ASOC Magazine 2016-03

 

Embed or link this publication

Description

ASOC Magazine 2016-03

Popular Pages


p. 1

terugblik voorjaarsrit - AS dieselmotoren 2016-3

[close]

p. 2

Colofon Voorzitter Het voorzitterschap wordt tijdelijk waargenomen door het secretariaat. Secretaris Sylvia Cats Hoeksedijk 20, 3299 AG Maasdam Tel.078 - 6761736 / 06-21135894 secretariaat.asoc@upcmail.nl Penningmeester Gerrit Markink Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem Tel.026 - 443 96 04 g.markink1@upcmail.nl Auto registratie Chris Baggel Boomstede 598, 3608 BN Maarssen Tel.0346 - 560653 chrisbaggel@armstrongsiddeley.nl Technische Adviezen Ton van Zelst gaarne ’s avonds na 19:00uur Tel.070 - 3279058 / 06-27083039 tonvanzelst@hotmail.nl Otto Baggel gaarne ’s avonds na 20:00uur Tel.0346 - 56 96 91 ottobaggel@armstrongsiddeley.nl Coördinator Meetings en Rally’s Ron Janssen Koekoekhof 10, 2496 LM ’s Gravenhage Tel.015 - 310 04 80 ron-janssen@ziggo.nl Redactie Edwin Bos Hoeksedijk 20, 3299 AG Maasdam Tel.078 - 6761736 / 06-53711138 secretariaat.asoc@upcmail.nl Webmaster Gerrit Markink en PJ Bol Contributie Contributiebetaling in Nederland door overmaking van het bedrag op Rabobank rekeningnummer IBAN: NL89RABO0127656855 t.n.v. Stichting A.S.O.C. Dutch, Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem Contributiebetaling buiten Nederland door overmaking van het bedrag op: IBAN: NL89RABO0127656855 BIC: RABONL2U t.n.v. Stichting A.S.O.C. Dutch, Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem Contributie 2015: € 35,Contributie Jeugd tot 18 jaar: € 17,50 ASOC Engeland Lidmaatschap Armstrong Siddeley Owners Club in Engeland: Peter Sheppard, 57 Berberry Close, Bourneville, Birmingham B30 1 TB Engeland membership@siddeley.org Tel. 0044 -1214590742 Editor "Sphinx", het Engelse Magazine van ASOC: Andy Blatchford, 233 Yorktown Road Sandhurst, Berkshire. GU47ORT sphinx@siddeley.org Magazine Gegeven adviezen in ons Magazine Stichting A.S.O.C. Dutch of elders zijn ter goeder trouw. Het bestuur en de redactie aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid of verantwoordelijkheid voor deze adviezen. Website www.armstrongsiddeley.info Kopij Kopij verzenden aan: het secretariaat van ASOC dutch Hoeksedijk 20 3299 AG MAASDAM secretariaat.asoc@upcmail.nl Uiterste inleverdatum kopij volgende magazine: 1 augustus 2016 Uitgave Dit blad komt tot stand in samenwerking met Editoo. Bij de voorplaat..... Armstrong Siddeleys op de veerpont van Bergstoep tijdens de voorjaarsrit 2

[close]

p. 3

Evenementenkalender 2016 15-17 Juli National Rally ASOC UK 31 juli Nationaal Oldtimer Festival 7 augustus Picnicrit met de JDCH 27-28 augustus oldtimerbeurs 3-4 september Beaulieu Autojumble 10-11 september ASOC DND oktober ASOC najaarsrit 2 oktober REEE oldtimerrit 11 december ASOC eindejaarsmeeting Himley House, UK ASOC UK of het secretariaat Circuitpark Zandvoort www.nationaaloldtimerfestival.nl Bussloo/Voorst P. Ruifrok, 0611923166 Autotron Rosmalen www.autotron.nl UK www.beaulieu.co.uk de Veluwe zie dit magazine omgeving Utrecht info volgt Huizen / Amersfoort www.reee.nl Hotel Oud London,info volgt Zeist "Primrose" de Armstrong Siddeley 20-25HP van Thomas en Vicky Klein in actie tijdens de German Tour 2016 Inhoudsopgave Colofon Evenementenkalender Inhoudsopgave Mededelingen van het bestuur ASOC DND september 2016 Terugblik ASOC voorjaarsrit 2016 Een tripje naar Engeland Nationale 7 Abels column Ladies page Een internationaal Armstrong Siddeley gezelschap Luchtgekoelde dieselmotoren, deel 1 Techniek, banden Te koop aangeboden, Ingezonden brief 3 2 3 3 4 5 6-7 8 9 10 11 12 13 14 15

[close]

