ASOC Magazine 2016-01

 

Embed or link this publication

Description

ASOC Magazine 2016-01

Popular Pages


p. 1

ASOC voorjaarsrit - Voetreis naar Santiago - Stoneleigh Chummy 2016-1

[close]

p. 2

Colofon Voorzitter Het voorzitterschap wordt tijdelijk waargenomen door het secretariaat. Secretaris Sylvia Cats Hoeksedijk 20, 3299 AG Maasdam Tel.078 - 6761736 / 06-21135894 secretariaat.asoc@upcmail.nl Penningmeester Gerrit Markink Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem Tel.026 - 443 96 04 g.markink1@upcmail.nl Auto registratie Chris Baggel Boomstede 598, 3608 BN Maarssen Tel.0346 - 560653 chrisbaggel@armstrongsiddeley.nl Technische Adviezen Ton van Zelst gaarne ’s avonds na 19:00uur Tel.070 - 3279058 / 06-27083039 tonvanzelst@hotmail.nl Otto Baggel gaarne ’s avonds na 20:00uur Tel.0346 - 56 96 91 ottobaggel@armstrongsiddeley.nl Coördinator Meetings en Rally’s Ron Janssen Koekoekhof 10, 2496 LM ’s Gravenhage Tel.015 - 310 04 80 ron-janssen@ziggo.nl Redactie Edwin Bos Hoeksedijk 20, 3299 AG Maasdam Tel.078 - 6761736 / 06-53711138 secretariaat.asoc@upcmail.nl Webmaster Gerrit Markink en PJ Bol Contributie Contributiebetaling in Nederland door overmaking van het bedrag op Rabobank rekeningnummer IBAN: NL89RABO0127656855 t.n.v. Stichting A.S.O.C. Dutch, Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem Contributiebetaling buiten Nederland door overmaking van het bedrag op: IBAN: NL89RABO0127656855 BIC: RABONL2U t.n.v. Stichting A.S.O.C. Dutch, Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem Contributie 2015: € 35,Contributie Jeugd tot 18 jaar: € 17,50 ASOC Engeland Lidmaatschap Armstrong Siddeley Owners Club in Engeland: Peter Sheppard, 57 Berberry Close, Bourneville, Birmingham B30 1 TB Engeland membership@siddeley.org Tel. 0044 -1214590742 Editor "Sphinx", het Engelse Magazine van ASOC: Andy Blatchford, 233 Yorktown Road Sandhurst, Berkshire. GU47ORT sphinx@siddeley.org Magazine Gegeven adviezen in ons Magazine Stichting A.S.O.C. Dutch of elders zijn ter goeder trouw. Het bestuur en de redactie aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid of verantwoordelijkheid voor deze adviezen. Website www.armstrongsiddeley.info Kopij Kopij verzenden aan: het secretariaat van ASOC dutch Hoeksedijk 20 3299 AG MAASDAM secretariaat.asoc@upcmail.nl Uiterste inleverdatum kopij volgende magazine: 1 april 2016 Uitgave Dit blad komt tot stand in samenwerking met Editoo. Bij de voorplaat..... Eén van de weinige foto's van de koninklijke Hurricane van Koningin Wilhelmina die hier weg rijdt bij paleis Huis ten Bosch in Den Haag. 2

[close]

p. 3

Evenementenkalender 2016 4-6 maart Classis Salon Antwerpen www.siha.de 12-13 maart British Cars & Lifestyle Autotron Rosmalen www.britishbest.nl 24 april Rit met Daimler- en Lanchesterclub Blaricum ron-janssen@ziggo.nl 1 mei ASOC voorjaarsmeeting Ammerstol Krimpenerwaardzie dit magazine 16-19 juni German Armstrong Siddeley Tour 2016 Wasserliesch, Duitsland Thomas Klein, zie magazine 2015-5 19 juni nationale oldtimerdag Lelystad Lelystad www.oldtimerdaglelystad.nl 15-17 Juli National Rally ASOC UK Himley House, UK ASOC UK of het secretariaat 31 juli Nationaal Oldtimer Festival Circuitpark Zandvoort www.nationaaloldtimerfestival.nl 7 augustus Picnicrit met de JDCH Bussloo secretariaat 3-4 september Beaulieu Autojumble UK www.beaulieu.co.uk 10-11 septem-ASOC DND ber de Veluwe informatie volgt later De indrukwekkende Armstrong Siddeley Atalanta 20/25HP, enig overgebleven exemplaar. Inhoudsopgave Colofon Evenementenkalender Inhoudsopgave Mededelingen van het bestuur In memoriam - Museu do Caramulo Programma ASOC voorjaarsrit zondag 1 mei British CARS & lifestyle 12 en 13 maart Voetreis naar Santiago Ingezonden brief Abels column Ladies page Stoneleigh Chummy Foto's eindejaarsmeeting 2015 Techniek, distributor en ontsteking Te koop aangeboden 3 2 3 3 4 5 6-7 7 8-9 9 10 11 12 13 14 15

[close]

