De Palestijnse Stem, ed. 2

 

Embed or link this publication

Description

De Palestijnse Stem

Popular Pages


p. 1

De Palestijnse Stem Jaargang 1 , nummer 2

[close]

p. 2

Hoofdredactie: Henny A.J. Kreeft Eindredactie: Nora Naber Grafische Vormgeving: KhamakarPress Persbureau email: info@khamakarpress.com telefoon: 06 - 49400851 pg.19. pg.21. Kort Nieuws II Grote zorg: het meer van Galilea droogt op pg.15. Kort Nieuws I 1 Jaargang 1 - nummer 2 - mei 2015 Inhoud pg. 1. Colofon pg. 2. Voorwoord pg. 3. Het Dar Essalam ziekenhuis in Khan Younis pg. 4. Dr Haider Abd Al-Shafi Kliniek Tien jaar verschil in levensverwachting pg. 6. Turkse NGO opent vestiging Gaza Kankergevallen Gaza toegenomen pg. 7. Spaanse orrthopedisch chirurgen Honderduizenden kinderen in shock pg. 8. Wat is vrijheid? pg. 9. Stichting Mijn Thuis Tilburg voor Palestina pg.10. Utrecht4Palestine Rotterdam voor Palestina pg.12. De Palestijnen hebben onze hulp nodig: project !! pg.13. De Palestina Papers - deel 3: De vrouwelijke gevangenen pg.17. De Palestina Papers - deel 4: Politiek in Palestina Dit is een uitgave van The Muslim Voice International September Mei 20152014 nummer nummer 2 1

[close]

p. 3

Hulp hard nodig voor Gaza, voor Palestina Na enige vertraging ligt nu editie 2 van de Palestijnse Stem dan voor u. Deze keer is er voor gekozen om er een aantal artikelen over de gezondheidszorg bij elkaar te zetten, mede gezien het feit dat ik ben benaderd om een project bekend te maken in Nederland. Als het enigszins mogelijk is willen we het bedrag bij elkaar krijgen wat nodig is voor het project. Op pagina 12 wordt het een en het ander toegelicht over het project van de Society for the Care of Disabled Families. Het project beoogt een mobiele kliniek op te zetten om bij de gehandicapten in Rafah en Khan Jounis thuis te komen. Het is de bedoeling de gehandicapten te helpen, maar ook uitleg te geven aan de familie en de gemeenschap hoe om te gaan met het gehandicapte familielid, vaak kinderen. In Gaza leven honderduizenden kinderen die in shock leven, die ze hebben overgehouden aan de oorlogen, en vooral de laatste oorlog in de zomer van vorig jaar. Het verhaal van Sayed Bakr bezorgt me nog steeds kippenvel, elke keer als ik het lees. Tevens is een artikel geplaatst over ‘Wat is Vrijheid?’ want ik hoop dat u de dagen in begin mei (4 en 5 mei) goed door bent gekomen, maar voor mij is er nog steeds geen vrijheid of vrede, zolang Palestina bezet blijft en de Palestijnen blijven lijden, elke dag weer. Ik vier 4 en 5 mei en ik blijf iets van zwart dragen totdat Palestina en de Palestijnen vrij zijn. Ik snap nog steeds niet waarom de Nederlandse politici en de Nederlandse media niets maar dan ook niets doet aan deze bezetting en alles maar blijft goedkeuren wat de bezetter doet, dag in, dag uit. Ze moeten zich schamen. Hier staan te schreeuwen over onze vrijheid, de vrede, terwijl we gewoon blijven goedkeuren dat de Palestijnen en hun land stap voor stap kwijt raken, dat hun president geen hand uitsteekt, Hamas blijft prijken op een terroristenlijst en onschuldige Palestijnen bewust worden vermoord. Wat een hypocrisie. Henny A.J. Kreeft Wees een Ambassadeur voor een Vrij Palestina De Palestijnse Stem Dit is een uitgave van The Muslim Voice International Mei 2015 nummer 2 Voorwoord 2

[close]

