De Commeere juni 2015

 

Embed or link this publication

Description

De Commeere juni 2015

Popular Pages


p. 1

IS AT GR De Brugse stadskrant 9e jaargang juni - juli 2015 Zeedijk Duinbergen 386 - 8301 KNOKKE T 050 600 555 - www.point-de-vue.be De GRATIS krant voor zowel dames en heren van sta(n)d, als voor schortjes vuile beuter, reulings, kloefekappers, en andere bruggelingen en aangespoelden

[close]

p. 2

> AMBRAZAR ‘Ambrazar goes wild’ debuut-cd van jong folkkwartet “We zijn gasten met een hoek af” 2 Vijf jaar na hun eerste demo hebben de vier neofolkies van Ambrazar de toepasselijk genoemde debuut-cd ‘Ambrazar goes wild’ uit. Zes jaar geleden worden de bouwstenen van Ambrazar bij elkaar gebracht. Simon Vandeginste en Haroen Smis volgen les aan de Steinerschool in Assebroek en beginnen elkaar muzikaal op te poken. Daar komt Adelio uit voort, maar door uiteenlopende studiekeuzes valt dit bandje uit elkaar. “Om de draad weer op te pikken, ben ik samen met mijn vier jaar jongere broer Uther, die viool speelt, een tweede violist en een contrabassist muziek beginnen spelen”, vertelt Haroen Smis. Op 2 september 2009 werd Simon Vandeginste gevraagd voor een optreden in het Fotonhuis en dat besloot hij met het groepje van de gebroeders Smis te doen. De contouren van Ambrazar begonnen zich af te tekenen. Gitarist Niels Dereere kwam de gelederen versterken, maar na een tijdje | de Commeere | trokken de tweede violist en de contrabassist de stekker uit het stopcontact. Vandaag is Ambrazar een kwartet. Spilfiguur is Simon Vandeginste. Hij heeft 24 jaar op zijn teller staan en zingt, speelt gitaar, mandoline en tin- en low whistle, Ierse fluiten dus. Niels Dereere (25) speelt gitaar net als Haroen Smis (24), die bovendien accordeon speelt. Zijn broer Uther is violist. Vier Brugse neofolkies. Hun naam is een vermenging van het Franse werkwoord embrasser en de Spaanse term abrazar, wat staat voor iemand omhelzen met de armen, als teken van liefde of affectie. “We zijn gepokt en gemazeld in het plaatselijke cafécircuit”, vertelt Vandeginste. “Nadat we in On the Rocks, ’t Fortuintje, De Kelk, maar ook in cafés buiten Brugge opgetreden hadden, vielen we op een dag ’t Gezelleke binnen. Het was een kalme avond. We vroegen bazin Anne De Backere of we mochten beginnen spelen en dit bleek geen probleem. Sinds vorig jaar repeteren we boven deze

[close]

p. 3

the Een bijzonder bruin eetcafé ... Fine Traditional Cuisine Grill & Bar Kemelstraat 9 8000 Brugge Belgium Tel.: 050/34 24 21 HABIT polhabit@telenet.be www.thehabit.be NON-STOP NON-STOP KITCHEN KITCHEN L’Estaminet Park 5 :: 8000 Brugge :: T 050 33 09 16 cafelestaminet@telenet.be Alle dagen open van 11u30 tot ... (donderdag vanaf 16u) Open every day from 11.30 - 14.00 & 17.30 - ... Open: 18.00 - 24.00 ‘a good habit is the habit’ Maandag gesloten Closed on mondays Basil /Fawlty 3

[close]