p. 4

Van de redactie Vandaag, 16 februari, was een prachtige dag. Een ongekend hoge barometerstand van 1038mbar al is het maar voor even, een strak blauwe lucht met een heerlijk zonnetje. Het gevoel van voorjaar als ik loop te wandelen met onze Fox Phlox. De plannen voor een vakantie met de Armstong Siddeley zijn eigenlijk al gemaakt en het vastleggen van de boot of een slaapplaats is bijna gepiept. Gelukkig, het zit er aan te komen het voorjaar, en erop uit met de auto's. Nog wel eerst wat werk afmaken aan de auto's, de remmen nalopen en doorsmeren en nog even dit nakijken en dat nog nalopen. Begin maart willen we de Lancaster ook nog op British CARS & Lifestyle plaatsen dus het moet af allemaal. Eerst de laatste zaken regelen voor dit magazine. De deadline van 20 februari heb ik mezelf gesteld en eigenlijk is dat geen probleem met de stukjes die zijn ingezonden. Dank aan iedereen die iets heeft geschreven. In het laatste magazine van ASOC UK stond Keith Dewhurst als nieuwe voorzitter. Ik denk een goede zet voor de ASOC UK. Keith is gedreven en volgens mij uitstekend in staat het bestuur te leiden. Verder heeft Keith te kennen gegeven om de banden met de ASOC liefhebbers in andere landen dan de UK stevig aan te halen. Iets om van harte toe te juichen. Hoe dit zich zal ontwikkelen zullen we gaan zien, ook ons eigen bestuur is al langer bezig om contacten uit te wisselen met Australië en New Zeeland en de Nederlandse inschrijvingen voor de German Tour in juni dragen al bij tot verbeterde internationale contacten. Ik ben zeer benieuwd hoe men buiten onze ASOC Dutch denkt over de toekomst van de Armstrong Siddeley clubs en of men ook kampt met dezelfde uitdagingen die wij als klein clubje voortdurend aangaan. Interessant dus, nieuwe ontwikkelingen in 2016, we houden u op de hoogte. Edwin Bos ASOC beurzen en evenementen Beste Clubleden Het nieuwe jaar 2016 is weer begonnen net als onze evenementen kalender van dit jaar. Ik heb een prachtig artikel gelezen in ons magazine 2015-6 over een witte sapphire die optisch en technisch weer 100% is gemaakt voor fantastische trouwdag ik hoop dat wij deze en vele andere Armstrong Siddeley’s mogen begroeten op onze bijeenkomsten van dit jaar. Op 12 en 13 maart zullen wij met onze club weer op onze bekende plek staan bij de Britsh Cars & Lifestyle beurs in Rosmalen. De voorjaarsmeeting op zondag 1 mei zal georganiseerd worden door Abel de Jong. Abel zal een fraaie route uitzetten in de Krimpenerwaard waar de natuur altijd op zijn mooist is. Het verzamelpunt voor deze rit zal zijn: Het Gebouw, Lekdijk 75 2865LB in Ammerstol. Deze locatie heeft een prachtig terras met uitzicht op de Lek. Houd 1 mei vrij in u agenda om u Armstrong Siddeley te laten genieten van deze voorjaarsrit in de mooie omgeving van de Krimpenerwaard. Geef u op voor deze voorjaarsrit dit kan bij ons secretriaat. De kosten voor deze voorjaarsrit zullen € 7,50 bedragen. Ron Janssen Bericht uit de USA, Gio en Voy Wiederhold met hun 346 Sapphire Van de penningmeester Beste Armstrong Siddeley leden, In de maand januari heeft het secretariaat jullie een mail gestuurd met het verzoek om de contributie voor het jaar 2016 in de maand januari te betalen. Op 1 februari bleek dat 50% van de leden de contributie betaald heeft. Een score die mij persoonlijk is tegen gevallen. Om een gezonde vereniging als de onze in stand te houden worden er door het bestuur en de diverse leden vele activiteiten georganiseerd en dit breng kosten met zich mee. Het is dan belangrijk dat de gemaakte kosten voor al die activiteiten ook betaald kunnen worden. Op zich kunnen we de kosten die we maken betalen met de contributie en de bijdragen bij de meetings. Maar dan is het wel gewenst dat iedereen tijdig zijn betalingsverplichting nakomt. Via deze weg vraag ik u allen te kijken of u de contributie betaald heeft voor 2016, indien dit nog niet is voldaan dan graag als nog de €35,- zo spoedig mogelijk te voldoen naar rekening NL89RABO0127656855 ten name van Stichting ASOC Dutch, Irenestraat 29, 6824 LM Arnhem. Gerrit Markink De Blackburn Trophy 2015 De Blackburn Trophy is een wisseltrofee die wordt uitgereikt aan diegene die een leuke meeting organiseert per kalenderjaar. De winnaars van deze trofee in 2015 zijn Fred en Gitta Veerman voor hun najaarsmeeting. De najaarsmeeting is altijd een lastige op de evenementenkalender met helaas minder animo dan bij de voorjaarsmeeting. Dit is dan ook mede een reden dat Fred en Gitta Veerman met hun naam op de Blackburn Trophy staan van 2015 met deze zeer geslaagde en leuke meeting. De bedoeling was om deze Trophy met de kerstmeting uit te reiken, helaas waren Fred en Gitta die dag verhinderd. Ik zal zorgen dat deze zo snel mogelijk bij hun thuis wordt afgegeven. Heel erg bedankt voor het organiseren van de najaarsmeeting 2015. Ron Janssen 4

[close]