p. 4

Het Dar Essalam ziekenhuis in Khan Younis “Er wonen mensen die niet alleen te weinig geld hebben voor medicijnen, maar zelfs voor vervoer naar ons ziekenhuis. Daarom is het belangrijk dat wij naar hen toe gaan. Het probleem is alleen dat ook hiervoor onze fondsen beperkt zijn. We zijn afhankelijk van donaties.” Medisch Directeur Dr. Mohammed Masri vertelt hoe de slechte economische en sociale omstandigheden tot gezondheidsproblemen onder de bevolking leiden. “Als gevolg van wijd verspreide armoede hebben velen een slecht dieet en kampen daardoor met kwalitatieve ondervoeding. Ook lijden veel mensen lichamelijk onder de gevolgen van stress; de angst en het trauma die gepaard gaan met de bezetting en legeraanvallen, zoals die in november vorig jaar, leiden tot gezondheidsproblemen.” Ondanks grote inspanningen, staat het ziekenhuis voor uitdagingen bij het bieden van de best mogelijke zorg. “We zaten 1,5 jaar zonder röntgenapparaat. Het oude apparaat was kapot gegaan en bleek nergens gerepareerd te kunnen worden. Door de blokkade was het erg moeilijk om een nieuw apparaat in te voeren. Maar gelukkig was het vorige week eindelijk zover;een door buitenlandse hulporganisaties gedoneerd röntgenapparaat kwam hier aan.Nu kunnen we onze röntgenafdeling weer openen,” zegt Mohammed Masri trots. De moeilijkheden worden ook duidelijk bij een bezoek aan de apotheek van Dar Essalam. De planken in de vitrinekasten vertonen lege plekken. “We hebben een tekort aan benodigde medicijnen,” zegt Dr. Nazir, de apotheker van het ziekenhuis. “Vooral antibiotica, infuusvocht en middelen voor de anesthesie bij operaties hebben we onvoldoende. Door de blokkade van de Gazastrook is er een extreem kleine toevoer en liggen de prijzen van de medicijnen erg hoog.” Hij spreekt uit eigen ervaring wanneer hij de impact van het medicijnentekort toelicht: “Mijn vader is een chronisch longpatiënt en heeft dringend een bepaald antibioticum nodig. Het zijn drie spuiten van een specifiek medicijn. Ik doe er al een maand alles aan om het te vinden, maar het is me tot nu toe niet gelukt. Zo erg is de situatie; ik ben nota bene zelf apotheker en kan niet aan de medicijnen voor mijn zieke vader komen. Inmiddel sligt hij al een week op de intensive care met een bedreigende infectie. Ik hoop dat het, met de hulp van God, goed gaat komen.” (https://www.facebook.com/notes/eenmaal-andermaal-gaza/het-dar-essalam-ziekenhuis-in-khan-younis/372739116180050) Het Dar Essalam ziekenhuis in Khan Younis werd in 1995 opgericht, en staat sinds 2005 op zijn huidige locatie, aan de Salah alDin weg, de belangrijkste verkeersader die verticaal door de Gazastrook loopt. Vanuit Khan Younis biedt het ziekenhuis gespecialiseerde zorg aan de inwoners van de zuidelijke helft van de Gazastrook. In Dar Essalam, wat Huis van de Vrede betekent,werken ongeveer 120 mensen, die samen aan zo’n 50.000 patiënten per jaar zorgverlenen. Het vijf verdiepingen tellende ziekenhuis is uitgerust met een Eerste Hulp, apotheek, tandartsenpraktijk en met afdelingen gespecialiseerd in onder andere orthopedie, interne geneeskunde, röntgen, gynaecologie, verloskunde,pediatrie en oogheelkunde. Ook heeft Dar Essalam een klein aantal bedden op de gespecialiseerde afdelingen voor patiënten die een operatie hebben ondergaan inhet ziekenhuis. Khan Younis is met haar 350.000 inwoners één van de grotere steden in Palestina. Al jaren is er in en rondom de stad, net als in derest van de Gazastrook, sprake van hoge werkeloosheid onder de bevolking, met name door de illegale afsluiting van Gaza door Israël sinds juni 2007 die de lokale economie heeft doen instorten. Het Dar Essalam heeft zichzelf als doel gesteld omde allerarmsten en meest hulpbehoevenden in het zuiden van de Gazastrooktoegang te geven tot medische zorg. Door middel van het “Arme Patiënten Fonds”weet het ziekenhuis aan veel arme mensen die zorg nodig hebben gratis of tegen een kleine vergoeding zorg te verlenen of medicijnen te verstrekken. Door zorg beschikbaar te maken die anders onbetaalbaar is, wordt het uitstellen van medische behandeling en mogelijke complicaties voorkomen. “Onze Eerste Hulp draait dagen nacht door. De tandartsenpraktijk en apotheek zijn de hele dag open. Vanaf twee uur ’s middags, wanneer hun diensten in de overheidsziekenhuizen erop zitten, komen de verschillende doktoren naar het ziekenhuis om hun werk voort te zetten. Dan vinden hier de behandelingen en operaties plaats. In tegenstelling tot overheidsziekenhuizen hebben wij geen wachtlijsten en is de zorg vrijwel gratis. Het is liefdadigheidswerk wat we doen voor diegenen die het ‘t hardst nodig hebben.” Ten oosten van de stad liggen verschillende boerendorpen, waaronder Khuza’a, Foukhari en Al Qarara. Vele inwoners van deze dorpen zijn sinds het begin van de twee Intifada slachtoffer geworden van illegale huizensloop en de vernieling van hun landbouwgrond. Sinds 2000 heeft Israël een derde van de landbouwgrond in de Gazastrook veranderd in een zogenaamde ‘bufferzone’ waar geen hoge gewassen meer mogen groeien en waar boeren alleen met gevaar voor eigen leven kunnen komen. Na het verlies van hun bron van inkomsten, zijn vele boerenfamilies getroffen door diepe armoede. “In die gebieden verzorgen we zogenaamde Free Medical Days,” vertelt Mr. Ibrahim Ghalban, de Algemeen Directeur van Dar Es-Salam. “Dan gaat een medisch team van ons met de ambulance naar gemarginaliseerde dorpen ten oosten van Khan Younis om mensen gratis medische consulten, medicijnen en behandeling te bieden.”Maisa al Najjar, de projectmanager vult hem aan: 3 3 Mei 2015 nummer 2