p. 4

> AMBRAZAR bistro. Als we op dinsdagavond gedaan hebben, dalen we de trap af en doen we gewoon verder. (lacht) Op donderdagavond treden we regelmatig in de Ierse pub The Druid’s Cellar op.” Ook de muzikale koers zet Vandeginste uit. Hij komt met een zangpartij aandraven en werkt samen met zijn muzikale makkers een arrangement uit. Groepswerk, in tegenstelling tot de teksten. Die komen uit de koker van Vandeginste. “Ik schrijf over de meest uiteenlopende onderwerpen”, zegt hij. “Over barmannen en de lol die ze wellicht beleven door steeds in de leute te werken. Blijkt in de praktijk tegen te vallen. Ook de boerenstiel, die ik van thuis ken, en de problemen van deze tijd inspireren me bij het pennen van teksten. Muzikaal varen we een eigenzinnige koers. Er klinkt geen enkele band als Ambrazar.” Vijf jaar na de demo-cd ‘’t Is Gank’ heeft Ambrazar in eigen beheer een eerste full-cd uit, die ze toepasselijk ‘Ambrazar goes wild’ doopten. Er staan negen eigen nummers op. Folk met een hoek af, omdat ze zelf zo zijn, geven ze aan. Daarom ook hebben ze op de hoesfoto hun broek afgestroopt: ze staan met hun rug naar de lens, maar door het gebruik van boxershorts blijft het een zedig beeld. Opvallend. In het repertoire van Ambrazar zitten ook twee songs in het streekdialect: ‘Cafés van Brugge’ en ‘Luxe is vergif’, een pleidooi om te leren genieten van de kleine dingen des levens. “Wij zien ons album als een visitekaartje. We hebben al op tal van festivals gespeeld. Met dit plaatje hopen we op Folkfestival Dranouter te geraken. Het mag het kleinste zijpodium zijn”, ginnegapt Vandeginste. (svv) 4 De cd ‘Ambrazar goes wild’ valt aan te schaffen voor de prijs van acht euro. Website: www.ambrazarmusic.weebly.com. | de Commeere |

[close]

p. 5

Te huur per week: Prachtig vissershuisje in Ile d’ Oleron (Frankrijk) bij bos en zee. Ile d’ Oleron is een eilandje tussen La Rochelle en Bordeaux, bereikbaar via de langste brug van Frankrijk en is vooral gekend voor zijn oesters en zijn mooi weer (warme golfstroom). Reeds in februari bloeit er de mimosa. Meer info: guidodeville@hotmail.com. 5 www.vbro.be Wij zijn fier op Nederlandstalige muziek!

[close]

p. 6

> ‘T APOSTELIENTJE ‘t Apostelientje 6 In de vorige editie van de Commeere zijn we een nieuwe reeks opgestart, over handels- en horecazaken met typische namen, namen die omwille van een duidelijke reden gekozen zijn. Als eerste was er de Verdi in de Vlamingstraat, nu zoeken we het in het Sint-Annakwartier in de Balstraat. Daar is het ‘t Apostelientje actief, een kantwinkel anders dan anders. Je vindt er ondermeer zowel eigentijdse kantstukken als prachtige antieke kantpareltjes, soms zelfs ingelijst. Zaakvoerster Anne Thys zwaait er de skepter. Nog niet van “in den beginne”, want dan moeten we 33 jaar terug in de tijd. Anne: “Papa heeft dit huis waar ik nu winkel houd begin de jaren ‘80 van de vorige eeuw gekocht. Toen hij verbouwde, keken heel wat mensen hier binnen, want dit huis gaat terug tot de 16-de eeuw. Toen zeiden we al op zijn Brugs “dat moet hier een goeie zulle zien”. De mama van papa gaf kantlessen en mijn andere oma maakte heel wat kantwerk. En van het een kwam het ander. Toen dit huis werd gekocht hadden noch mijn zus noch ik meteen werk, het waren moeilijke economische tijden. En we zijn de winkel effectief begonnen. Eerst op mama’s naam en na een jaar of drie ben ik zaakvoerster geworden. En hebben we er een BVBA van gemaakt. Mijn zus Mieke heeft ook meer dan 20 jaar meegeholpen in de winkel en een belangrijke bijdrage geleverd aan de zaak. Door de economische crisis en 3 knie-operaties was het voor haar niet langer mogelijk in de winkel te werken. De naam ‘t Apostelientje komt uiteraard van de Zusters Apostolinnen die toen hun klooster en kantschool hadden op het Adornesdomein, recht over de deur van de winkel. Gezien de relatie van de zusters met de kant, moest de familie Thys niet ver zoeken. “Er wordt bovendien verteld dat het | de Commeere |

[close]

p. 7

Café Rose Red Cordoeaniersstraat 16 8000 Brugge T +32 (0)50 33 90 51 www.caferosered.com Trappist beer... taste the silence 7 | de Commeere |