p. 4

Van het secretariaat Van de redactie. Ik ben blij jullie te kunnen vertellen dat we er twee nieuwe clubleden bij hebben. Ten eerste verwelkomen we Tineke van de Vosse weer als clublid en hopen haar binnenkort weer op een meeting te ontmoeten. Daarnaast is Thomas Klein lid geworden, we hebben Thomas en Vicky Klein ontmoet tijdens de German Tour waar ze met hun Sapphire 346 en de 20/25 Touring Saloon uit 1936 aan mee deden. Dat brengt het aantal Duitse leden op 3. Ik zal gelijk even een opsomming maken van het aantal leden in en buiten Nederland. Nederland 60, België 5, Luxemburg 1, Duitsland 3, Frankrijk 1, Engeland 2, Portugal 1, Hongarije 1, USA 1, Nieuw Zeeland 1 Sylvia Cats De Sapphire 346 van Thomas en Vicky Klein ASOC Beurzen en Evenementen 2016 Beste clubleden, Helaas is de langste dag 21 juni alweer voorbij en worden de dagen alweer korter. We hebben nog niet veel gezien van het mooie weer om met onze Armstrong Siddeley lekker te toeren door leuke dorpjes en smalle straatjes. Een paar van onze leden zijn in het gezelschap van enkele Engelse leden in Duitsland geweest voor de German Armstrong Siddeley Tour 2016 in Wasserliesch. Tijdens de British Auto jumble in Waalwijk heb ik leuke verhalen gehoord over deze mooie meeting in ons buurland. Er zal ongetwijfeld nog een stukje in het clubblad komen hierover. De meeting van Edwin en Sylvia met hulp van Gerrit in Waalwijk was er één met zon en regen. Tijdens de regen werden we door de plaatselijke brasband vermaakt die onze tent uitkoos om te schuilen, wat een gezellige regen periode opleverde voor ons. Heeft u de datum van de DND al genoteerd in uw agenda!! Voor de zekerheid nogmaals de datum van 9 t/m 11 September in Arnhem vanuit het Van der Valk hotel. Zie de vooruitblik hiervan in het vorige clubblad. Geef u hiervoor op en beleef een gezellig weekend met vrienden en auto’s. In de maand Oktober zal de najaarsrit plaats vinden georganiseerd door Chris en Otto Baggel. Op 11 December zal de kerst meeting plaatsvinden in hotel Oud Londen in Zeist, zelfde locatie als vorig jaar. Zet deze datum alvast in uw agenda dan heeft u geen dubbele afspraken op die dag. Ik ben nog steeds op zoek naar clubleden die een leuke toerrit in hun omgeving willen uitzetten voor de club. Geef je op voor een leuke rit of een gezellige koffieklets op een leuke locatie in jullie woonplaats. Ron Janssen 06-53604654 Ron-janssen@ziggo.nl Nog even de laatste dingen voor het magazine in de laatste week van juni. Wat later dan gepland, maar midden in het zomerseizoen is er ook zoveel te doen. We zijn net terug van een prachtige German Tour en afgelopen zondag was er de jumble in Waalwijk. Helaas was het weer in Waalwijk net zo constant als in de laatste weken, mooi weer met stevige buien, en die hebben we ook gehad zeg. Maar goed dat we zo’n mooie tent hebben. Deze ligt en hangt nu her en der over de auto’s om te drogen voordat we de boel weer netjes kunnen opbergen. Over beide meetings meer in het volgende magazine, deze is vol. Over twee weken, half juli, is de National in Engeland, dit keer gaan we er weer eens kijken. De ontwikkelingen na het EU referendum zijn best interessant en ik ben ook benieuwd wat het voor uitwerking heeft op de banden tussen de ASOC UK en de overige wel EU ASOC geïnteresseerden. Dit zal geen wereldnieuws zijn, maar de koers van de Pond en het kopen van onderdelen of auto’s uit de UK zal ook voor ons wat veranderen. De nieuwe afspraken en regels zullen nog even op zich laten wachten maar de Pond is al aardig in beweging, en voor ons niet ongunstig voorlopig. Hoe gaat het bijvoorbeeld straks met een auto met Engelse registratie die je koopt en op Nederlands kenteken wilt hebben. Gemakkelijker dan het nu is geregeld zal het zeker niet worden. Maar over trage molens gesproken, we horen het wel van de RDW. Er is extra informatie over onze eigen DND te vinden op bladzijde 5, we hopen op uw deelname en verwachten weer een internationaal deelnemersveld. Graag uw aanmelding op tijd doorgeven aan Sylvia, dat komt de organisatie van de DND zeer van pas. Als laatste hoop ik dat u vooral rijdt met de Armstrong Siddeleys, ze zijn er namelijk speciaal voor gemaakt. Van stilstaan gaan ze harder achteruit dan u denkt en dat zal de betrouwbaarheid niet ten goede komen. Rijden dus ermee!!, het is het beste voor de auto en voor u, het is dé manier om uw beide in conditie te houden. Veel plezier met het magazine en tot ziens bij de ASOC. Edwin Bos Rectificatie rubriek Techniek magazine 2016-2 In de rubriek Techniek in het magazine 2016-2 staat een uitleg over de werking van de stroboscooplamp. Hiebij staat vermeld dat er een vervroeging van het ontstekingstijdstip onstaat door twee centrifugaal gewichtjes die het draagvlak verdraaien waarop de contactpuntjes gemonteerd zijn. Eén van onze zeer oplettende lezers maakte terecht de opmerking dat dit niet juist is. Het verdraaien van de grondplaat gebeurt alleen door de vacuüm vervroeger. De actie van de centrifugaalvervroeger zorgt voor een verdraaiing van het bovenste deel van de verdeleras waarop de nokkenverdeling is aangebracht. Hiermee plaatsen we de (contact)puntjes op de I. Redactie. 4

[close]

p. 5

ASOC DND September 2016 De maand juni loopt al weer op zijn eind en dat houdt in dat we nog maar 2 maanden hebben te gaan en het is September. De maand waar voor ons als Armstrong Siddeley liefhebber de DND centraal staat. Dit jaar is het de zevende editie die het bestuur organiseert. De DND zoals wij die jaarlijks organiseren bevat altijd 4 elementen nl; ten eerste veel gezellige Armstrong Siddeley eigenaren, ten tweede altijd een mooie toertocht, ten derde een zaterdag avond met een buffet en daarnaast als vierde is er natuurlijk ruimte voor een stukje cultuur. Aan de laatste drie elementen wordt hard gewerkt door de organisatoren met de hoop op een flink aantal deelnemers. Inmiddels zijn we al aardig ver met de organisatie maar zoals dit bij dit soort evenementen gaat, zal het in de maand augustus nog druk zijn om de laatste details uit te werken en te controleren. Wat belangrijk is in de laatste fase, is te weten voor hoeveel mensen en auto’s je het een en ander moet regelen. Daarom bij deze een oproep: Meld u aan voor 26 augustus (liever eerder) bij ons secretariaat. De kosten die gemaakt worden bij bezoek aan de Hoge Veluwe en bij musea laten we buiten beschouwing, deze dienen we zelf te betalen dit in verband met allerlei kortingen zoals museumjaarkaarten, leeftijdskortingen of studenten korting enz… Tevens hebben we de kosten van de consumpties die onderweg genuttigd worden niet meegenomen. Wat zijn de kosten voor de DND; Inschrijfgeld voor het weekeinde of één van de dagen bedraagt € 15,00 per persoon. Voor het zaterdagavond DND buffet € 30,00 per persoon (exclusief de drankjes) Graag deze kosten overmaken naar IBAN NL89RABO0127656855 BIC RABONL2U tnv Stichting ASOC Dutch Irenestraat 29, 6824LM Arnhem. Wat betreft de boekingen voor hotel en camping, deze moet u zelf verzorgen. Maar wacht niet te lang want in het betreffende weekend zijn er diverse activiteiten in de regio gepland. Voor meer informatie over het hotel of de camping verwijzen we naar het magazine 2016-2 of neem contact op met het secretariaat. We zien u allen graag in Arnhem in het weekend van 9 tot en met 11 september voor weer een mooie Dutch National Day. Het bestuur Klimmen langs de Moezel tijdens de German Tour 2016, meer hierover in het volgende magazine. 5