[close]

p. 5

Dr. Haidar Abd Al-Shafi kliniek TIEN JAAR VERSCHIL IN LEVENSVERWACHTING Volgens een nieuw rapport is de levensverwachting van Palestijnen ongeveer tien jaar lager dan van inwoners van het huidige Israël. Ook zijn de cijfers voor zuigelingen- en moedersterfte vier keer hoger in de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. De gegevens, die Physicians for Human Rights-Israel (PHR-I) heeft verzameld, onthullen de ongelijkheid in gezondheid en houden volgens de organisatie direct verband met de bezetting door Israël. Belangrijk is ook dat 2014 niet is opgenomen in de door PHR-I gebruikte gegevens, het jaar van Israël’s massale aanval op Gaza waarbij meer dan 2.200 Palestijnen omkwamen. De vergelijking tussen Israël en de bezette Westelijke Jordaanoever en Gaza is verder ook nog beperkt doordat Oost-Jeruzalem niet is opgenomen, ook al maakt dat deel uit van de Westelijke Jordaanoever. PHR-I meldt dat er geen specifieke gegevens over Oost-Jeruzalem beschikbaar zijn, omdat het Israëlische Ministerie van Volksgezondheid dit bezette gebied als deel van Israël beschouwd. De Israëlische nationale gezondheidsverzekering geldt ook voor Oost-Jeruzalem; lokale gezondheidsinstellingen verzamelen de gegevens voor het ministerie. Ongelijkheid in vaccinaties Het PHR-I rapport “Divide and Conquer: Inequality in Health” meldt dat in de Westelijke Jordaanoever en Gaza gemiddeld negentien babies sterven op duizend geboorten, terwijl in Israël dit gemiddeld vier per duizend zijn. Aan Palestijnse kant zijn infectieziekten die voorkomen kunnen worden de hoofdoorzaak van zuigelingensterfte, maar in Israël is dit zelden de oorzaak. Achtentwintig op de 100.000 Palestijnse moeders die onder de bezetting leven sterven rondom de geboorte van hun kind, tegen zeven op de 100.000 moeders in Israël. Besmettelijke ziekten komen vaker voor in de bezette Palestijnse gebieden dan in Israël. Het is zorgwekkend dat sommige vaccinaties tegen levensbedreigende ziekten niet in de Westelijke Jordaanoever en de Gazastook worden gegeven. Dure vaccins tegen Hepatitis A, waterpokken, longonsteking, rotavirus (de belangrijkste oorzaak van ernstige diarree bij zuigelingen en jonge kinderen) en het humaan papillomavirus dat baarmoederhalskanker kan veroorzaken, zijn niet opgenomen in het nationale vaccinatieprogramma van de Palestijnse Autoriteit vanwege onvoldoende beschikbaarheid en de kosten. Wurggreep op de Palestijnse gezondheidszorg De Palestijnse gezondheidszorg verkeert in een chronische crisis door een voortdurend tekort aan financiële middelen, medicijnen, medische apparatuur en meer in het algemeen door onvoldoende medisch specialisten en medisch personeel. Er is minder geld beschikbaar voor de gezondheidszorg in de Westelijke Jordaanoever en Gaza, legt het rapport uit. De uitgaven per hoofd van de bevolking zijn slechts een achtste van de uitgaven voor gezondheidszorg in Israël. Verder gebruikt Israël de controle over de Palestijnse belastinggelden om, als straf, overmaking van geïnde douanerechten aan de Palestijnse Autoriteit uit te stellen. Dat bemoeilijkt de planning van de jaarlijkse budgetten door het Ministerie van Volksgezondheid. De financële moeilijkheden leiden tot onregelmatige betaling van medisch personeel. Deze beperkingen leiden soms ook tot stakingen of vermindering van de werkweek van vijf naar drie dagen. Het gezondheidscentrum van de PMRS in Jabalya De Palestine Medical Relief Society (PMRS) is één van de grootste NGO’s op het gebied van de gezondheidszorg in Palestina en werkt vanuit vrijwilligersnetwerken in de gemeenschappen, zowel op de Westoever als in Gaza. De PMRS werkt samen met de UMWRA (VN-organisatie), het Palestijns ministerie van gezondheidszorg en andere NGO’s. Organisatie In Gaza heeft de PMRS vijf eerste-lijnsgezondheidscentra (waaronder het Dr. Haider Abd Al-Shafi centrum) met 105 werknemers. Deze hebben een breed aanbod zoals spreekuren, gezondheids-programma’s voor vrouwen, kinderen en chronisch zieken, laboratorium onderzoek, revalidatieprogramma’s gericht op reïntegratie in de gemeenschap, noodhulpactiviteiten (mobiele klinieken, EHBO-trainingen, humanitaire hulp), en gezondheids-voorlichtingsprogramma’s (o.a. op scholen). De situatie in Gaza De Israëlische blokkade, die al zes jaar duurt, maakte de bevolking van Gaza afhankelijk van de invoer van goederen door de tunnels vanuit Egypte. Nu Egypte bezig is de tunnels te vernietigen en Israël de wapenstilstandsovereenkomst om de blokkade te versoepelen niet nakomt, ontstaan in Gaza tekorten aan brandstof, electriciteit en bouwmaterialen. Dit heeft grote negatieve gevolgen voor de verstrekking van basisvoorzieningen aan de bevolking, zoals gezondheidszorg. Maar het is ook rampzalig voor de economische situatie: duizenden mensen hebben de laatste tijd als gevolg van de tekorten hun bron van inkomsten verloren. Electriciteit is voor de inwoners van Gaza maar twaalf uur per dag beschikbaar. Door de sluiting van de grensovergang bij Rafah kunnen medische patiënten, die een behandeling buiten Gaza nodig hebben, het land niet uit. Gezondheidssector Gebrek aan brandstof treft ook de continuïteit in het werk van de ziekenhuizen. Instrumenten die worden aangedreven door elektrische generatoren zijn meer vatbaar voor defecten. Dr. Haidar Abd Al-Shafi centrum Dit centrum, dat bedoeld is voor medische hulp voor de 120.000 bewoners van het vluchtelingenkamp in Jabalya, heeft ook te lijden onder de bovengenoemde situatie. Maar het werk gaat door. De medische staf van ongeveer 20 personen werkt in twee ploegen. Patiënten worden in de kliniek behandeld, maar er zijn ook programma’s voor preventieve gezondheidszorg in het vluchtelingenkamp, gericht op jongeren, vrouwen en families, en het programma voor revalidatie binnen de gemeenschap. De eerste tien maanden van 2013 bezochten ongeveer 36.000 personen de kliniek. Dit jaar startte een prgramma gericht op huiselijk geweld tegen vrouwen, zowel op het gebied van onderzoek als preventie. (uittreksel uit verslag van Dr. Aed Yaghi, door Bert Giskes) (http://www.groningen-jabalya.com/?p=1421 - ) Mei 2015 nummer 2 4 4