[close]

p. 8

> ‘T APOSTELIENTJE huis waar ik nu winkel houd, ooit zou deel uitgemaakt hebben van het complex van de zusters, hier zouden stallingen geweest zijn. We komen nog meer te weten als de mama van Anne erbij komt. “Dit huis hoorde toe aan de kerkfabriek toen we het kochten. Het was ook ooit een schooltje van de Apostolinnen want we hebben hier achteraan de speelplaats kunnen gebruiken én hebben bij ‘t verbouwen heel wat kindertoiletten afgebroken.” (nvdr wellicht hebben de zusters het pand in gebruik genomen omdat hun eigen klaslokalen op het Adornesdomein, in de Timmermansstraat en in de Molenmeers te klein waren geworden). Anne is in al die jaren nooit afgeweken van het principe dat er uitsluitend handgemaakte kant wordt verkocht, een discussie die decennia oud is in Brugge en die onlangs weer media-aandacht kreeg. Er is handgemaakte kant en er is machinaal gemaakte kant. Puur en alléén handgemaakte kant dus van klos tot afgewerkt kantje is in niet veel Brugse kantzaken te krijgen. ‘t Apostelientje heeft ze, de winkel in het Kantcentrum ook. In enkele Brugse kantzaken kan je ook handgemaakte kant kopen, maar dan samen met de machinaal gemaakte kant. En even een leuk weetje: volgens een Belgische wet uit 1926 mogen alleen volledig handgemaakte stukken de naam Kant dragen! “Toen we begonnen had je nog kantwerksters die werkten op bestelling. Dat heb je nu niet meer. En de reden? Het is niet betaalbaar. Reken al die uren werk aan en je moet gekke prijzen vragen die niemand gaat betalen. Hoe kom ik dan aan de handgemaakte kant? Wel, mensen overlijden, kantwerksters hebben héél vaak veel geproduceerd en bij hun dood blijven er wel een paar stukken in de familie, maar wordt er ook veel verkocht.” Anne hoopt haar winkeltje nog héél lang te kunnen uitbaten. De Apostolinnen kwamen er na de verbouwing niet vaak meer over de vloer. “Er is hier wel nog een zuster Apostolin geweest die toen de gezegende leeftijd van ongeveer 90 jaar had bereikt die ons 8 vertelde dat ze eigenhandig de jasmijnboom heeft geplant die hier nu nog altijd groeit en bloeit in de tuin.” Het originele huis was trouwens kleiner dan het huidige pand, de familie kocht later nog een en ander bij om uit te kunnen breiden. De naam ‘t Apostelientje zorgt trouwens ook wel soms eens voor grappige situaties. “Ja, vooral bij toeristen die dat totààl niet kunnen uitspreken. Sommigen noemen onze zaak zelfs ‘t Appelsientje....”. En soms komen onverwachte mensen over de vloer. “Er stond hier ooit een man binnen waarvan mijn vader vond dat hij verdacht veel leek op Francois Mitterand. Hij sprak hem aan en het bleek effectief de Franse president te zijn. Helemaal alleen op stap, zonder lijfwachten of zo. Op weg naar de Sint-Jorisgilde. Hij zag ons winkeltje en stapte binnen. En hij heeft ons guldenboek nog ondertekend ook eer hij weer vertrok.” En dan was er die presidentsvrouw die zou komen. Wél aangekondigd, dus de straat werd afgezet en zo. Ok, er komen hier drie vrouwen binnen, twee chique dames en eentje een beetje slonsachtig. Dàt bleek dus die presidentsvrouw te zijn. We hebben hier een mand staan met iets minderwaardige kant, die gewassen is en zo, wel ze vloog erop en heeft er heel wat meegedaan...de mooiere kanten interesseerden haar niet echt”. ’t Apostelientje heeft ook al drie keer kant mogen leveren aan ons koningshuis. “Daar zijn we uiteraard fier op.” In de volgende editie van de Commeere: weer een Brugse zaak mét een naam mét betekenis. Nico Blontrock | de Commeere |

[close]

p. 9

9 ten c e f f e e All ere d n a n ook va gen in n i l l e t s in ving e g r a a bew GRATIS Kopen? Bouwen? Herfinanciering? Hypotheeklening Kantoor Hollevoet Patrick Frits Vinckelaan 169a - 8450 Bredene 059/33 00 55 FSMAnr. 41638 Stationsstraat 3 - 8420 De Haan 059/23 44 44 FSMAnr. 41638 Gistelsesteenweg 153 8200 Sint Andries 050/38 92 92 FSMAnr. 41638 ARGENTA!

