek als attractie voor toeristen die een jeepsafari boeken of op andere evenementen afkomen. Dat geeft extra druk op de infrastructuur en overlast voor bewoners door het gebrek aan parkeerruimte. Door de introductie van grote grazers is de eigen recreatie van de mensen uit de regio en de leefomgeving van de bewoners onder druk komen staan. Is het wel verstandig de grote grazers en de verwilderende oer-natuur als attractie te promoten en daarmee een nieuwe stroom toerisme op gang te brengen, terwijl de capaciteit van het gebied nu al te kort schiet? Als we het kleinschalig houden en de mens als maat nemen - ook voor nieuwe trekpleisters, zoals een industriële whisky-fabriek op Bus (bij Slabroek) - kan de Maashorst weer een open en vrij toegankelijk gebied worden.

[close]

p. 10

R. Peeters: Natuurlijke begrazing in de Maashorst.Van Hall Larenstein, 2012.http://edepot.wur.nl/248970 W.Tamis e.a.: Hap, daar gaat weer zo’n smakelijke orchis; de gevolgen van begrazing door vee voor Rode Lijstsoorten, Gorteria 33 (2007–2009) http://repository.naturalis.nl/document/568547 L. Kuiters: Grote grazers en behoud van biodiversiteit; http://edepot.wur.nl/45494 Vermindering biodiversiteit New Forest; https://www.nrc.nl/nieuws/2004/03/06/hap-slik-weg-met-de-grotegrazers-die-brengen-de-biodiversiteit-7676979-a538235 Gert van Maanen: Schuilplaatsen nodig voor bosvorming, Bio nieuws, 17 jan 2015 https://www.rug.nl/research/gelifes/ceg/_media/bionieuws_17012015.pdf M.W. de Vries e.a.: Begrazing in Brabantse heidegebieden: De Vlinderstichting, 2013 https://www.yumpu.com/nl/document/view/20186784/begrazing-in-brabantse-heidegebieden-ravon Vijf jaar wisenten in het Kraansvlak: https://www.wisenten.nl/nl/files/vijf-jaar-wisenten-het-kraansvlakpdf Schuilplaatsen nodig voor bosvorming: Bionieuws http://archief.bionieuws.nl/artikel.php?id=8761 https://www.ark.eu/natuurontwikkeling/natuurlijke-processen/begrazing/wisent Bomen en struiken worden van hun bast ontdaan tot een hoogte van 2,5 meter: http://www.zoogdiervereniging.nl/de-wisent-bison-bonasus Wisenten schillen meer bomen en struiken dan alle andere planteneters. Hierdoor zijn ze in staat openheid in een volwassen bos te maken. Als loofhout niet beschikbaar is worden ook jonge loten van dennen gegeten, iets waartoe rund en paard nauwelijks in staat zijn. Bomen worden gebruikt om de vacht te schuren. Deze bomen rotten op den duur weg en zo ontstaat er een open plek in het bos. Ook doornstruweel, zoals sleedoorn, meidoorn en christusdoorn wordt door wisenten gesnoeid. Uit: Ecologische onderbouwing begrazing Maashorst, ARK, 2014 Omdat de Maashorst geen Natura-2000 status heeft, konden de huidige plannen makkelijk doorgang vinden, omdat dan voor bestaande natuurwaarden de wettelijke bescherming immers minder stringent is. Zie: Lerende evaluatie van het Natuurpact,2017, pag. 78-80. http://edepot.wur.nl/405874