[close]

p. 6

TIEN JAAR VERSCHIL IN LEVENSVERWACHTING Israël heeft acht keer meer medisch specialisten – 1,76 per 1.000 inwoners – tegen slechts 0,22 per 1.000 inwoners in de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Het aantal verpleegkundigen per 1.000 inwoners is significant lager in de bezette gebieden – 1,9 verpleegkundigen per 1.000 inwoners tegen 4,8 per 1.000 in Israël. Het Palestijnse openbare zorgstelsel kan niet voorzien in specialistische behandelingen voor de “meer complexe medische problemen op het terrein van oncologie, cardiologie en orthopedie” zegt PHR-I. Veel patiënten die zulke zorg nodig hebben worden – tegen hoge kosten – verwezen naar particuliere gezondheidsvoorzieningen in Oost-Jeruzalem en, indien nodig, naar ziekenhuizen in Israël, Egypte of Jordanië. De kosten van zulke verwijzingen besloegen in 2010 ongeveer dertig procent van het budget van het Palestijnse Ministerie van Volksgezondheid. Beperkte toegang tot medicijnen Het Israëlische Ministerie van Volksgezondheid beheerst ook de import van pharmaceutische produkten naar de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Het staat alleen importen toe van in Israël geregistreerde medicijnen en blokkeert de import van medicijnen uit omringende markten die medicijnen tegen veel lagere prijzen kunnen aanbieden. Palestijnen kunnen ook niet profiteren van een prijsstelling van de geneesmiddelenindustrie waarbij rekening wordt gehouden met de sociaal-economische status van het land. Door de koppeling aan het Israëlische douanesysteem zijn Palestijnen genoodzaakt medicijnen tegen “eerste wereld” prijzen in te kopen. Het importeren van grondstoffen voor de lokale produktie van medicijnen is bijna onmogelijk door de beperkingen die het Israëlische beleid oplegt aan het transport van deze goederen of grondstoffen naar de Palestijnse gebieden. Een Palestijnse pharmaceutische producent heeft voor elke import toestemming nodig van het Israëlische Ministerie van Volksgezondheid. Vaak verbiedt Israël importen van grondstoffen, omdat deze materialen ook voor militaire doeleinden gebruikt zouden kunnen worden. In het algemeen hebben producenten in Israël niet een dergelijke toestemming nodig, en als dit wel is vereist dan wordt deze op jaarbasis gegeven. “Verschillende rechten” Physicians for Human Rights-Israel concludeert in het rapport dat “twee bevolkingsgroepen in hetzelfde gebied leven, geregeerd door dezelfde regering – met verschillende rechten”. De ene groep, de Israëliërs, geniet een overmaat aan privileges. Maar ieder mens heeft recht op toegang tot de hoogst bereikbare standaard van lichamelijke en geestelijke gezondheid. Het recht op gezondheid omvat niet alleen tijdige en passende medische zorg, maar ook onderliggende factoren die bepalend zijn voor gezondheid, zoals toegang tot schoon drinkwater, voldoende sanitaire voorzieningen, veilige omstandigheden op het werk en in de omgeving. Israël’s voortdurende geweld tegen Palestijnen van alle leeftijden blijft ernstige schade berokkenen en verhoogt de vraag naar gezondheidszorg waarin het Palestijnse stelsel nu al nauwelijks in kan voorzien. In 2012 werden meer dan 5.000 patiënten doorverwezen naar Israël waarmee een bedrag van een miljoen shekels (€ 225.000) was gemoeid. De verwijzingen verhogen de afhankelijkheid van Israël en zijn een obstakel voor de ontwikkeling van een onafhankelijk zorgstelsel in de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Bovendien worden Palestijnen die voor een noodzakelijke medische behandeling buiten de bezette gebieden moeten reizen onderworpen aan het restrictieve en willekeurige vergunningsysteem van Israël. PHR-I schrijft dat Israël “het vertrek voor medische behandeling van patiënten uit de Gazastrook afhankelijk stelt van een verhoor door de GSS (de inlichtingendienst ook bekend als Shabak)”. Artikel van Adri Nieuwhof (Artikel verschenen op Electronicintifada.net / jaffadok.nl / dewereldmorgen.be) 5 5 September Mei 2015 2014 nummer nummer 2 1