[close]

p. 10

> ESTAMINET “Ik ben de conservator van een stukje erfgoed” Ward Devriese staat met zijn team al een grote tien jaar aan het roer van L’Estaminet, de bekende bruine kroeg aan ‘de Botanieken hof’. De lambrisering, de luchters en de spiegels brengen je terug naar begin vorige eeuw. Tegelijkertijd heerst er nog altijd een jonge, levendige en charmant chaotische sfeer. “L’Estaminet bestaat in zijn huidige vorm reeds meer dan vijfenveertig jaar”, duikt uitbater Ward Devriese in de geschiedenis. “Het werd decennia lang uitgebaat door Johan en Monique, die nu het restaurant Mojo aan de overkant van het park runnen.” Ward werkte aanvankelijk in een heel andere branche, met name als tandtechnicus. Een job waarin hij weinig arbeidsvreugde vond. Zijn horecastrepen verdiende hij in Du Gaz aan de Scheepsdalelaan op Kristus Koning, onder de vleugels van uitbater Peter Maenhoudt. “Peter vroeg me op een bepaald moment om vennoot te worden, maar m’n vrouw en ik wilden liever iets voor onszelf beginnen”, vertelt Ward. Dat werd dus L’Estaminet, waarvan al een tijdje bekend was de uitbaters een overnemer zochten. “Via Tillo Declercq, die bevriend is met mijn schoonouders, kwam ik uit bij Estaminet”, weet Ward. “Het stond toen eigenlijk al vijf jaar over te laten. Ondermeer via de vaste kelner Joost Van Den Broucke die in de eerste maanden bij ons bleef werken, is die overgang erg vlot verlopen. Het was heel belangrijk om die unieke sfeer en de goede klanten te respecteren. Ik voel me hier eigenlijk nog altijd niet echt cafébaas, maar eerder conservator van een stuk erfgoed. Hier zul je dus niet vlug drastische veranderingen zien.” Het interieur mag dan wel ongewijzigd blijven, het krijgt regelmatig eens een vers laagje verf. Alle elektriciteitsvoorzieningen en de keuken werden grondig gemoderniseerd. Ook het ruime terras werd al twee keer grondig vernieuwd. Alles zonder afbreuk te doen aan die typische bruine | de Commeere | 10 kroeg sfeer. “Een evolutie die ik vaststel is dat wij in die tien jaar meer en meer een eetcafé geworden zijn. Met respect voor onze klassiekers, zoals de spaghetti uit de oven, houden we de kaart vernieuwend en aantrekkelijk. De invoering van het rookverbod heeft daar veel mee te maken. Enkel leven op dranken is heel moeilijk geworden. We zijn nog altijd voor een stuk een nachtelijke uitgaansgelegenheid, maar overdag werken we ook heel goed”, legt Ward uit. “Wat uniek is en blijft is dat we hier echt alle geledingen van de maatschappij over de vloer krijgen. Van de arbeider over de ambtenaar tot de politicus en de advocaat. Niemand voelt zich hier te min of te goed.” Ondanks het duidelijk respect voor de traditie blijft Ward investeren in projecten om de aantrekkelijkheid en de klantenbinding te bevorderen. “Ik deel graag leuke weetjes over de zaak op onze facebookpagina. We vernieuwden ook onze website (www.estaminet-brugge.be) Je kunt er trouwens heel wat te weten over de geschiedenis van de zaak”, stelt Ward. “Estaminet werkt ook weer mee aan het concept Klinkende Kroegen. Op woensdag 29 juli ontvangen we hier niemand minder dan Patrick Riguelle en Guy Swinnen, frontman van The Scabs. En eind juni lanceren we een nieuw initiatief: de Estaminet Kiosk. We maken van de menukaart een echt krantje met nieuws over de zaak, de klanten, de medewerkers én het Brugse uitgaansleven in het algemeen. Je hoort dus nog van ons!” Piet De Ville