[close]

p. 11

4. WISENTEN: GRAZEN, SNOEIEN, SCHUREN & SCHILLEN Begrazing levert een gevarieerd landschap. Overbegrazing levert een woestenij. Begrazing kán ook bijdragen aan meer biodiversiteit. Maar ongestuurde continu-begrazing levert volgens een aantal biologen juist een verlies aan soortenrijkdom. Want grazers zoeken de krenten uit de pap. Dat verklaart de schijnbare tegenstijdigheid dat in gebieden met continubegrazing een open vlakte toch dicht kan groeien, terwijl er elders een achteruitgang in soortenrijkdom kan optreden. Want grazers kennen geen beschermde soorten. De deskundigen zijn het hierover echter niet eens. Om biodiversiteit een grotere kans te geven, pleiten diverse biologen, en ook R. Peters, die de gevolgen van begrazing voor de Maashorst als afstudeerproject heeft onderzocht, voor twee maatregelen: (1) het beschermen van kwetsbare soorten door een omheining en (2) het toepassen van roulerende begrazing, waarbij de natuur de kans krijgt zich ná begrazing weer te herstellen. In de Maashorst, waar men straks in het hele gebied wisenten wil inzetten, verdient dit extra aandacht. Want ’s zomers wordt gegraasd, maar wordt ook jong groen weggevreten of vertrapt, en ‘s winters worden ook de oudere bomen gesnoeid en geschild. Dat doen wisenten nu eenmaal. In de Maashorst wil men wisenten, taurossen en Exmoor pony’s ’s winters niet bijvoeren, maar zelfredzaam hun gang laten gaan, als procesnatuur. Dat betekent ook dat nieuw groen het moeilijk krijgt, want wisenten zijn kieskeurige grazers die niet terugdeinzen voor doornstruiken om bij een smakelijk hapje te komen. Ook oudere bomen zullen het loodje leggen door snoeien, schuren of schillen. In Duitsland procederen boseigenaren al om de schade ontstaan door het schillen van beuken vergoed te krijgen. In het Poolse oerbos Beilowieza, de thuisbasis van de wisent, blijkt dat ze het liefst eiken, beuken en essen maar ook dennen schillen. Daarom worden ze ook daar, net als vrijwel overal in Europa, ‘s winters bijgevoerd om meer schade aan de natuur te voorkomen. Het is de vraag of de attractieve meerwaarde van de wisent als exotisch oerdier wel opweegt tegen zijn minpunten, die niet alleen gelden voor recreanten maar mogelijk ook voor de natuur. Wij pleiten voor een stand-still en monitoring om duidelijk in beeld te krijgen welke soorten verschijnen en welke verdwijnen. Meten en weten, voordat soorten mogelijk weg zijn gevreten.

[close]

p. 12

Literatuur: wordt op verzoek gemaild; vraag info@duvinci.nl Uitvoerige historische beschrijving van de heidekoe in het boek van veearts G.J. Hengeveld Het Rundvee (1865). J. Jacobs, De Heidekoe, Hogeschool Gent, 2011, Afstudeeronderzoek i.v.m. herintroductie in Nederland J.Smit: Heidekoetje, makkelijke en tevreden grazer. In Brabeau 2, 2017 L. de Vos: de Heidekoe terug in de Nederlandse natuurgebieden, http://edepot.wur.nl/394492 Video: Heidekoe verschraalt Twentse bodem: https://www.youtube.com/watch?v=jM1sdNYkLdk Heidekoe in Gelderland https://www.glk.nl/landschap-kastelen/planten-dieren/details/?item=1 Projectvoorstel: Maashorstboeren: Het Brandrode Rund, Ideale grote grazer in en rond de Maashorst, juli 2015 http://docplayer.nl/19658793-Het-brandrode-rund-ideale-grote-grazer-in-en-rond-de-maashorst.html Maashorstboeren over beheer natuurgebieden: http://www.maashorstboeren.nl/wp-content/uploads/2015/02/Inzicht-in-Natuur-van-SNBL-herfst-2014Portret-van-de-ANV-boeren.pdf Start Praktijkleergang Brandrode runderen in natuurgebieden: http://www.maashorstboeren.nl/?p=1630