[close]

p. 7

Turkse NGO opent vestiging Gaza De Turkse medische NGO Earth Artsen opende op vrijdag 27 maart een filiaal in de Gazastrook met het doel de slecht uitgeruste medische instellingen in de geblokkeerde Palestijnse enclave bij te staan, heeft Anadolu gemeld. Sprekend bij de openingsceremonie, heeft het hoofd van Earth Artsen, Orhan Alimoglu, het publiek eraan herinnerd dat het grondgebied wordt belegerd via land, zee en lucht. “Toch geloven wij,” zei Alimoglu, “dat ons werk de lokale ziekenhuizen en de Palestijnse gezondheidssector zal versterken.” Hij bedankte de mensen van Turkije en andere donateurs voor hun donaties voor de oprichting van de Gaza-tak. Alimoglu legde uit dat de NGO af en toe artsen van Turkije naar Gaza zal zenden om moeilijke gevallen te behandelen die de artsen van Gaza niet kunnen behandelen of de competenties niet beschikbaar in de enclave zijn. Earth Artsen zullen ook ondersteuning geven aan de Gazaanse medische instellingen met infrastructuur, apparatuur en medicijnen, voegde hij eraan toe. De Israëlische bezetting heeft de Gazastrook sinds 2007 geblokkeerd, toen de Palestijnse beweging Hamas de volledige veiligheidscontrole van het grondgebied overnam, hiermee een einde makend aan achttien maanden chaos aangewakkerd na verkiezingen door een deel van Fatah gefinancierd door Israël en de Verenigde Staten. Hamas won de Palestijnse verkiezingen in 2006. De daaropvolgende blokkade heeft het grondgebied van de 1,9 miljoen inwoners beroofd van zelfs de meest elementaire grondstoffen. De Palestijnse staatssecretaris van Volksgezondheid in Gaza, Yousef Abul-Rish, bedankte de Turkse NGO’s en de Turkse bevolking. De Turkse overheid en goede doelen hebben, merkte hij op, de Palestijnse gezondheidssector voor vele jaren ondersteund. Kankergevallen Gaza toegenomen De Israëlische bezetting heeft altijd gebruik gemaakt van internationaal verboden wapens zonder dat de zogenaamde vrije wereld heeft opgetreden. Het aantal kankergevallen is sterk toegenomen in de Gazastrook na de drie Israëlische oorlogen tegen de kustenclave, heeft het Palestijnse ministerie van gezondheid onthuld op donderdag 19 maart. Een recent rapport opgesteld en gepubliceerd door het ministerie van Volksgezondheid in Gaza onthulde een grote toename van het aantal geregistreerde gevallen van kanker in de Strip. Het rapport toonde aan dat het percentage van kankergevallen is gestegen tot 73,1 per 100.000 inwoners in de door oorlogen verscheurde enclave. Volgens de directeur van de afdeling voorlichting van het ministerie, de arts Atef Mos’ad, werden de bevindingen van het rapport besproken in een bijeenkomst georganiseerd door het ministerie om het bewustzijn bij het personeel over deze ziekten en de nieuwe uitdagingen te verhogen. (Vertaling van Middleeastmonitor / 31.03.2015) (vertaling van een deel uit artikel daysofpalestine.com 19-03-2015) Mei 2015 nummer 2 6 6

[close]