p. 5

In memoriam Timothy Frederick Swynnerton. Zaterdagmorgen 6 februari bereikte ons het bericht dat Tim Swynnerton die morgen was overleden. Velen van u zullen Tim hebben ontmoet bij een National Day of bij de Armstrong Siddeley tentoonstelling in Den Haag. Door zijn werkzaamheden voor Unilever reisde hij over de hele wereld en bouwde een zeer brede interesse op voor kunst en architectuur. Daarnaast was hij een kenner van klassieke auto’s, met name Singer en Armstrong Siddeley en was al zeer lang lid van de ASOC UK. In mijn ontmoetingen en telefoongesprekken met Tim bleek zijn immer aanwezige enthousiasme en zijn inzet voor het behoud van Armstrong Siddeleys, ondanks zijn ziekte en ongemakken van de laatste tijd. Hij woonde tot het laatst in zijn geliefde Engelse landhuis in Garveston nabij Norwich en zijn automobielen zijn voorlopig ondergebracht in het museum in Coventry en bij het Rolls Royce Heritage Trust. Tim is 84 jaar geworden. Edwin Bos In memoriam M.M. Tromp. Begin januari werden we per email benaderd door Jochem Tromp, zoon van Martien Tromp. Jochem meldde ons dat zijn vader vorig jaar zeer overwacht en op veel te jonge leeftijd was overleden. We wensen Jochem en familie veel sterkte met het verlies van vader Martien. Martien was enige malen met zijn Sapphire bij clubmeetings, de auto is al sinds 1966 in de familie en Jochem heeft aangegeven het deelnemerschap aan onze stichting over te nemen, net als de zorg voor de Sapphire. We hopen Jochem spoedig te zien op een bijeenkomst en heten hem van harte welkom bij de ASOC Dutch. het bestuur Museu do Caramulo, 13 december 2015 Terwijl iedereen, behalve wij natuurlijk weer, naar de Kerstmeeting in hotel Oud London gingen en aan een glaasje bubbels en andere lekkernijen zaten waren wij, Fernanda en ik, letterlijk en figuurlijk in de wolken, namelijk in het automuseum ‘Museu do Caramulo’ in Portugal. We waren naar Portugal gegaan om Fernanda’s oom te bezoeken die ziek is en maakten ook meteen van de gelegenheid gebruik om een kijkje te nemen in dit museum, dat op een hoogte van 1076,57 meter hoog in de berg van Caramulo ligt. In het museum is onder andere een Art Collection te zien van Egyptische kunst tot schilderijen van Picasso en Salvatore Dali. Daarnaast vind je er veel schaalmodellen zoals Dinky Toys, bootjes, vliegtuigen, blikken speelgoed, treintjes enz. Er was een speciale tentoonstelling van microwagens. Te zien waren o.a. een NSU Prinz III, een BMW Isetta, Messerschmit, een Vespa, Goggomobiel en van portugese makelij een Lusito 1954 en een IPA 1958. Verder stond er ook een Britse micro electrocar, n.l. een Enfield. Helaas, Abel, er stond geen Zundapp Janus. In de dependance naast het museum stond een in Portugal gebouwde sportwagen van het merk Alba. Leuk model sportwagen. De wagen van de ex-dictator Prof. Oliveira Salazar, een Chrysler Imperial 1937 met een 5,3 liter motor, is een imposante wagen. Er staan veel wagens, motoren enz. uit de twintiger en dertiger jaren, kortom te veel om op te noemen. U kunt zelf een kijkje nemen op hun site http://www.museu-caramulo.net Dick van der Zandt 5

[close]

p. 6

Programma ASOC voorjaarsrit Zondag 1 mei De voorjaarsrit in 2016 neemt ons mee naar de Krimpenerwaard en de Alblasserwaard, ingeklemd tussen Utrecht, Rotterdam en Dordrecht. Dit is een prachtig stukje ongerept Nederland waar u van zult genieten. We zijn te gast bij de familie de Jong die het programma uitgestippeld heeft voor de meeting en via mooie polderwegen rijden we langs en door de meest mooie Hollandse plaatsjes als Ammerstol, Haastrecht, Stolwijk, Molenaarsgraaf, Ottoland,……….te veel om op te noemen, u zult het allemaal zelf zien. Het museum Bisdom van Vliet in Haastrecht We starten in Ammerstol bij eetcafé Het Gebouw aan de Lekdijk 75, 2865 LB. Welkoms bordjes zullen verwijzen naar de Achterweg waar we kunnen parkeren. U kunt terecht vanaf 10.00 uur voor koffie met iets lekkers erbij en even rustig bij praten met alle bekenden voordat we aan de rit gaan beginnen. Met mooi weer kunnen we plaats nemen op het terras met zicht op de Lek. Gastheer Abel houdt van speechen en hij heeft hier volop de gelegenheid om ons toe te spreken over het verloop van dag. Om ca 11.30 uur rijden we weg voor de eerste etappe naar het oude stadje Haastrecht gelegen aan de Hollandsche IJssel. Het doel is het museum "Bisdom van Vliet" wat een bezoek meer dan waard is. Het is de wereld van Paulina le Fèvre de Montigny - Bisdom van Vliet en toont u de volledig originele woning met interieur uit de laatste kwart van de 19e eeuw van deze invloedrijke regentenfamilie. Alles is in originele staat zoals dit is achtergelaten in 1923. Voor meer info kijkt u op www.bisdomvanvliet.nl Om 14.00 uur vertrekken we voor een korte etappe zuid waards door de Krimpenerwaard naar Lekkerkerk (aan de Lek natuurlijk). Hier brengen we een kort bezoek aan Balt Oskam, een markante man met een kleine privéverzameling automobielen. Hier kunnen we met een kopje thee of koffie even rustig rondkijken. Rijden langs de Vlist 6

[close]

p. 7

Rond 15.00 uur gaan door naar de volgende stop. We rijden langs de Lek voor een overtocht vanaf Bergstoep in de Krimpenerwaard naar de Alblasserwaard. We doorkruisen dit mooie gebied in zuidelijke richting waarbij we de Graafstroom zullen oversteken. Rond 16.00 uur arriveren we in Sliedrecht aan de Beneden Merwede en bezoeken we de Dijksynagoge waar we van Ruth de Jong tekst en uitleg zullen krijgen over de geschiedenis van dit bijzondere gebouw. Daarmee loopt de meeting ten einde en is het slechts een heel klein stukje rijden naar de A15 om gemakkelijk de weg naar huis te kunnen nemen. Voor ieder die nog na wil praten of iets te eten of te drinken wil voor de thuisreis zullen we een geschikte locatie vinden bij Sliedrecht om zo de meeting op een mooie manier te kunnen afsluiten. Dit interessante programma en het mooie Hollandse Landschap waar we door rijden zorgt vast voor een hele mooie meeting, we hopen dat u er bij bent. De kosten voor de deelname zijn € 7,50 per persoon, dit is exclusief eventuele toegangen voor musea. Meldt u aan bij het secretariaat voor deelname tot uiterlijk zondag 24 april en het bedrag graag overmaken naar onze penningmeester op rekening NL89RABO0127656855 tnv Stichting ASOC Dutch met de vermelding voorjaarsrit. Graag tot ziens in Ammerstol, Edwin Bos British CARS & Lifestyle 12 en 13 maart 2016 Graag nodigen we u uit om weer eens een kijkje te nemen op de British CARS en Lifestyle beurs in Rosmalen op 12 en 13 maart aanstaande. Onze Stichting staat er al vele jaren en trekt telkens weer veel belangstelling onder de bezoekers. Langzaam worden we een bekend gezicht bij de liefhebbers van klassieke auto's en dat is heel belangrijk. Ook dit jaar staan we op onze bekende plek, op de verdieping boven de hoofdingang. In de afgelopen jaren hadden we telkens "nieuwe" auto's van onze leden tentoongesteld en dit jaar hebben we opnieuw twee auto's waarmee we kunnen laten zien hoe mooi en gevarieerd ons merk is. Een Lancaster met een knipoog naar de vliegtuighistory van Armstrong Siddeley Motors en daarnaast een unieke auto in aanbouw. Deze vooroorlogse auto verdiend nog de nodige aandacht maar is zeker de moeite waard om al te tonen en mensen hopelijk weer enthousiast te maken voor het restaureren van een klassieker. Sylvia zal de stand weer inrichten en zorgen voor de ontvangst van bezoekers. We hopen dat we u ook zien op de beurs met onze stand als uitvalsbasis voor u voor een rondje langs de stands en alle opgestelde auto's. Tot ziens in Rosmalen, Edwin Bos De dijksynagoge in Sliedrecht 7