[close]

p. 6

Terugblik ASOC voorjaarsrit 2016 Zondagmorgen 1 mei vertrokken wij om 9.00 uur met de rode Lancaster richting de Krimpenerwaard. Het was heerlijk weer en heel rustig op de weg, we namen de toeristische route, dus voordat we in Ammerstol arriveerden, hadden we al een mooie tocht achter de rug. De ontvangst was in het Gebouw, met uitzicht op de Lek. Abel, Ruth en (klein)zonen hadden een programma voor ons uitgestippeld dat er veel belovend uitzag. Ze hadden zelfs voor mooi weer gezorgd. Er hadden zich maar liefst 37 personen aangemeld met 15 oldtimers. Hieruit blijkt maar weer dat men staat te popelen om na de winterstop weer een ritje te kunnen maken met de Armstrong Siddeley. Het aantal aanmeldingen had nog wel even voor een hilarisch momentje gezorgd. Ik had Abel de lijst gestuurd waarop alle clubleden staan, met in één kolom aangevinkt wie er kwamen. Waarschijnlijk omdat hij in die periode in Israël was en het overzicht niet goed bekeken had, dacht hij dat er wel 100 personen kwamen en dat we dan op het laatste moment toch andere locaties moesten zoeken omdat zoveel mensen en evenredig aantal auto’s niet in de reeds besproken locaties terecht konden. Ik begreep zijn verontruste telefoontje hierover niet helemaal en vroeg of hij zoveel familieleden had uitgenodigd, maar uiteindelijk kwamen we er wel uit. Nadat we koffie met wat lekkers hadden gekregen, gaf Abel een toelichting op het programma. We reden via een prachtige route naar de eerste stop in Lekkerkerk bij Balt 6

[close]

p. 7

Oskam, een verzamelaar van T-Fords. In zijn voormalige praktijkruimte als dierenarts, had hij diverse mooie exemplaren staan en vertelde hij ons hoe hij met deze hobby was begonnen. Vervolgens reden we langs de mooie Vlist naar Haastrecht waar we het museum Bisdom van Vliet bezochten. De groep was te groot om in één keer naar binnen te gaan en daarom splitsten we ons op in twee groepen. Terwijl de ene groep naar binnen was, ging de andere groep op een terrasje iets verderop lekker buiten in het zonnetje lunchen. Paulina Bisdom van Vliet overleed in 1923, zij had in haar testament op laten nemen dat het huis, precies zo moest blijven zoals het was tijdens haar leven, een herinnering aan het drie eeuwen oude burgemeestersgeslacht. Het interieur is rijk aan porselein, waaronder de grootste collectie Oranjeporselein van Nederland, zilver en schilderijen. De vloerbedekking en wandbekleding is allemaal nog in originele staat. In de tuin staat een rode beuk die in 1692 is geplant door de eerste Bisdom van Vliet die zich in Haastrecht vestigde. Het was alsof de tijd hier stil was blijven staan. Prachtig om dit te bekijken. De toer ging verder en via het pontje bij Bergambacht staken we over naar de Alblasserwaard waar we langs de Graafstroom de tocht vervolgden. Uiteindelijk kwamen we aan bij de Dijksynagoge in Sliedrecht, ons eindpunt. Hier vertelden Abel en Ruth hun verhaal hoe zij zeer intensief bij de restauratie van deze synagoge betrokken waren. De Dijksynagoge is de enige synagoge ter wereld die aan een dijk staat, zover bekend. Na een restauratieperiode van tien jaar werd het in 2003 geopend. Een prachtig historisch pand is zo behouden voor de toekomst en waar de herinnering aan het Joodse erfgoed levend wordt gehouden. Voor meer informatie zie www.dijksynagoge.nl Abel en Ruth, hartelijk bedankt voor deze leuke en interessante dag. Sylvia Cats 7

[close]