p. 8

Spaanse orthopedisch chirurgen GAZA - Een delegatie van Spaanse pediatrische orthopedisch chirurgen is in februari aangekomen in het Shifa Medical Complex in Gaza om de check-ups en operaties uit te voeren voor een aantal patiënten. De delegatie, onder leiding van Dr Philippe Noya en coördinator voor het World’s noodhulp Artsen project Dr. Verunka Lazzara, werd door de directeur-generaal van het Shifa medisch centrum, Nasr al-Tatar, ontvangen. Tatar bejubelde de inspanningen van de Spaanse artsen in het voordeel van de patiënten van Gaza en de gewonde kinderen, van wie de meesten gewond uit het Israëlisch offensief van afgelopen zomer op de belegerde kust enclave zijn gekomen. De delegatie is gekomen om medische controles en operaties uit te voeren voor een aantal patiënten in coördinatie met het panel van orthopedische artsen in het Shifa ziekenhuis. Het hoofd van de operatie-eenheid in het Shifa Centre, Marwa Abu Saada, zei dat een rapport is verzonden naar de Spaanse tak van Dokters van de Wereld, om de organisatie van Gaza’s geraamde behoeften in de pediatrische orthopedie te actualiseren Honderdduizenden kinderen in shock na de oorlog in Gaza Meer dan 370.000 kinderen zijn getraumatiseerd door de Israëlische aanval op Gaza van vorig jaar. Sayed en een groep van vrienden kwamen onder vuur te liggen middels een reeks van oorverdovende drone-aanvallen op het moment dat ze op het strand aan het voetballen waren. Sayed Bakr overleefde het bombardement met dodelijk projectielen in de donkerste dagen van de oorlog in Gaza. Maar poseren onder het portret van zijn liefste broer, Mohammed, die hij verloor in die aanval, bleek te veel. Na vrijwillig bij de foto te gaan staan, brak de 12-jarige en riep voor zijn moeder. Sayed en zijn vrienden waren het doelwit in een van de meest schrijnende episodes van afgelopen zomer in de oorlog tussen Israël en Hamas in Gaza. Tijdens het voetbalspel op het strand kwamen ze onder vuur te liggen van een Israëlische piloot die ze blijkbaar aanzag voor militanten (volgens de media). Vier jongens uit de familie Bakr stierven tijdens de raketaanval en vier raakten gewond. In de onmiddellijke nasleep, bleef Sayed verlamd van schrik achter, niet in staat om te spreken, hysterisch kronkelend tegen een muur. Nu, meer dan zes maanden later, is hij een van de honderdduizenden kinderen in Gaza die een behandeling voor hun trauma nodig hebben. (Vertaald van aspacpalestine.com - 03.02.2015) (Vertaald van telegraph.co.uk - 29.01.2015) 7 7 7 Mei 2015 nummer 2

[close]

p. 9

Wat is Vrijheid ? Betekent vrijheid alleen dat we de slachtoffers herdenken van vorige, reeds lang afgelopen oorlogen? Of denken we ook aan de huidige slachtoffers? Betekent vrijheid dat een minister-president een vlammetje ontsteekt en oproept dat we even moeten denken aan wat het woord ‘Vrijheid’ betekent? Of doen we ook echt wat voor mensen die al jaren bezet zijn? Betekent vrijheid dat een politicus van een extreem-rechtse partij zijn met haat gevulde woorden mag uitspugen over Nederland? Of mag een iman uit Syrië of Turkije ook zijn woordje doen zonder daarbij zijn visum wordt ingetrokken? Betekent vrijheid dat we asielzoekers de keus geven om vrijwillig terug te gaan naar het land van herkomst of teruggestuurd te worden naar hetzelfde land? Of betekent vrijheid dat ze een keuze hebben om hier zich te vestigen of te vertrekken? Betekent vrijheid dat je alles mag doen en zeggen in dit land alleen als het de overheid uitkomt? Of betekent vrijheid dat je je mag uitspreken tegen het koningshuis zonder een onderzoek van het OM aan je broek te krijgen en dat je asielzoekers mag helpen zonder daardoor als activist opgepakt te worden? Vrijheid Begin mei worden de slachtoffers herdacht van de Tweede Wereldoorlog, waarbij tevens een aantal andere oorlogen wordt betrokken. We herdenken de slachtoffers middels twee minuten stilte en natuurlijk dat moet gebeuren, ook na 70 jaar. Dit jaar heb ik me weer door de twee dagen geworsteld, zappend van herinnering naar herdenking, zappend van twee minuten stilte naar feesten, zappend van speeches naar het ontsteken van het vrijheidsvuur en ga zo maar door. Maar wat ik gemist is, is dat ene woordje, dat o zo belangrijke woordje voor me, namelijk Palestina. Palestina Palestina dat al jaren bezet wordt door de zionistische bezetters die alles willen doen om alles uit te wissen aan de herinneringen van vorige oorlogen. Palestina, waar de mensen op straat ‘gewoon’ worden vermoord, waar kindjes als Inaz Khalil (5 jaar) en Amar Ahmed (2 jaar) bewust worden doodgereden door kolonisten uit illegale nederzettingen. Palestina, waar politici voor hun mening gevangen worden gezet zonder enige vorm van wat voor rechtszaak dan ook. Palestina, dat als maar kleiner wordt, omdat de bezettende macht steeds meer gebied inpikt en steeds meer illegale nederzettingen toelaat op Palestijns grondgebied. Palestina, waar het leven - ja meneer Rutte u had het over de hel in Rotterdam - een hel is in Gaza, waar men niet in of uit kan. Palestina, het land, waarover zelfs de Israëlische soldaten nu gaan zeggen, dat het een onmenselijke en onbeschofte aanval op Gaza is geweest Westers schuldgevoel Palestina, het land dat geen bestaan krijgt, omdat het westen bewust partij kiest voor de bezettende macht en haar blijft steunen. Palestina, dat niet mag bestaan, omdat het lijkt dat het westen haar schuld moet blijven inlossen voor hetgeen is gebeurd in de WO II Palestina, dat niet genoemd mag worden in de Tweede Kamer, omdat dan de zionistische lobby weer in actie moet komen om alles te ontkennen. Palestina, dat niet naar het ICC mocht en door het westen hierin werd gedwarsboomd. Vrijheid? Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is, zolang de Palestijnen worden onderdrukt en het land bezet wordt gehouden. Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is als ik elke dag boodschappen krijg uit Palestina hoe het daar er echt aan toe gaat. Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is, als de Palestijnen niet in vrijheid naar het buitenland kunnen of mogen reizen omdat de grenzen weer dicht worden gehouden door de twee zionistische bezetters (Egypte is toegetreden tot het zionistisch genootschap). Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is, zolang Mark Rutte aangeeft dat de zionistische bezetter zich mag verdedigen omdat het de enige democratische staat in de regio is. Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is, als de Nederlandse politiek en media geen aandacht wil besteden aan het lijden van de Palestijnen. Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is, als de Palestijnse diaspora niet terug mag keren naar het vaderland en de eigen ruimtes weer in kan nemen. Ik kan niet zeggen dat er vrijheid is, zolang de zionistische bezetter zich niet heeft teruggetrokken tot achter de grenzen van voor 1967. Vrijheid vieren? Hoe kan iemand vrijheid vieren als we weten dat er mensen al jaren bezet worden gehouden; jaar in, jaar uit zich niet kunnen bewegen van de ene kant naar de andere kant van het land. Hoe kan je vrijheid vieren, Mark Rutte, als je bewust de bezetter steunt? De bezetter steunen en je steekt het niet eens onder stoelen of banken? Heb je dan helemaal niets geleerd van de Tweede Wereldoorlog? Heb je niets geleerd van wat je vader heeft gezegd? Heb je dan helemaal niets geleerd van wat de geschiedenisboeken hebben geschreven over de bezetter en bezet gebied en de onderdrukten? Begrijp je dan echt niet dat de Palestijnen worden BEZET ? Ja, nu wat groter geschreven, anders is het misschien moeilijk te lezen. Palestina is bezet gebied en dat gebeurt door je vrienden uit Israël . Vroeger werden ze Joden genoemd, nu Israëli’s maar in feite betekent het gewoon hetzelfde. Wanneer veranderen de gedachten over Palestina en haar bezetter? Wanneer gaan we de waarheid eens in zien? Het lijkt er elke dag weer op dat de Palestijnen de tol moeten betalen wat de Joden zijn aangedaan in vorige oorlogen. Dit kan en mag niet meer doorgaan. Palestina moet het recht krijgen van een eigen staat en leven in vrijheid en vrede. De Palestijnen in de diaspora moeten het recht krijgen om weer terug te keren naar het vaderland. Palestina moet het recht op haar eigen gebied weer terug krijgen en alle illegale nederzettingen moeten aan de Palestijnen worden overgedragen. Dan pas zal er vrijheid zijn en zal ik vrijheid kunnen vieren. Henny A.J. Kreeft Ambassador for a Free Palestine Mei 2015 nummer 2 8 8