[close]

p. 8

Voetreis naar Santiago Mijn naam is Jos Koonen, 63 jaar en 38 jaar getrouwd met Els. Wij wonen in Sittard en hebben 2 zonen en 2 kleinzonen. Zo hebben we een Armstrong Siddeley Saphire uit 1953 deze is op 29 juli 1954 op kenteken gekomen. Laatst vroeg onze kleinzoon: “Zeg opa wanneer ga jij dood? Dan krijg ik de Oldtimer!” Oma gaf meteen antwoord en zei: “Let op: Opa wordt 96 jaar, dus dat duurt nog even!” Wat een teleurstelling, maar wij zijn nu van het gezeur af, ze vragen niet meer! Els loopt al jaren in een clubje nordic walking, ze kwam in 2012 ergens in juli met het verhaal dat er iemand van dat clubje naar Santiago de compostella ging lopen van uit St Jaen pie de port, onder in Frankrijk. Ik zij toen tegen Els, prima maar dan begin ik van af thuis hier in Sittard. Eind februari 2013 ben ik van Sittard naar Wittem via Aubel naar Bannuex in Belgie gelopen alles alleen. In maart ben ik met de auto naar Banneux gebracht door mijn familie en ben ik daar mijn Camino gestart. Verder gelopen door Belgie, de grens over in Boullion naar Frankrijk. Het lopen gaat me goed af geen problemen met blaren of verkeerde schoenen. Ik liep op schoenen die je kunt kopen in een grote supermarkt, soms op de croqs gelopen en ik kan ook goed op blote voeten lopen, maar dat is niet handig als je enkele weken onder weg moet zijn om dan een wondje te hebben aan je voeten. Regen kleding is prima maar als je in een open veld was en zoals in Frankrijk wegen loopt waar je 20 a 22 kilometer niets tegen komt werd je toch nat, maar dan is het gewoon door lopen en dan werden je kleren van zelf wel weer droog. Jezelf een paar dagen niet kunnen wassen, dat was ook geen probleem want je loopt toch alleen en dan zijn er geen mensen om je te vertellen dat je stinkt. Met tussen de 18 en 20 kilo in mijn rugzak heb ik alles mee, ook mijn tent. Ik heb in een klooster geslapen, bij een boer en bij mensen die zo vriendelijk waren, dat ik mee kon eten. Verder langs Reims, Vezelay. In Vezelay bij een man in huis geslapen ik kon gewoon in huis een kamer krijgen en samen gegeten en later samen naar de kathedraal. Ik was er toen de nieuwe paus is gekozen. Mijn gastheer is een bijzondere man hij is componist voor grote orkesten. Ik mocht zelfs zijn auto lenen, als ik die nodig had. Samen gingen we naar Nevers, waar Bernadette in haar glazen kist ligt. Vanaf Nevers ging ik weer alleen verder naar Brive la Gillard hier wordt de heilige Anthonius vereerd. Het laatste stuk moest ik met de bus naar Lourdes, had toen 1100 km gelopen, het laatste stuk was te gevaarlijk om langs de weg te lopen. Het is Pasen en ik stop in Lourdes. Terug naar mijn gezin. Mijn volgende stuk naar Santiago de Compostella is nog ±1200 km. Op zaterdag 7 september brengen Els en mijn oudste zoon Martin mij naar het vliegveld in Eindhoven. Voor de vlucht naar Bordeaux, dan met de bus van het vliegveld naar het treinstation in Bordeaux en met de trein naar Lourdes, waar ik 's avonds aan kom. Daar neem ik het hotelletje waar ik in april ook was. In Lourdes blijf ik een dag en op maandag morgen 9 september ga ik verder met mijn tocht. Ik heb de tent mee, het is nu beter weer dan in maart / april en de campings zijn open. Op dinsdag regent het flink. Ik loop dan met 2 Franse dames mee die ik in een herberg ontmoette, we lopen een stuk van de camino dat ook door Frankrijk loopt. Met mijn tent overnacht ik op campings en op zaterdag kom ik dan in St. Jean Pied de Port aan! Daar blijf ik de zondag voor een rustdag. Op maandag 16 september om 8.00 uur vertrek ik met vele andere pelgrims, richting Pyreneeën. Onder weg zijn er bars waar je kan eten en drinken, die maandag is het mooi weer. De weg over de Pyreneeën is 5½ uur flink omhoog je gaat dan van 200 meter naar 1430 meter hoogte. Daar achter ga je dan 4 kilometer stijl omlaag en kom je in een albergue (herberg) een groot omgebouwd klooster met 400 bedden. Er tegen over was er een kerk uit 1400, omgebouwd in het totaal waren er 1200 bedden. Elke dag gaan er gemiddeld tussen de 1000 en 1500 mensen onderweg naar Santiago, in de winter is het natuurlijk minder. Zomers zelfs 2000 mensen per dag dus best wel druk. 8