[close]

p. 13

5. ALTERNATIEVE STREEKEIGEN GRAZERS Het Kleine Bonte Heiderund, ook bekend als Heidekoetje of Heidepin (zie illustratie), stamt af van het bonte vee dat hier rond 850 door de Vikingen is geïmporteerd. Dit rund is in dit gebied eeuwenlang populair geweest, omdat het zich goed wist te handhaven op de schrale zand- en heidegronden. Het ras is uitvoerig beschreven door de veearts Hengeveld in 1850. In zijn boek veel wetenswaardigheden, bijv. hoeveel er toen verhandeld werden op de Udense veemarkt. Na 1950 is deze oer-koe in Nederland uitgestorven. In Jutland zijn onlangs enkele afstammelingen ontdekt. Deze zijn naar Nederland teruggehaald door de Stichting ’het Geldersch Landschap en Kasteelen’. Ze worden nu ingezet voor natuurbeheer in Gelderland en Twente. En ze blijken daar goed te voldoen. Oók in de omgang met recreanten. Er is een fokprogramma opgesteld om deze eigen oerkoe voor uitsterven te behoeden. Er zijn er nu in Denemarken en Nederland samen slechts 120. Het Brandrode rund werd vanaf het begin van de twintigste eeuw als de moderne opvolger van de Heidekoe in dit gebied gefokt. De Brandrode runderen hebben uitgesproken dubbeldoel-mogelijkheden: ze zijn zowel geschikt voor de melk- als voor de vleesproductie. Omdat ze bovendien sober waren, kon dit vee met succes gehouden worden op de arme zandgronden. De Maashorstboeren hebben een projectplan ingediend om Brandroden in te zetten voor begrazing op maat. Dan kunnen ze dáár waar onderhoud nodig is, hun graaswerk doen. De overige tijd kunnen ze gewoon op de boerderij gehouden worden. Met hun inzet kan biodiversiteit in de natuur gecontroleerd gestuurd worden. Bovendien levert begrazing dan ook een verdienmodel op voor een aantal regionale boeren. Want behalve natuur, wordt er dan ook kaas, zuivel en vlees geproduceerd. Het heideschaap. De derde categorie grazers als alternatief voor de spectaculaire grote grazers, is het heideschaap. Schaapskuddes hebben vanouds een functie vervuld in dit gebied, die ze ook nu nog goed kunnen vervullen. Ze leveren schilderachtig natuurbeheer, zonder veiligheidsrisico’s. Onderzoek de mogelijkheid om tijdens de testperiode van de wisent, in samenwerking met Gelderland, de Maashorstboeren en regionale schepers ook deze drie streekeigen kandidaten uit te testen met het oog op een veilige combinatie van begrazing en recreatie.

[close]

p. 14

Eerste Duitse wisenten: http://interessantetijden.nl/2017/03/17/rijksjagermeester-en-wisent-liefhebberhermann-goering-was-helemaal-oERRR Prof. Frank Berendse, hoogleraar natuurbeheer, Wageningen Universiteit, Harm Niessen, van de Faunabescherming, Bioloog Midas Dekkers over kunstmatige herintroducties in Zembla-uitzending https://zembla.vara.nl/nieuws/dierentuin-nederland uitzending van 7-2-2013, vanaf minuut 22.44 tot ongeveer minuut 30 : aandacht voor herintroductie wisent. Oud-directeur Van Beusekom van Staatsbosbeheer, over procesnatuur in de Oostvaardersplassen: "Het concept deugt niet, het is onwetenschappelijk, puur ideologisch opgezet en een utopie, een speeltuin van een groepje verdwaalde ideologen." https://www.trouw.nl/groen/-debat-oostvaardersplassen-gegijzeld-doorgroepje-fanatieke-ecologen-~a7dce464/ Rypke Zeilmaker: Sjoemelnatuur, 2015 https://www.nlslash.nl/mwenb/Sjoemelnatuur.pdf F. van Beusekom: Metaforen voor de wildernis: een nieuwe bosmythe in De levende natuur, 99 http://natuurtijdschriften.nl/download?type=document;docid=495072 Zie ook de mini-documentaire met een kritische kijk op procesnatuur, zoals gerealiseerd in de Oostvaarderplassen https://www.youtube.com/watch?v=FWvFAGWwmeg De noodzaak van bos: http://www.groenerekenkamer.nl /3755/opslag-co2-en-de-relatie-met-bosbeheer/ Afvangen fijnstof: http://www.wur.nl/nl/nieuws/Ecosysteemdiensten-kunnen-worden-gekwantificeerd.htm Volgens de zoogdierenvereniging zijn er in de Nederlandse bodem geen botvondsten die wijzen op de aanwezigheid van de wisent hier sinds het Holoceen, de periode ná de laatste ijstijd. http://www.zoogdiervereniging.nl/de-wisent-bison-bonasus