[close]

p. 10

Mijn Thuis TILBURG VOOR PALESTINA De Stichting “Mijn Thuis” is opgericht op 2009 en is is gevestigd te Tilburg aan het Lieve Vrouweplein 6. In het algemeen wil de Stichting hulp bieden aan Palestijnen in de vluchtelingenkampen in Libanon. Dit doel is uitgewerkt in de volgende meer concrete doelstellingen: * scholing bieden aan kinderen en, waar mogelijk, hun ouders van Palestijnse afkomst in de vluchtelingenkampen in Libanon * bemiddelen zowel in woord als financieel, bij het verkrijgen van hulpmiddelen voor ernstig zieke of gehandicapte Palestijnen in dezelfde vluchtelingenkampen * andere hulp bieden, in welke zin dan ook, mits gebaseerd op vreedzame bedoelingen; hierbij van te denken aan bemiddeling in arbeidsrelaties, opzetten van eigen, kleinschalige bedrijven, e.d. * meewerken aan bekendmaking van het onrecht dat het Palestijnse volk sinds vele jaren wordt aangedaan Planning Niet voor niets is scholing aangegeven als eerste doel. Immers, willen we meehelpen om de situatie in de vluchtelingenkampen verbeteren, dan zal een groot deel daarvan vanuit de jeugd moeten komen. Jongeren moeten de instrumenten krijgen om zichzelf te ontplooien en daardoor beter toegerust het leven buiten de kampen aan te kunnen. Als eerste willen we een schooltje oprichten in Ain El-Helwah waar zowel computerles (incl. internetmogelijkheid) als Engels gegeven kan worden. Immers, het viel ons op, dat in de gezinnen waar een computer staat deze niet voldoende gebruikt wordt voor educatieve doeleinden, maar voor spelletjes. Daarnaast spreekt de jeugd te weinig Engels om bij verdere studies en/of werkzaamheden, waarbij contacten zijn met buitenlanders, zich te handhaven. Zo denken we, dat er binnen niet al te veel jaren een fors aantal banen binnen de toeristische sector beschikbaar komen, waarbij voor de vervulling voldoende kennis van Engels een must is. Om tegelijk al iets van arbeid te creëren denken we aan het opzetten van een kleinschalige reisorganisatie, die Libanon als bestemming heeft. De benodigde kennis daarvoor is reeds aanwezig in het bestuur. De Werkgroep Tilburg Voor Palestina is voortgekomen uit de behoefte van plaatselijke activisten om in Tilburg de solidariteit met Palestijnen tegenover Israëlische onderdrukking vorm te helpen geven. De Werkgroep Tilburg Voor Palestina beoogt daartoe activiteiten te organiseren of ondersteunen die aandacht vestigen om de situatie van de Palestijnen. De werkgroep richt zich op voorlichting en beoogt zowel publieke opinie als politieke besluitvorming te beïnvloeden in een richting die rechtvaardigheid voor de Palestijnen ten goede komt. De Werkgroep wordt ondersteund door de Stichting Mijn Thuis, die zich inzet voor Palestijnse vluchtelingen in Libanon, en door Vereniging Weldaad, platform voor activisme in Tilburg. Imformatiemiddag Op 18 oktober 2014 vond de eerste informatiemiddag plaats van de Werkgroep Tilburg Voor Palestina. Die bestond uit een filmvertoning, een historische inleiding over het vraagstuk Israël-Palestina, enkele kortere aankondigingen en – niet onbelangrijk – onderlinge kennismaking en discussie. Dit alles vriendelijk ondersteund door de mensen MFA Het Spoor waar één en ander plaatsvond. Het aantal aanwezigen was niet erg groot, rond de tien. Wie er niet was, is iets waardevols misgelopen. De vertoonde film was “Where Should the Birds Fly”, een aangrijpende documentaire over het leven van Palestijnen op de Gazastrook. We zagen de verwoesting van h huizen door een Israëlische bulldozer. We zagen het treiterend beschieten van Palestijnse vissersboten vanuit een Israëlisch oorlogsschip. We hoorden het verhaal van een meisje dat vrijwel haar hele familie had verlo9ren in de Israëlische luchtaanvallen va 2008-2009. Het was geen opgewekte film, wel een zeer indringende en noodzakelijke. Evelien Kokke, die de film ter beschikking stelde voor vertoning, lichtte de film ook toe. Na een korte pauze schetste Peter Storm het conflict als in de kern geen godsdienststrijd tussen moslims en joden, en evenmin een verhaal van waar-er-twee-vecchten, hebben-er-twee-schuld. Het betreft in de kern een koloniaal conflict, aldus de spreker die uiteenzette dat zionistische beweging joden in Palestina vestigde als kolonisten, die daarmee tegenover de Palestijns-Arabische bevolking kwamen te staan. 9 9 1 9 http://mijnthuispalestina.com/inleidingdoel/ Mei 2015 nummer 2 https://tilburgvoorpalestina.wordpress.com/