[close]

p. 9

Ik ontmoet een Duitse vrouw en een stukje verder op komen er nog 3 bij, één is met de dochter, deze blijven 12 dagen met me mee lopen tot Burgos, 3 van de dames gaan er terug naar Duitsland, en één loopt nog 5 dagen met me mee, dan ga ik alleen verder, door Pamplona, een grote stad, daarna volgen Logrono, Najera, Burgos, Leon, Sarria, Portomarin, Arzua, Santiago de Compostalla, allemaal grote steden waar ik doorheen loop. De weg wordt aangegeven met gele pijlen op de weg of een pijl op een boom, met een bord, met een schelp in de stoep, of een gele pijl op een regenpijp, je moet wel even opletten als je een afslag hebt op een pad of straat en dan kom je vanzelf ergens in een albergue deze zijn goed aangegeven. Het aantal bedden dat er in een albergue zijn, staan aangegeven in een boekje, dat is wel handig om te weten wanneer ze open zijn. Onderweg is er van alles te koop en in de grotere plaatsen zijn er ook winkels en soms kan je ook zelf iets koken in de herberg. Maar dat heb ik nooit gedaan. Om 8.00uur moet de albergue leeg zijn dan wordt er gepoetst en opgeruimd voor de volgende ploeg die al weer onderweg zijn, avonds gaat meestal om 22.00uur het licht uit en om 5.00 uur begint meestal al een of ander zich klaar te maken om te vertrekken. Onder weg zijn er al om 6.30 uur bars open voor de koffie en brood. De natuur is het mooiste, zo kom je langs de druiven velden in Navara, die lopen kilometers, zo ver als je maar kunt kijken. Dan weer een open veld 18 kilometer vlak helemaal niets. Het enige wat je begeleid is regen en wind, maar zo kon je ook door een bos lopen met 35 graden, kilometers niets, dus het was best wel elke dag anders, dan weer een berg op en weer stijl naar beneden. Grote percelen met kastanje bomen, en eucalyptus bomen een heerlijke geur in het bos, ik heb 28 dagen aan een stuk gelopen afstanden tussen 20 en 40 km per dag . Het was een groot verschil met mijn eerste loop door Frankrijk. Hier lopen altijd mensen met je mee en er is altijd wel iets te vertellen. Ik kwam prachtige mensen tegen. Je hebt altijd een slaapplaats, een zeer mooie ervaring zeker de moeite waard ik zou het zo weer doen. Het stuk van Lourdes naar Santiago de Compostella is ongeveer ruim 1200 kilometer. In Santiago ben ik 4 dagen gebleven. Tussen door ben ik nog met de bus naar Finisterra gegaan, daar is het 0 punt waar het einde van de wereld is (dacht men vroeger). Dan met de bus naar Porto. Vandaar vlieg ik naar Maastricht, naar huis! Met vriendelijke groet, Jos Koonen Ingezonden brief Geachte Redactie, Blankenberge(Belgie) 21/12/15 Lid zijn van een Nederlandse Auto-club, als Belg/Buiten- lander, is echt niet eenvoudig. De afstand tussen onze voordeuren is meestal “TE GROOT”, om regelmatig contact te hebben met deze Club, en deelnemen aan activiteiten is nog een stap verder. Spijts deze beperkingen heb in toch goede herinneringen aan de Clubs, waar ik lid ben/was. Een bijdrage leveren voor publicatie in het Clubblad is eveneens een moeilijke opdracht voor een niet-Nederlan- der, daar onze schrijf-en spreektaal toch soms niet even- wijdig loopt. Nu wil ik een uitzondering maken, en de leden wijzen op een zéér prettige ervaring die ik had bij het laten herchromen van twee Bumpers (Bar-chocks in Belgie). Ik vernam via een contact met een auto-liefhebber het adres van een firma die stukken van onze auto’s herverchroomt. Ergens te velde in “De Veluwe”!! Ik kom regelmatig in om- geving van Utrecht, en zodanig was de afstand “minder-ver” om stukken te dragen en terug op te halen. Heb ik dan ook gedaan,.....hopend op een goede afloop! Ik kan niet vol- doende omschrijven hoe groot mijn tevredenheid is, over de uitvoering van mijn opdracht. De stukken zijn “als nieuw” zonder meer, en de prijs die ik betaalde was zéér aanne- melijk! Ik heb spijtige ervaringen met meerdere bedrijven in Belgie, wat kwaliteit en prijs betreft. Mag ik alle Nederland- se leden van de Club, bijzonder deze firma aanraden !!! Vader en zoon leveren prachtwerk, onze Oldtimers ten goede! Firma: G A L V I R O N V.O.F. Spinfondsweg 9, 8171 V A A S S E N, tel: 0578 571244 émail: info@galviron.nl. Op de voorgevel van deze firma,hangt een groot paneel waarop vermeld: “VERCHROMERIJ VOOR OLDTIMER ONDERDELEN” Wat toch onderstreept dat dit hun specialiteit-werk is! Ik ben overtuigd dat véél leden deze firma, met open armen zullen begroeten! Danny van Audenaerde Een mooi plaatje met een witte Armstrong Siddeley 346 die het Willemsplein in Arnhem opdraait. 9

[close]