p. 8

Een tripje naar Engeland Enige weken geleden hadden we een korte vakantie gepland voor half mei. Een weekje Zuid Engeland en sinds jaren weer eens met modern vervoer. Dus geen Armstrong Siddeley maar een Toyota, wel voor zien van alle gemakken maar helaas niet voorzien van ook maar enige Engelse style. Via de saaie snelweg richting Calais en de ferry van Duinkerken naar Dover, waren we vroeg in de middag in zuid Engeland en zouden we onze eerste stop maken in de buurt van het plaatsje Lewes. Sylvia wilde dit graag bezoeken en daarom was er in de buurt ook een B&B besproken. Verder kwam erbij dat we een achteras van een Armstrong Siddeley 17HP achterin geladen hadden die we moesten afgeven aan een ASOC UK clublid, de heer Tony Bannard Smith, hij had de as dringend nodig voor zijn restauratie project. Ons uitstapje was toevallig zo gepland dat we de as mooi konden meenemen en afgesproken was dat Tony ons zou ontmoeten in Uckfield om zijn nieuwe aanwist over te laden. Alles liep volgens afspraak en tijdens een gezamenlijk diner konden we mooi even nader kennismaken met deze nieuwe en enthousiaste Armstrong Siddeley fanaat. Tony had recent een 17 HP aangeschaft maar de achteras was onherstelbaar defect en dus was hij zeer blij om een goede as uit Nederland te kunnen bemachtigen. Mooi om op deze manier iemand een dienst te kunnen bewijzen. Dag twee gebruikten we om via een mooie landelijke route naar het New Forrest te rijden waar ik het plan had om op zaterdag de Spring Autojumble in Beaulieu te bezoeken en Sylvia zou Exbury Gardens gaan bekijken. Het plan liep wat anders, ook wel een beetje door het mindere weer die dag ging Sylvia mee naar Beaulieu. Vergeleken met de jumble in September is dit allemaal wat rustiger. Minder bezoekers, makkelijker parkeren en geen lange rijen voor de kassa. Maar de beurs is ook half zo groot. Toch is het telkens weer een belevenis om het terrein op te lopen en de auto’s en de stands af te gaan om te kijken wat er zo allemaal wordt aangeboden. Op het voorterrein stond net als vorig jaar de AS Utility Coupe aangeboden. Een auto zonder interieur en verder volledig leeg en in een niet al te beste staat. Het geheel was in een soort grijze primer gespoten en de slechte delen van het plaatwerk waren herkenbaar doordat je er daar dwars door heen keek. De vraagprijs van ruim £10.000,- was genoteerd op de voorruit, de eigenaar/verkoper was in geen velde of wegen te bekennen. Via de overige aangeboden auto’s door naar het terrein met de stands en dan loop je de paden netjes af en kijk je wat er ligt. Rond 12.30uur begon het licht te spetteren en dat zou die middag niet meer over gaan. Later werd het zelfs echte regen en de standhouders begonnen met het dicht dekken van de waar, daardoor werd het een stuk minder interessant en mis je een groot deel van de markt. Bijna op het einde van de markt zien we de Armstrong Siddeley stand met Nick Bale, Andy en Ann Blatchford en Keith Dewhurst. We werden verwelkomt met “Sphinx” koekjes en konden mooi even schuilen en bijpraten met het Engelse gezelschap. Jammer natuurlijk van het mindere weer van die middag maar er waren diverse belangstellenden bij de ASOC langs geweest en men hoopte natuurlijk op een mooie tweede dag met veel aanloop. Wij gingen tegen vijf uur terug naar de auto, terug naar de B&B en zouden de volgende dag door rijden verder naar het oosten, naar Dorset. Het weer was de overige dagen weer heel goed en zo konden we via de mooiste binnendoor weggetjes richting Wareham waar we een B&B besproken hadden voor twee dagen. Sylvia wilde op bezoek bij een tante die daar in de buurt woont en ik wilde het Tank museum bezoeken in Bovington. Daar hadden we dus twee dagen de tijd voor. Het bezoek in het museum was zeer interessant, wat een collectie staat daar! De moderne tanks zijn vooral imposant maar het ging mij meer om de geschiedenis van de ontwikkeling van de eerste wereldoorlog tank, waar het allemaal mee begonnen is. En dan is dit museum de beste keuze omdat het de allereerst gebouwde exemplaren van de tank in huis hebben. De “head of collection” is Chris van Schaardenburg, jawel een landgenoot, die we al kennen van zijn vorige baan bij het Coventry Museum of Transport. Chris gaf ons nog een rondleiding met een kijkje in de opslag waar dan nog circa 100 antieke tanks staan opgeslagen, je weet niet wat je ziet! Na dit bezoek was het alweer tijd om terug te rijden naar de boot, zo’n week schiet voorbij. Met nog 1 overnachting te gaan bij een B&B in de buurt van Uckfield reden we terug naar het westen. Laat in de middag arriveerden we en ik parkeerde de auto naast het mooie landhuis. De “tuinman” stapte van de grasmaaier en ik vroeg “is it okay parking here”, “ja, laat maar staan” antwoordde hij. Hij kwam op ons toe met uitgestoken hand en stelde zich voor “Derrick Das, aangenaam”. Het duurde even voordat ik het door had maar die naam was me ergens zeer bekend, maar ik kon het nog niet plaatsen. Na even kort met elkaar gesproken te hebben opende ik de auto om de bagage te pakken en de “tuinman” keerde terug naar zijn grasmaaier. Toen wist ik het ineens, ik had ooit een mail gekregen van een mijnheer Das uit Wassenaar die een Hurricane Pennock zocht, dat zou toch heel toevallig zijn! Ik stapte meteen weer op de man af en vertelde hem dat ik een zekere mijnheer Das uit Wassenaar wist die opzoek was naar een auto. “Ja, dan ben ik” zei hij meteen. Dus toch, wat een toeval!! Hoe kan het zo lopen. Die avond dus nog even rustig bijgepraat over de auto van zijn opa, die had deze Pennock nieuw gekocht. Het blijkt de auto te zijn van onze ASOC deelnemer Thijs Vos uit Oosterbeek. Bijgaand een foto van de auto gemaakt in oktober 1957 bij een rally in Duinoord. Eigenaar de heer Cees Langewijn zit de auto en op de voorgrond Derrick Das met zijn vader. Een verassend slot van een mooie week Engeland. Edwin Bos 8

[close]

p. 9

Nationale 7 Waar Charles Trénet in 1955 al over zong, de Route National 7 in Frankrijk, was voor het tijdperk van de snelwegen de weg voor vakanties aan de Franse Riviéra. Onze Armstrong Siddeley stamt uit deze periode. De Star Sapphire, YVC275 chassisnummer C330686, welke ik afgelopen jaar gekocht heb in Wells in Engeland, is gebouwd in December 1959. Ik heb de auto samen met een vriend opgehaald eind juni en gereden via de Ferry Portsmouth - Quistreham naar zijn nieuwe thuis basis, Nevers, ongeveer 250km ten zuiden van Parijs. Wat een feest om zo’n mooie auto weer een nieuw leven in te blazen en ook een rustige oude dag te kunnen bieden op het platte land van Frankrijk. Een rustige oude dag maar wel een actieve oude dag. Want op 10 april deed ik met de Star mee aan de dag van Route Nationale 7 met nog ca 400 klassiekers op een deel van deze legendarische route rond Nevers. Naast de 1964 Rolls Royce Silver Cloud van een vriend stonden we dan geheel in stijl en herleefden we de tijd van toen, een periode waar we met nostalgie aan terug denken. De auto’s als getuigen van deze vrolijke tijd, trouwens, de Star is ouder dan ik. Op 1 mei deden we mee met de klassieker dagen op het terrein van het voormalige Formule 1 circuit Magny Cours, vlak bij Nevers, totaal met zo’n 1600 klassieke automobielen. De Star stond bij de Britse auto’s, naast zijn vriendin, de Rolls-Royce, met een 1961 Bentley S2 Continental en een 1996 Aston Martin DB7. Op deze mooie dag was er ook nog een deelname van twee klassieke vliegtuigen van vliegveld La Ferte-Alais uit de regio Parijs. Nu ondergaat de Star de laatste check voordat we deelnemen aan de German Tour 2016 van 16 tot 19 juni in de omgeving van Trier aan de grens met Luxemburg. Klaar voor nieuwe avonturen. Zoals Charles Trénet zong, On chante, on fête Les oliviers sont bleus ma p'tite Lisette L'amour joyeux est là qui fait risette On est heureux Nationale 7. Met groet, Patrick Taddei op het circuit Magny-Cours 9