[close]

p. 15

6. KUNNEN WE ONS WEL PERMITTEREN MEE TE DOEN AAN DE OER-MODE? Het door Herman Goering in 1938 opgerichte standbeeld voor de Wisent Begrazing is een essentieel onderdeel van de plannen om in de Maashorst procesnatuur te creëren. Procesnatuur staat voor verwildering. Natuur die men zonder menselijke ingrepen zijn gang laat gaan. Met het doel om een authentiek oerbos te laten ontstaan. Volgen Rypke Zeilmaker is zo’n oerbos met wisenten een Duitse erfenis. Herman Goering, legde in 1934 op de Schorfheide zo’n oerbos aan. Hij introduceerde daar oer-paarden, wisenten, elanden, bevers, e.d. Dat was om de kracht van het inheemse Germaanse erfgoed te illustreren. Om van de Maashorst zo’n oerbos met procesnatuur te maken, moet er stevig ingegrepen worden in de bestaande natuur. Het bos wordt gezuiverd van uitheemse soorten, zoals Amerikaanse eiken, die hier al zo’n dikke eeuw groeien. Her en der worden met bulldozers bomen platgewalst. En er gaat de komende jaren nog stevig gekapt worden. Mogelijk worden er ook stukken platgebrand. Allemaal in het kader van oer. En alle dood hout blijft in het bos. Net als de dode grazers. Wij vragen ons, met een aantal vooraanstaande natuurkenners en biologen, af of wij mee moeten gaan in deze oer-mode. En of we het ons deze regio wel kunnen permitteren om ons natuurgebied hiervoor te lenen? De recreanten uit de regio hebben het liefst een natuurgebied waar de oer de recreatie niet in de weg zit. En de regio zelf heeft nog een ander probleem, waar de Maashorst als functionele natuur wél een oplossing voor kan bieden. Immers, de stevige bloei van de veehouderij in deze regio brengt, behalve economische bedrijvigheid, ook veel luchtverontreiniging en fijnstof uit stallen met zich mee. Deze emissies dragen, samen met de emissies van verkeer en industrie, ook bij aan de verslechtering van ons klimaat en de achteruitgang van de natuur. Om daar voor nu en voor de toekomst iets aan te doen, hebben we in dit gebied juist behoefte aan meer groen en meer bomen. Vanwege hun filterende werking. En omdat ze zuurstof produceren. En vanwege de noodzaak om zoveel mogelijk CO2 duurzaam op te slaan in onze bossen. Wij sluiten ons aan bij het advies van deskundigen: Ga niet kunstmatig dieren introduceren, die hier misschien wel eens ooit gelopen zouden kunnen hebben. Als je procesnatuur wilt, laat dan de natuur hier zijn eigen gang gaan. Laat groeien wat groeit. Zet daar geen hekken om heen. Beperk de ingrepen tot aanleg en onderhoud van paden voor recreatie. Als er vanuit landschappelijk oogpunt teveel bos komt, laat het hout uit de Maashorst dan verwerken tot een regionaal streekproduct. Dan blijft de CO2 gebonden. Dat is wel zo duurzaam.

[close]

Comments

no comments yet