p. 10

Abels column De Riley waar muziek in zat. Ik neem u weer mee naar de jaren zestig. Ik heb toen als student met wel drie studiebeurzen, die niet terugbetaald behoefden te worden, een aantal jaren luxueus en zorgenloos geleefd met de illusie een succesvol autohandelaar, restaurateur te worden. Iedereen die “in de handel zit” zal het met mij eens zijn dat de inkoop aan de basis ligt van de winst. Inkopen van particulieren is lucratiever dan kopen van handelaren. Een particulier, die van z’n auto af wil, zette ‘m (destijds) in de krant. Zo viel mijn oog – het zal medio 1962 zijn geweest – op een advertentie in het Leidsch Dagblad voor een Riley 2,5 liter, het zeldzamere model met die zware, krachtige motor. Een top van honderdvijftig haalde je op je slofjes. Een vreemde en ook gevaarlijke koorts nam bezit van mij: ik wilde er als eerste bij zijn, anders ging iemand anders er met dit Engelse juweel vandoor. Snel oude kleren aantrekken, want je moet niet bang zijn voor viezigheid als je op je rug onder een auto kroop. Bovendien: een werkpak betekent een lagere prijs. Ik moest op de toen nog niet gedempte Langegracht zijn, niet de meest chique buurt in de Leidse binnenstad. Ik zette mijn fiets tegen een boom tussen een aan de waterkant staand draaiorgel onder een dekzeil en die auto. Dat beide voertuigen iets met elkaar gemeen hadden, werd ik later – lees: té laat – gewaar. Ik ging eerst de auto in m’n eentje inspecteren, wijs geworden door ervaring: een verkoper verhindert door wervend gebabbel dat je fouten ziet. Ik zag geen verdachte olieplasjes . Dan de velgproef: dat wil zeggen je vinger langs de binnenkant van een velg halen en de vette smurrie voorzichtig proeven: gelekte remolie proef je door alles heen. Ook negatief. Een goed teken. Wel ongelijk afgesleten voorbanden, maar dat is een kwestie van uitlijnen. Dan het duwen op de spatborden om de schokbrekers te testen. De wagen veerde wel wat lang na, maar ach, een stel schokbrekers had je voor vijftig gulden. Ik realiseerde me op dat moment niet dat die Riley’s nog armschokbrekers hadden, die heel wat meer kostten en als ondemontabel bekend stonden. Je kreeg ze gewoon niet los met normaal gereedschap. Daar ging de deur van een klein wolwevershuisje open en een man in een slecht zittend donkergrijs pak met een vettige stropdas om en een bruin sigarettenstompje in de mondhoek kwam naar buiten. ‘Hé, wat mot dat daar?’ Ik krabbelde overeind en hernam de leiding, wetend dat je bij autokopen de leiding moet hebben en houden. Na wat heen en weer gepraat werd tot een proefrit besloten. Het kon maar een kort ritje zijn, want er moest getankt worden. Toen het portier open ging en ik die onmiskenbare geur van echt leer gewaar werd, was ik eigenlijk al verkocht. Diep zakte ik weg in de zetel. De motor kwam na vier, vijf pogingen aarzelend tot leven, eerst op drie, maar al gauw op vier poten. Kwestie van puntjes en bougies. Rustig schakelde de man in, voorovergebogen met het stuur tegen zijn borst en de onafscheidelijke sigaret nog steeds in de mondhoek. Toen we op de Kanaalweg waren, vroeg ik om ‘m eens goed op z’n staart te trappen. De motor ging grommen, maar die dronkenmakende duw in de rug bleef uit. Ook een zaak van puntjes en bougies vervangen. Kon zijn dat ie van tijd was. Tja, zo ging ik nog wel even door met mezelf een rad voor ogen draaien. Waarom wilde die man deze auto eigenlijk verkopen? Eerlijk biechtte hij op geldgebrek te hebben. De gemeente vroeg tegenwoordig zo veel geld voor een nieuwe vergunning. Stom dat ik niet doorvroeg en verzuim- Riley RMB 2,5 liter in zeer goede staat de te vragen voor wélke vergunning hij dan wel moest betalen. Toen we van de testrit terugkwamen stond een mij bekende spoorstudent voor de deur: ook al geïnteresseerd. Ik had ‘m door: wil autorijden en niet meer afhankelijk zijn van de trein. ‘Nee, deze meneer is eerst,’ zei de man, op mij wijzend met een bruingerookte vinger. Toen ging ik wel heel snel voor de bijl. Niet meer afgedongen en de gevraagde Fl. 650,- betaald. De student in zijn beige regenjas keek mij vuil aan: zo wint een kapitalist het van iedere (salon) socialist. Triomfantelijk vertrokken wij even later per Riley naar het postkantoor om het kenteken over te schrijven. Thuisgekomen begon het grote demasqué: de ongelijk afgesleten banden waren een gevolg van slecht gerepareerde aanrijdingsschade. Dat de motor nauwelijks trok, kwam door verbrande kleppen. En als klap op de trieste vuurpijl bleek dat deze Riley toch maar anderhalve liter mat. Dat stond heel gewoon op het koperen plaatje onder de motorkap. En die advertentie dan? Tja, een slimmigheidje. Een hele reeks andere tekortkomingen werd ik gewaar, fouten die je bij rustig en systematisch kijken altijd vindt. Er was geen reservewiel bij, de krik ontbrak, onder de waterpomp lag een prop wc-papier om het lekken op te vangen. Het stuur draaide veel te zwaar, hij sprong uit z’n tweede versnelling, om van de versleten synchromesh nog maar te zwijgen. Als je na een lange aanloop boven de tachtig kwam begon het differentieel ineens irritant te “zingen”. Zo werd de lijst steeds langer en mijn gemoed steeds somberder. Het ergste van alles was nog dat de achteruitversnelling het niet deed. Ik zie me nog fanatiek rukken en duwen aan de stuurversnelling. Zeker, je kon ‘m wel in z’n achteruit schakelen maar dan gebeurde er niets, alsof het een tweede vrijloop was. Deze ramp overkwam mij toen ik voor de sociëteit geparkeerd stond en weg wilde rijden. Een paar lachende medestudenten hielpen mij uit de nood door de auto een paar meter naar achteren te duwen. Nee, deze Engelsman moest zo gauw mogelijk verkocht worden. Op een maandagmiddag aanvaardde ik de reis naar Amsterdam, naar het Stadionplein. Ach, als ik maar vijf “meier” voor terugkreeg. Nee, ik heb de gemeentegrens – laat staan Amsterdam – niet meer gehaald. Honderd meter van autosloperij De Graaf moest ik van drie naar twee schakelen omdat de motor steeds krachtelozer werd. De Graaf had met pijn vijf tientje over voor mijn Riley. Een week later fietste ik over de Haarlemmerstraat. Bij de Hema stond een draaiorgel dat vrolijke klanken uitstrooide over het winkelend publiek. Wie zwengelde het wiel? U raadt het al. Hoe kwam de orgeldraaier aan zijn vergunning? Ja, door mij betaald… Abel 10