[close]

p. 11

11 Het échte Brugse stadsbier

[close]

p. 12

> FERNAND TRAEN De “Brugse Memoires” van Fernand Traen Als je 42 jaar gemeenteraadslid bent geweest, waarvan 12 jaar schepen en ook nog eens 25 jaar voorzitter van de haven van Zeebrugge, dan heb je beslist voldoende meegemaakt om er een boek over te schrijven. Wat Fernand Traen dan ook deed. In zijn “Brugse Memoires” loodst Fernand Traen de lezer eerst door het Brugge van zijn jeugdjaren. Hij loopt school in het Sint-Lodewijkscollege en vervolgens, zoals het een vlijtige student én burgerzoon past, bij de Jezuïeten van het Sint-Barbaracollege in Gent. Daar is hij blijkbaar niet de enige bolleboos, want tal van zijn klasgenoten zouden het behoorlijk ver schoppen, tot universiteitsprofessor toe. Zelfs Jef Geeraerts deelt er met hem de schoolbanken, maar naar eigen zeggen herinnert Fernand Traen zich dat niet meer zo goed. Omgekeerd is het wel het geval, want de Antwerpse auteur spendeert in zijn Congoroman ”Gangreen 2” zowaar een paar alinea’s aan zijn Brugse kompaan. Na de humaniora volgen de studies Rechten aan de Gentse universiteit, met een jaartje Sorbonne erboven op. Daarmee acht Fernand Traen zich voldoende gewapend om zijn eigen jongensdroom waar te maken : van Brugge een stad maken die trots is op haar verleden en moet klaargemaakt worden voor haar toekomst. Aldus komt hij bijna vanzelfsprekend in de politiek terecht : in 1959 – hij is toen amper 29 jaar – maakt hij als CVP’er zijn entree in de Brugse gemeenteraad en een legislatuur later promoveert hij tot schepen van cultuur. Een logische promotie want Traen was intussen een van de medestichters geworden van “Raaklijn”, een forum voor hedendaagse kunst, zoals Brugge er voorheen nooit een had gekend en nadien ook nooit meer een zou kennen. Als cultuurschepen schudt hij het indommelende Brugge wakker met o.m. drie Triënnales, stuk voor stuk niet onbesproken gebleven tentoonstellingen die de | de Commeere | springplank zijn voor jong en minder jong Belgisch talent. Brugge maakt aldus kennis met de creaties van Panamarenko en kijkt al dan niet onthutst toe op de mosselpot van Marcel Broodthaers. Voorts helpt hij ook de stadsdienst Monumentenzorg – de eerste in het land ! – uit de steigers en metselt hij – symbolisch – de eerste steen van de Biekorfbibliotheek. In zijn Memoires vertelt Traen het met dezelfde passie waarmee hij de projecten realiseerde, maar verwijst hij tegelijk naar de vele projecten die hij nog in het achterhoofd had maar nooit aan een fase van realisatie toe kwamen. Dat komt omdat zijn politieke loopbaan niet zo gestroomlijnd loopt als hij zich had voorgesteld. In 1976 verliest de CVP in Brugge immers zijn letterlijk eeuwenlange volstrekte meerderheid en wordt tot overmaat van ramp zelfs in de oppositie teruggedrongen. De kwaliteiten en talenten van Fernand Traen zijn de nieuwe Brugse burgemeester Frank Van Acker echter niet ontgaan en hij bevestigt Traen prompt als voorzitter van de haven van Zeebrugge, functie die hem een jaar eerder – zij het in twee schuifjes – werd toevertrouwd. Aldus kan Fernand Traen het tweede luik van zijn jongensdroom waar maken, nl. de haven van Zeebrugge op de maritieme wereldkaart zetten. Daar slaagt hij niet onaardig in – Zeebrugge pikt immers gepast in op de containerrevolutie die de maritieme wereld dan domineert -, al moet hij ook hier enkele van zijn plannen inslikken. Zijn gedurfd project om op de havenmuur een nieuw baken – het Sea Trade Centre - uit te bouwen kan hij tot zijn grote ontgoocheling niet waar maken, ofschoon hij een paar van ’s wereldse beste architecten daarvoor had geënthousiasmeerd. En voorts wacht hij nog steeds op het uitgraven van het Noorderkanaal, een conditio sine qua non om Zeebrugge ook via binnenvaart volwaardig te ontsluiten. Zoals op de officiële voorstelling van het boek in het Brugse stadhuis bleek zal 12