[close]

p. 10

Abels column De spookauto. Het was, begin jaren tachtig, alweer bijna twintig jaar geleden, dat ik de restauratie van een MG VA 1937 had voltooid. Mooie, maar trage auto. Later – toen hij al verkocht was, uiteraard – werd duidelijk dat verslapte klepveren de oorzaak waren van het geringe motorvermogen. Maar goed, in 1983 kwam er dan toch een eind aan het tijdperk van braaf familievader zijn, druk met verbouwingen. Zittend in de trein haalde ik een Telegraaf uit de prullenbak en bladerde lusteloos tot ik bij de advertentierubriek oldtimers kwam, niet vermoedend bijna mijn doodvonnis tekenend. Er werd in Driebergen een Salmson S4 E 1950 te koop aangeboden voor Fl. 4.750,-. Nu was dat merk destijds tamelijk onbekend, maar ik wist dat het handgemaakte auto’s waren met prachtige motoren (2.3 ltr) met dubbele bovenliggende nokkenassen en een Cotal versnellingsbak (semi-automaat). Ik erheen. In een duister schuurtje stond een half-wrak dat nog geen Fl.500,- waard was. Nee, de motor liep niet, was evenwel niet geblokkeerd, want met de slinger kon je ‘m ronddraaien. Ik was meteen verloren. Een sleeping beauty, die erop wachtte om wakker gekust te worden. De zaterdag erop verscheen een oprijwagen aan het achterpad. De zwarte wagen werd uitgeladen. Mijn vrouw vond het al meteen een griezel. Wat zou ze (zoals vaker…) gelijk krijgen. Ik betaalde het forse bedrag van Fl. 4.750,- en de verkoper verdween. Toen kwamen twee misselijk makende ontdekkingen. Stoelen en banken leken los in het interieur gesmeten. In werkelijkheid was het meubilair van een andere auto afkomstig en kon zo weggegooid worden. Naast de motor vond ik op een chassisbalk een stukje gietijzer, voorbode van de Grote Ramp, want, verborgen achter de startmotor, zag ik de kop van een kromme drijfstang uit het blok bungelen. Het deed denken aan Jan Klaassen, die over de rand van de poppenkast hangt als hij door Katrijn gekastijd wordt. Om kort te gaan: de motor had – zoals dat heet – “een poot uitgestoken”. Het hele blok lag gebarsten en de krukas was zwaar bekrast. Niet te repareren. Een zoekopdacht aan José Franssen, die destijds veel op Frankrijk reisde, leverde niets op. De redding was echter heel dichtbij, want in Leidschendam rustte in een kas precies zo’n S4 E met een nog bruikbare motor en een interieur. Wat een bof! Pieter Blaauboer, een kundig vakman, zorgde voor de revisie, ik moet zeggen voor heel veel geld. Korte tijd nadien verongelukte de getalenteerde expert op het circuit van Zandvoort toen olie uit het blok van zijn racemotor op zijn achterwiel terecht kwam. Een voorbode van meer slecht nieuws? Na twee jaar noeste arbeid was de Salmson klaar. Bij een van de eerste ritten ging het bijna fout. Ik stond voor een stoplicht, kreeg groen en sloeg netjes linksaf. Van de tegenovergestelde richting naderde met hoge snelheid een Opel, kennelijk het rode licht negerend. In een uiterste poging een aanrijding te voorkomen reed ik het trottoir op, bijna een kuierend bejaard echtpaar vroegtijdig in de armen van het begrafeniswezen drijvend. De Opel stopte een eindje verder en de haastig toegeschoten en hevig geschrokken bestuurder putte zich uit in excuses. Hij had mij totaal niet gezien, repte van een black out en noemde de Salmson een spookauto. Een paar maanden later was het echt raak. We gingen met de oldtimer op vakantie naar zijn geboorteland. Onder Kaatsheuvel viel ineens de oliedruk weg. Ik liet de wagen uitrollen en kwam precies op een parkeerplek bij een benzinestation terecht. Een koperen buisje naar de warme- tewisselaar – ook al zo’n exclusief item – was afgebroken. Mijn vrouw ging te voet naar een loodgieter op zoek voor een vervangend buisje en ik krikte de wagen op om de plaats van handeling vrij te maken. Het linker voorwiel werd gedemonteerd en ik kroop onder de wagen om een stuk afschermend plaatwerk weg te halen. Dat zat nogal vast. Ik trok… en de wagen gleed van de krik. Nooit zal ik het op mijn hoofd afkomend ijzer vergeten. Op de rug liggend kon ik mezelf niet snel genoeg onder de auto vandaan werken. De remankerplaat daalde op mijn arme hoofd, sneed, vlak onder het oog, door mijn vel en ik werd gevangen tussen auto en plaveisel. De druk was enorm en ik vreesde dat mijn schedel ieder moment kon barsten. In wanhoop schreeuwde ik om hulp. Twee heren, die aan het tanken waren, snelden toe, grepen de rand van het spatbord, trokken uit alle macht en ik kon mezelf bevrijden. Verdoofd strompelde ik naar een showroom achter het benzinestation en werd tussen de glimmende wagens op de grond gezet. Zo vond mijn vrouw mij. In het ziekenhuis van Tilburg werd de wond gehecht. Mijn schedel had de druk wonder boven wonder weerstaan. De moordaanslag was verijdeld. Mijn bof was dat ik onder een afgeveerd onderdeel terecht gekomen was. Later heb ik met mijn potige zoons getracht het huzarenstukje van de beide heren te herhalen. Met z’n drieën kregen we de wagen geen millimeter omhoog. Het gewicht was dan ook meer dan 400 kg. Beschikten deze heren over reuzenkrachten? Was er hulp van Boven? Feit was dat de oudste van het tweetal hartpatiënt was en juist die ochtend van zijn cardioloog te horen had gekregen dat hij iedere inspanning moest vermijden, vooral het tillen was hem afgeraden. Kort en goed: de Salmson moest weg en kwam in consignatie bij een Belg. Hij moest minstens Fl. 28.000.- opbrengen. Wat de Belg er meer voor maakte was voor hem. U voelt ‘m al: er onstond ruzie. Toen mijn zoon de Salmson na een forse bijbetaling loskreeg, bleek dat de motor door de malafide Belg kapot gedraaid was. Afslepen naar Nederland. Hij is uiteindelijk voor een schijntje verkocht na een tweede motorrevisie. De Salmson heeft nog jaren dienst gedaan als trouwauto, omdat de portieren open gingen zonder middenstijl. Hier een foto van het fraaie interieur met het met leer beklede “volant souple”, het verende stuur en daar links naast, nog net zichtbaar, de schakelunit voor de Cotalbak. Hij leeft nog en ik leef ook nog. Wat is de les? Alle voorwerpen zijn, net zoals de dieren en de planten, bezield. Zoals een slang of rat zich dood kan houden, is een sloopauto nog niet echt gestorven. Geduldig wacht hij op z’n kans. Wie weet welk drama er achter die uitgestoken poot stak…? 10