[close]

p. 11

Ladies page Keuzes Heerlijk er is weer een nieuw jaar aangebroken. Kunnen we weer verzinnen wat we dit jaar allemaal gaan doen. Keuzes maken, alvast in concept in de agenda zetten zodat er geen dubbele afspraken worden gemaakt. Wanneer zijn de beurzen, aan welke ritten gaan we mee doen, gaan we nog op stedentrip, wanneer gaan we op vakantie en waarheen. Hoewel we eigenlijk altijd naar Engeland gaan voor onze vakanties, hebben we ons nu ook ingeschreven voor de rit in Duitsland die door een Duitse delegatie van Armstrong Siddeley liefhebbers wordt georganiseerd. Lijkt me wel leuk om eens in een hele andere omgeving te rijden, andere taal en ander klimaat. De rit is voornamelijk in het Moezelgebied, er zijn daar veel wijngaarden, dus dat belooft ook vaak mooi weer, zodat we tijdens de rit of na afloop lekker ergens op een terrasje kunnen plaatsnemen en vast en zeker kunnen genieten van een heerlijk koel glaasje wijn. In de omgeving van de startlocatie ligt Trier, de oudste stad van Duitsland. Trier is gelegen in een verwijding van het Moezeldal omringd door de heuvels van de Eifel en de Hünsruck. Trier trekt jaarlijks veel bezoekers en niet alleen vanwege de vele intact gebleven bouwwerken uit de Romeinse tijd maar ook om vele andere beschermende monumenten, vroeg christelijke heiligdommen en kunstschatten uit de klassieke oudheid. Vele monumenten staan op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het aanbod van kunst en cultuur is enorm in Trier. Naast alle historische bezienswaardigheden heeft de stad nog meer te bieden. Trier heeft namelijk meerdere gezichten. Ook al is de stad meer dan 2000 jaar oud, het is, dankzij de universiteit, een levendige en leefbare plaats waar veel jongeren wonen. Een indrukwekkende geschiedenis gaat hier hand en hand met een eigentijds heden. Een groot en gezellig winkelaanbod is er voor de shoppers. Tussendoor of na afloop is het goed toeven in één van de vele cafés, bistro’s en lunchrooms die Trier rijk is. In de avond en nacht zijn er dan ook Trier, Steipe nog trendy clubs met een aanbod van moderne muziek en andere vormen van entertainment. Natuurlijk is de invloed van de Moezelwijnen ook in Trier merkbaar. Naast proeflokalen en wijnkelders kent de stad veel goede restaurants waar de regionale wijnen in combinatie met culinaire hoogstandjes geschonken worden. Beroemde bezienswaardigheden zijn onder andere; Hauptmarkt, St.Gangolf Marktkirche, Karl Marx Haus, Porta Nigra, Kaiserthermen, Keurvorstelijk Paleis en nog vele anderen. Dit zo schrijvend weet ik nu wel waar onze stedentrip naar toe gaat, gecombineerd met een rit door de mooie omgeving van de Moezel met zijn kastelen en mooie vakwerkhuizen. Sylvia Cats Kurfuerstliches Palais, Trier 11

[close]

p. 12

Stoneleigh Chummy Enige tijd geleden kreeg ik deze foto's toegestuurd van Frank en Stella Cooke van hun nieuwe aanwinst, de Stoneleigh Chummy uit 1924. Een bijzondere auto gemaakt door de Stoneleigh Motorcar Company uit de stal van Armstrong Siddeley Motors. Het model was niet te vergelijken met de luxueuze 30HP en 18HP van Armstrong Siddeley maar het was ook een auto voor een heel ander doelgroep en vooral om de concurrentie aan te gaan met de kleine modellen van merken als Austin, Rover en Morris. De Stoneleigh is voorzien van een luchtgekoelde V-twin dwars voorin geplaatst met een inhoud van 998cc. De auto was voorzien van alle noodzakelijke gemakken benodigd voor een kleine gezinsauto maar het bleef een minimaal uitgerust model om daarmee de prijs zo aantrekkelijk mogelijk te maken. Technisch was het een gemakkelijk te bedienen auto die echter niet echt comfortabel te noemen was. De prijs was in 1922 £185 wat net iets meer was dan voor een Austin 7 moest worden betaald £165,- . Deze Austin 7 was completer, voorzien van een 4 cilinder lijn motor en had minder weg van een motorfiets. Stevige concurrentie dus en dat bleek al snel want van de Stoneleigh werden maar weinig modellen verkocht. In totaal denkt men dat er zo'n 364 auto's zijn gebouwd tot in 1923. De laatste van die modellen zijn verkocht in 1924. De uitvoeringen die te verkrijgen waren van de Stoneleigh was de Chummy, de Saloon, de Coupé en de Van of Utility. Uiteindelijk zijn er slechts drie exemplaren bekend die dit allemaal hebben overleefd. Tweemaal een Chummy in Engeland, 1 van Frank en Stella en 1 bij het Rolls Royce Heritage Trust. Verder nog 1 Utility model van Ted van Wijk in Nederland. Edwin Bos 12

[close]

p. 13

Foto's eindejaarsmeeting 2015 13

[close]