[close]

p. 13

toerismedamme.be 200jaardamsevaart.be DAMME, TIJD VOOR ONTDEKKING Damme geeft tijd. De 200ste verjaardag van de Damse Vaart vieren we met een evenementenprogramma van juni tot september. Een uitgebreid gamma aan activiteiten laten je de omgeving, zijn troeven en boeiende geschiedenis ontdekken. De volledige feestkalender vind je op www.200jaardamsevaart.be. Blikvangers in het programma / 12 juni Bonappetit! Damme onthaalt de keizer met een Napoleontisch buffet. Markt, Damme / juni - september Theaterfietstochten vanuit Damme en Sluis / 4 juli Straatmuziekfestival Damme / 12 juli 1ste internationale suptocht wedstrijd en initiaties / 1 augustus - 13 september tentoonstelling ‘200 jaar Damse Vaart’ Stadhuis, Damme

[close]

p. 14

> FERNAND TRAEN Traen verder voor dit project blijven ijveren, al heeft zijn geloof in de verdere uitbouw van Zeebrugge recent een knauw gekregen door de federalisering van ons land. Daar waar Zeebrugge in het verleden een “nationale kwestie” met bijhorende Waalse compensaties was, is het door het hertekenen van België een “Vlaamse zaak” geworden. En daarbij dreigt Zeebrugge – nog steeds volgens Traen – eerder stiefmoederlijk te worden bejegend omdat Gent en Antwerpen blijkbaar wel de weg naar de hogere regionen bewandelen om de budgetten naar hun havens te laten doorsluizen. Uit zijn Memoires blijkt, voor zover dat nog nodig was, dat Fernand Traen niet alleen een erudiet man is – menig auteur van wereldformaat wordt er met de losse pols geciteerd – maar ook een heer van stand. Ook hij moest immers ondervinden dat de politiek een slangenkuil kan zijn. Politici die hem steunden worden dan ook uitvoerig bedankt en collega’s met wie hij minder goed door één deur kon, worden heel hoffelijk alleen met hun functie en niet bij voornaam en familienaam vermeld. Wie echter enigszins met de Brugse geschiedenis is vertrouwd zal geen moeite hebben met de identificatie. Niet dat de auteur de krasse taal ontwijkt, want uit menig bedenking kan duidelijk geconcludeerd worden dat hij bijvoorbeeld niet hoog oploopt met het soortelijk politiek gewicht van sommige van de huidige (Brugse)politici. Wat bijvoorbeeld gedacht van volgende citaat : een schepenambt betekent voor gehuwde vrouwen dikwijls niet meer dan een tweede inkomen… Aldus groeiden de Memoires van Fernand Traen uit tot een boeiende brok Brugse naoorlogse geschiedenis. Warm aanbevolen dan ook aan eenieder die in deze historie geïnteresseerd is. “Brugse Memoires” van Fernand Traen werd gepubliceerd door Uitgeverij Van de Wiele en kost 24,50 euro. 14 | de Commeere |

[close]

p. 15

Samen matel genieten. Fort Lapin 25 - 8000 Brugge - Tel. 050/33.01.06 - info@degrilloir.be - www.degrilloir.be facebook.com/degrilloir Opnieuw grootse rommelmarkt in Damme De Handelskring van Damme organiseert haar vijfde grote rommelmarkt op maandag 20 juli. In de verkeersvrije straten van Damme zullen ongeveer 350 standhouders hun waren aan de man brengen. De rommelmarkt begint om 07.00 uur en eindigt om 18.00 u. 15 > Ergert u zich blauw aan de schrijfsels van één van onze medewerkers? > Of wilt U hen net feliciteren met hun prachtig proza? De Zwinkrant > Wilt U via publiciteit in de Commeere en /of de Zwinkrant uw omzet verdubbelen? > Wilt U publiciteitsmedewerker worden voor de Commeere en/of de Zwinkrant? > Laat het ons dan weten via decommeere@hotmail.com

[close]

Comments

no comments yet