[close]

p. 11

Ladies page, Mode deel 2 Mode Sportieve kleding voor dames Vrouwen hebben altijd paard gereden, maar vanwege alle rokken waren vrouwen gedwongen de tuttige, schrijlingse amazonezit aan te nemen, waarmee ze eigenlijk alleen stapvoets konden rijden. Omdat het alleen om paardrijden ging, werd er echter niet of nauwelijks iets aan gedaan. Vanaf 1890 werd eerst de fiets en daarna de auto geliefd als vervoersmiddel. Voor vrouwen pakte het idee van dergelijk individueel vervoer goed uit, waardoor ze zich steeds meer tot de fiets en iets later zeker ook tot de auto wendden. Activiteiten als fietsen, autorijden, paardrijden, tennissen en zwemmen vroegen allemaal op hun eigen manier om aangepaste kleding. Een belangrijk probleem hierbij was dat, met uitzondering van autorijden en tennis, het meest geschikte kledingstuk voor sportieve activiteiten feitelijk een broek was. Aangezien het dragen van een broek voor vrouwen ondenkbaar was, werden er in eerste instantie toch andere oplossingen bedacht. Niettemin werd de weg richting broeken voor vrouwen voorzichtig ingeslagen. Kleding voor in de auto De eerste auto's waren allemaal open, waardoor de inzittenden kleding moesten dragen die tegen de elementen bestand was. De bestuurder was ook gebaat bij een stevige bril, die niet van de neus afwaait. Voor de vrouwelijke autobestuurder (die waren er al snel meer dan men geneigd is te denken) kwamen er wijde, lange (regen)mantels en speciale autobrillen. Destijds gold eigenlijk nog dat vrouwen zich niet op straat konden vertonen zonder hoed. Dat was voor vrouwen in een open auto natuurlijk ondoenlijk; de hoed zou hooguit een paar seconden standhouden. In plaats van een hoed kwam er dan ook een voile, die de vrouw om haar hoofd kon wikkelen. Fietskleding Bij geen enkele sportieve activiteit speelde het kledingvraagstuk zo dringend als bij het fietsen. Korte afstanden kon een vrouw nog wel fietsen met een rok, maar op langere stukken was het tamelijk hopeloos. Als gevolg hiervan kwamen er speciale fietspakken voor vrouwen. Mannen droegen overigens ook vaak een apart fietskostuum. Er kwamen verschillende mogelijkheden, waarbij vrouwen zelf konden kiezen wat ze wel of niet aan wilden of aandurfden. Men kon bijvoorbeeld kiezen voor: - Een pak met een bijzonder wijde broekrok. Als de vrouw rechtop stond kon je niet zien dat het eigenlijk een broek was in plaats van een rok. Dit was het relatief netste fietspak. - Iets gewaagdere pakken met een rok die de dames konden opknopen zodra ze op de fiets zaten en weer neer laten nadat ze op hun bestemming waren aangekomen. - Pakken met een knielange broek die ook herkenbaar was als broek. Dit was voor de echte durfal. Wat fietsende vrouwen ook als kledij kozen, veel mensen bleven er toch schande van spreken. Waar ze zich met name aan stoorden, was het achteraanzicht van de fietsende vrouw, waarbij vaag de contouren van de billen zichtbaar waren. Men voelde zich hierom genoodzaakt gauw weg te kijken als er een vrouw langsfietste.| Paardrijkostuum Of het nu kwam door de ontwikkelingen in de wereld van het stalen ros of dat er sprake was van een zelfstandige ontwikkeling is niet geheel duidelijk, maar het paardrijkos- Badkleding tuum voor dames ontstond kort na het fietskostuum. Er stond een voorhoede van vrouwen op die gewoon wijdbeens wilden paardrijden en daartoe dus geen rok kon dragen. Dat leidde tot zeer kuise en wijde voorlopers van de paardrijbroek. Badkleding Het meest gewaagde was wellicht toch het nieuwe zwemkostuum voor vrouwen. Badpakken hadden tot dusverre echt alles bedekt, maar nu kwamen er de bekende gestreepte exemplaren met pijpjes tot rond de knie. Dat was voor velen een grote schok, maar helaas voor deze mensen was de gang van zaken niet meer te stoppen. Steeds meer vrouwen durfden met blote kuiten te gaan zwemmen. Daar hield het echter niet bij op. Rond de eeuwwisseling kwamen er ook al badpakken die het hele bovenbeen vrij lieten. Dat is immers prettiger met zwemmen. Het is echter niet erg bekend geworden, omdat er waarschijnlijk maar weinig vrouwen in zo'n pak durfden te lopen. Wordt vervolgd. Sylvia Cats 11