p. 14

Techniek Distributor en ontsteking van de 16 en 18 HP. In vorige edities behandelden we de stroomvoorziening, startrelais en de startmotor. Deze editie iets meer over de ontsteking van de 16 en 18 HP’s van de periode 1945 tot 1954. Het betreft de Hurricane, Lancaster, Typhoon, Utility/Station coupé en tenslotte de Whitley. Het hart van de ontsteking wordt gevormd door de distributor waarin de aandrijving van de kontaktpunten (CCW: tegen de klok in), het vervroegingsmechanisme, de condensator, de rotor en de verdelerkap zijn samengebouwd. In de eerste serie 16HP’s werd de Lucas DY6A en al snel daarna de DX6A model C43 distributor toegepast Lucas nr. 40110A. DX6A is een technisch zeer betrouwbare distributor met centrifugaal vervroeging, en werd door vele Engelse fabrikanten zoals Daimler, Austin, Jaguar, Bristol en vele andere voor middelgrote 6 cylindermotoren toegepast. Een beperking van deze ontsteking is dat de vervroeging uitsluitend wordt bepaald door het toerental, en niet door de motorbelasting of de vraag naar vermogen, voor dit type bedraagt de dynamische vervroeging 8,5 graden met ECM vervroegingscurve 340. Medio 1949 werd een verbeterde versie van de Lucas distributor gebruikt, die naast de centrifugaal vervroeging met vlieggewichtjes ook met een vacuum vervroeging werd uitgerust; de DVX6A model C50 Lucas nr. 40207B. De dynamische vervroeging bedraagt nu 15 graden met ECM vervroegingscurve 378. De maximale vervroeging bedraagt 28° bij 4000 toeren, en 24° ten gevolge van de onderdruk in het inlaatspruitstuk. Deze distributor beschikt over een micrometer fijnafstelling, waarmee het ontstekings tijdstip veel beter kan worden afgeregeld. D(V)X6A verwijst naar het Lucas type, het model verschilt per autofabrikant en de maatvoering en aandrijving van het motorblok. Voor meer info zie: http://mgaguru.com/mgtech/ignition/pdf/lucas_distributor_specs.pdf De distributor, de bobine en de bougies verzorgen samen de tijdige ontsteking van de juiste cylinder onder verschillende werkomstandigheden. Een bobine is in principe een hoogspanningstransformator met een primaire 12 volt spoel en een secundaire hoogspanningsspoel van ca 30.000 volt. Aansluiting 9 van de primaire spoel is verbonden met aansluiting A3 op de spanningsregelaar en dus via de kontaktsleutel met de min van de accu. De andere zijde van de primaire spoel, aansluiting 16, is verbonden met de onderbreker (kontaktpunten) in de distributor. In rusttoestand is het kontakt gesloten en loopt er stroom door de spoel naar de plus aan massa. Door inductie bouwt zich in de bobine een magnetisch veld op. Als één van de hoeken van de verdeleras de arm van de onderbreker oplicht, wordt de stroomkring verbroken en valt het magnetisch veld weg. De condensator wordt opgeladen en neemt de inductiestroomstoot op zodat er geen vonk ontstaat tussen de contactpunten van de onderbreker. (Zonder condensator zouden de contactpunten heel snel inbranden.) Het opladen gebeurt zo snel dat het magnetisch veld van de bobine veel sneller instort (twintig maal sneller) dan zonder condensator het geval zou zijn. Dat veroorzaakt een zeer hoge inductiespanning aan de secundaire kant van de bobine die zich via de rotor en de verdelerkap ontlaadt in de bougie. Het onderhoud van de distributor is eenvoudig: Elke 3000 mijl drie druppels olie op het viltje onder de rotor om de aandrijfas te smeren en om de vervroeging te smeren enkele drupples door het gaatje in de kontaktplaat. Breng een heel klein druppeltje machine olie op de rotor as en op de onderbreker as aan. Na 6000 mijl de verdelerkap met wasbenzine reinigen en droogpoetsen. Controleer de kap op haarscheurtjes en de koolborstel in de kap op breuk of slijtage. Controleer ook de onderbrekerkontakten en maak deze eventueel schoon. Als kontakten sterk zijn ingebrand kunnen ze beter vervangen worden en als dit euvel bij herhaling terug komt is de werking van de condensator onvoldoende. Nieuwe kontaktpunten en de condensator moeten voor montage eerst ontvet worden om een goede werking mogelijk te maken. Tenslotte worden de bougies gecontroleerd op vervuiling, slijtage of oververhitting (parels)en de bougiekabels op isolatie, beschadigingen of afwijkingen. Het afstellen van de ontsteking begint bij een correcte opening van de kontaktpunten: Nadat de nok van de rotor de onderbreker op het hoogste punt heeft gezet, wordt met een voelermaat 0,010” – 0,012” de kontaktopening gecontroleerd. Bij stationair toerental, dus ook bij stilstand, opent het verbreek kontakt 10° voor het bovenste dode punt. Door de opening rechtsboven in het vliewielhuis kan de markering van dit punt op de tandkrans worden gevonden. 10° correspondeert met 2,67 tanden van de vliegwielkrans, en de rotor wijst dan naar de bougiekabel van cylinder 1 of 6 en in deze stand wordt het onderbrekerkontakt geopend. De afstelling varieert met het octaangetal van de brandstof: moderne brandstoffen vereisen een wat hogere voorontsteking, proefondervindelijk te regelen met de micrometer afstelknop op de distributor. Als laatste worden de bougies (Champion N8B 14mm long) gecontroleerd op een electrode opening van 0,018”. Daarna moet het allemaal prima werken. In een volgende aflevering bespreken we het gebruik van de stroboscooplamp bij het controleren en afstellen van de ontsteking van onze Armstrong Siddeley. Jos van Hartingsveldt 14

[close]

p. 15

Te koop aangeboden Armstrong Siddeley Sapphire 346 Mk1 uit 1954. Een prachtige en in goede staat verkerende auto in two-tone Créme/Bruin met originele crémekleurige lederen interieur. Uitgerust met een elektrisch bediende pre select versnellingsbak en een groot Webasto Sunroof wat deze auto uniek maakt. Een klassieker voor veel comfortabele kilometers rijplezier, voor vakantie en clubmeetings. Voor meer informatie; Jos de Wilde, Boxtel. telefoon 0411-684704 VRAAGPRIJS € 12.500,- Bij de achterplaat.... Ik kreeg onlangs van een oud clublid een aantal jaargangen van de Sphinx vanwege de opruiming van de zolder. Na een beetje doorbladeren van de magazines rolde er ineens twee foto's op de grond die de moeite waard zijn om ze af te drukken. Verdere informatie ontbreekt volledig en of het dezelfde auto betreft is ook zeker de vraag. Na wat zoekwerk is het vrijwel zeker een Armstrong Siddeley 18HP mkII, short chassis, met een "Taunton Tourer" body. Een zeldzame verschijning destijds en zeker nu, er zijn er nog geen 800 honderd van gemaakt in totaal. De haveloze versie op deze bladzijde zou voor menig een mooi project zijn, zeker als je kijkt op de achterpagina wat er van kan worden, wat een fraaie combinatie. Gezien de kleding lijkt het ergens jaren dertig te zijn wellicht. De losse blazer, korte broek en kniekousen van de heer die, met pijp, duidelijk poseert voor de camera. 15

[close]

Comments

no comments yet