[close]

p. 12

Een internationaal Armstrong Siddeley gezelschap Onze Amerikaanse ASOC gast Gio Wiederholt eet Matthias Hubbert met zijn Sapphire 346 limo bij de een patatje op de jumble in Waalwijk, een verslag German Tour, in passende kledij vanwege enige van deze wat natte meeting leest uw in het volgende problemen met de remmen. magazine. Engels, Duits en Nederlands kenteken op Armstrong Siddeleys naast elkaar in Trier 12

[close]

p. 13

Lucht gekoelde diesel motoren, deel 1 In de jaren dertig ontstond een toenemende vraag naar explosie motoren, ook wel diesel motor genoemd, als krachtbron voor schepen, vrachtauto’s, treinen, generatoren en zelfs vliegtuigen. Dit was een markt waarin Armstrong Siddeley Motors (ASM) geen enkele ervaring had. Dit zou veranderen toen in 1943 een licentieovereenkomst verviel van de North Eastern Marine Engineering Company (NEME)voor het bouwen van dieselmotoren. In de notulen van de ASM directievergadering van 15 maart 1943 staat vermeld dat het project “NEMESIS ENGINE” heel goed verliep maar dat er geen antwoord was gekomen van NEME op de licentie aanvraag door ASM. Toen er in december nog geen antwoord was werd door de general manager het voorstel gedaan om de firma Ricardo Consulting Engineers om raad te vragen voor de bouw van een alternatieve diesel motor. Van een rapport van Ricardo is niets bewaard gebleven maar het schijnt dat het advies aan ASM was om een luchtgekoelde diesel motor te ontwerpen gezien de ervaring met luchtgekoelde ster motoren. De motor die in 1946 op de markt kwam had weinig overeenkomsten met de Cheetah vliegtuigmotor die in dezelfde tijd werd gefabriceerd. Het was een 1 cilinder met een boring en slag van 108mm en een inhoud van 998cc. De compressieverhouding was 15:1. De brandstof zat in een tank gemonteerd bovenop de motor met een leiding naar de Bryce Berger injectiepomp. Met de hand starten was standaard via een slinger op de nokkenas die met een tandwieloverbrenging werd aangedreven door de krukas en daarom in tegengesteld richting draaide. De startprocedure was het openen van de brandstofkraan, de brandstof toevoer regelaar in “RUN” en het decompressie handel overhalen. Dan de slinger draaien tegen de wijzers van de klok in en bij een krukas snelheid van 120 toeren per minuut de slinger terug halen en het decompressie handel los laten. De beweging van het vliegwiel is voldoende om de motor op gang te brengen gepaard met een wolk van onverbrande brandstof en daarna komt de motor snel op toeren. Het zware vliegwiel met geïntegreerde koelfan gaf een behoorlijke luchtstroom bij een lopende motor. Het aanzienlijke gebruik van gietijzer gaf de motor een gewicht van 245kg. Het vermogen was 5 pk bij 900 toeren per minuut. Dit alles klinkt niet als een “best seller” maar dat werd het wel. In de naoorlogse opbouw was er een behoefte aan motoren voor het aandrijven van generatoren, waterpompen en andere toepassingen in de industriële en agricultuur. Bedrijven als Bamford en Massey-Harris voerden de Armstrong Siddeley diesels als hulpmotoren. Elke motor werd individueel gebouwd door een monteur in de fabriek in Walnut Street, Leicester voordat ze werden getransporteerd naar Parkside Coventry voor testen, lakwerk, verpakken en verzenden. Deze motoren stonden al snel bekend om hun betrouwbaarheid. In 1946 werd gestart met het serienummer DE1000 en als snel bereikte men DE13023 in 1948 toen de rechthoekige brandstoftank werd vervangen door een ronde. De motor werd geleidelijk verhoogd in vermogen naar 11 pk bij 1800 toeren per minuut. Voor toepassingen met een constant toerental werd het toerental en het vermogen geregeld door het monteren van veren met verschillende sterkte in de regulateur. De standaard toerentallen die konden worden afgesteld waren 1000, 1200, 1350, 1500 en 1800 toeren per minuut. Met een stelschroef op de re- gulateur kon het toerental nog ca 10% worden afgeregeld. In 1950 werd het programma uitgebreid door de introductie van de 2 cilinder met per cilinder dezelfde capaciteiten als de 1 cilinder. Veel onderdelen konden worden gebruikt op beide motoren. De 2 cilinder motor had een vermogen van 22 pk bij 1800 toeren per minuut. Ze werden onder andere gebruikt voor de “canal narrow boats” of uitgerust met een Parsons overbrenging en als unit verkocht voor in boten. Ook was er een “Harbour Set” een generator set voor gebruik in kleine schepen die bestond uit een 1 cilinder gekoppeld aan een BKB generator uit Birmingham. Dit leverde een vermogen van 6kW gelijkstroom bij 110Volt of 220Volt. Deze sets werden samengesteld en verkocht door de firma Roepers en Zoon NV uit Nunspeet. Wordt vervolgd. 13

[close]

p. 14

Techniek, ervaringen met nieuwe banden voor de Armstrong Siddeley Er bestaan twee soorten autobanden, de diagonaalband en de radiaalband. Vroeger werd veelal gebruik gemaakt van de diagonaalband, tegenwoordig gebruiken we enkel nog de radiaalband. De naam diagonaal duidt op de wijze waarop het karkas (daarop wordt het rubber vervaardigd) opgebouwd is. De opbouw bestaat voornamelijk uit vezels die kruiselings over elkaar lopen. Die vezels kunnen uit polyester, nylon of rayon bestaan. Een band moet veel krachten weerstaan, daarom zijn in de looprichting verstevigingsgordels aangebracht. Deze gordels maken het mogelijk om dit type band te gebruiken voor snelle en zware voertuigen. Toenemend gewicht en groter vermogen vereist een steeds steviger type band om de stabiliteit bij grotere aandrijf- en remkrachten te kunnen waarborgen. Dit leidde tot het ontstaan van de radiaalband: een andere constructie die al in 1946 door Michelin werd ontworpen, en nu niet meer is weg te denken. Een radiaalband wordt ook staalgordelband genoemd. Dit type band heeft in vergelijking met de diagonaalband een andere opbouw van het karkas. Bij een diagonaalband lopen de koordlagen diagonaal tegenover de rijrichting. Bij een radiaalband is dit niet zo, de koordlagen lopen daar haaks tegenover de rijrichting. De constructie van staalgordel-versterkte vezels maakt de band sterker (harder) voor de langskrachten van tractie en rem, en voor de dwarskrachten van de besturing. De radiaalband is soepeler: tijdens het nemen van bochten vervormt de radiaalband aanzienlijk meer, het loopvlak krijgt op die manier veel meer baanvastheid en heeft uiteindelijk een groter wegcontact. Voordelen: Doordat de koordlagen bij een radiaalband elkaar niet kruisen, ontstaat er minder interne wrijving en wordt de radiaalband minder warm dan een diagonaalband. Door de zachtere zijwanden van een radiaalband is het rijcomfort beter. Het loopvlak van een radiaalband wordt minder warm met als gevolg een langere levensduur van de band. De rolweerstand van een radiaalband is kleiner is, en het brandstofverbruik lager. Nadelen: Een radiaalband produceert meer rijgeluid door het getande loopvlak. Kleine wegoneffenheden worden slechter opgevangen door de stugge staalgordel. Een radiaalband beschikt over een kwetsbare zijwand, die minder goed bestand is tegen stoepranden. De ervaringen na een overstap van diagonaal naar radiaal. Twee jaar geleden vertelde Otto Baggel mij dat hij voor de Typhoon nieuwe banden ging bestellen; ik melde mij meteen aan om dan ook maar een paar nieuwe banden voor de Hurricane te laten komen. Het werden Excelsiors type Radial Stahl Sport Rating, 550R17-89S. Excelsior is een Amerikaanse fabrikant. De radiaalband is een 6PLYE versie, versterkt met twee polyester, twee staalgordel en twee nylon lagen. De band is belastbaar tot 580kg, niet tubeless, dus er moet een binnenband in, en de maximale druk bedraagt 280kpA. Bij het rijden valt direct al op dat de band in bochten duidelijk minder piept, dan de oude Dunlops die al heel wat jaartjes gereden hadden, en waarvan het rubber harder en brozer geworden was. De radiaalband stuurt bij lage snelheid iets zwaarder, maar niet zo zwaar dat het hinderlijk is. Tenslotte stuurt de Hurricane verhoudingsgewijs vrij licht, toch blijf ik wat meer attent op de radiaal diagonaal bevestiging van het stuurhuis. Voor smalle bochtige landweggetjes had ik groot respect, iets te hard schoof je er zo van af en dan dreigde de slootkant snel dichtbij te komen; daar is nu geen sprake meer van, de koersvastheid, ook op rulle wegen, geeft meer vertrouwen. De diagonaalband maakte het rijden op autowegen met uitgesleten langssporen onaangenaam: door spoorvorming moest voortdurend bijgestuurd worden, maar dat problem is bij de radiaalband niet meer merkbaar, een enorme vooruitgang van het comfort dat veilig aanvoelt. Ik heb geen officiële remproeven gedaan, maar ik twijfel er niet aan dat het remgedrag best in orde is. Tenslotte het oog, want dat wil ook wat: Traditionele diagonaalbanden hebben een prachtige uitstraling, strakke gladde zijwangen en een mooi langsprofiel geven iets statigs aan de auto. Op dat punt zijn radiaalbanden de verliezer, de zijkanten vertonen bollere wangen, en zijn ook kwetsbaar, terwijl het loopvlak profiel als kleine blokjes met langs- en dwarsgleuven doet denken aan de M&S banden van weleer. Geen eenvoudige keuze: Stabiliteit en Veiligheid versus Pure Schoonheid…het blijft een kwestie van smaak! Jos van Hartingsveldt 14

[close]

p. 15

Ingezonden brief Te koop aangeboden Onlangs kreeg ik deze foto's van de zoon van de dame, die zo charmant op de eerste foto staat. Zij is mevrouw Sarlet-Schulmeyer. Haar man, de heer Sarlet, was de directeur van NV Minerva Automobielen, Overtoom 385, Amsterdam. Deze vestiging verkocht o.m gerenommeerde Engelse auto's, waaronder Armstrong Siddeley. Deze 346 Sapphire, was hun "show model". De eerste foto dateert uit 1954 en is op een concours d' élégance genomen in Oosterbeek. De 346 kreeg de eerste prijs en de prix d' honneurs. De tweede en derde foto dateren uit 1955 en zijn genomen in Hartenstein. Ook hier werden prijzen gewonnen. Met vriendelijke groet, Ronald Kerkhoven Armstrong Siddeley 17HP Town & Country Saloon, bouwjaar 1936 Een unieke auto met veel mooie details en veel luxe voor een auto uit de jaren 30. De auto heeft vele jaren stil gestaan in een droge, koele en donkere ruimte. Vanwege de lange stilstand moet in technische zin de auto goed worden nagekeken maar het is geen restauratie object. Voor een beschrijving van deze auto verwijs ik naar het boek van Bill Smith blz. 319. Deze bijzondere auto wordt te koop aangeboden door dhr. C.H. Engels telefoon 0545293233 Prijs indicatie: t.e.a.b. Bij de achterplaat.... Een verkleumde Siepko Trip tussen de Armstrong Siddeley's bij de "laatste terugroep actie" in Coventry in 1992. Daarna werd het fabriekscomplex gesloopt. Einde van een hoofdstuk. 15

[close]

Comments

no comments yet