[close]

p. 11

Utrecht4Palestine Rotterdam voor PALESTINA Utrecht voor Palestina (U4P) is een platform dat zich het lot van de Palestijnen aantrekt. U4P is verontwaardigd over het geweld en de discriminatie in Israël en de door Israël bezette gebieden en het feit dat Nederland en de Europese Unie dit laten gebeuren. Het afgelopen jaar heeft het platform weer veel activiteiten georganiseerd, waaronder lezingen en de ondersteuning van de ‘Vrouwen in het Zwart’ die maandelijks hun wake houden op de Utrechtse Stadhuisbrug. Ook hield U4P handtekeningenacties bij Albert Heijn om hen op te roepen te stoppen met de verkoop van Israëlische producten uit de bezette nederzettingen. XminY leverde een financiële bijdrage zodat U4P haar activiteiten kan voortzetten en uitbreiden. Over U4P Steeds meer mensen zijn verontrust over het lot van de Palestijnen, verontwaardigd over het geweld en de discriminatie in Israël en de door Israël bezette gebieden, en het feit dat Nederland en de Europese Unie dit laten gebeuren. Utrecht voor Palestina (U4P) is een platform voor mensen die hier iets aan willen doen. Bijvoorbeeld door het voeren van geweldloze acties, bekendheid geven in de media aan dit onrecht en het organiseren van lezingen en debatten. U4P werkt onder andere samen met het Nederlandse Palestina Komitee, Diensten Onderzoek Centrum Palestina (docP) en andere organisaties, die zich sterk maken voor vrede, rechtvaardigheid en het handhaven van mensenrechten in het Midden-Oosten. Rotterdam voor Gaza is een initiatief van maatschappelijke organisaties, kerken en politieke partijen die elkaar vinden in de verontwaardiging over de bezetting van de Palestijnse gebieden, de schending van de mensenrechten op de Westoever en in de Gazastrook. Door middel van verschillende acties informeren wij Rotterdammers over het dagelijks leven van mensen in de Gazastrook en brengen mensen uit Rotterdam en uit Gaza met elkaar in contact. Wij streven naar een rechtvaardige en vreedzame oplossing van de Israëlisch-Palestijnse kwestie waarbij de rechten en belangen van burgers centraal staan. Onze uitgangspunten zijn het internationale recht en de mensenrechten. Rotterdam voor Gaza zijn: SP Rotterdam, PvdA Rotterdam, Groen Links Rotterdam, Palestina Komitee Rotterdam, Nederlands Palestina Komitee, Een Ander Joods Geluid, Stichting Palestina, Vereniging Ettaouhid, PPMS, Al Awda, stichting Palestijnse vrouwen in Nederland, Palestijnse Gemeenschap Vlaardingen, Platform Buitenlanders Rijnmond (PBR) en Diaconaal Centrum Pauluskerk. Wat kun jij doen? Maak kennis met de mensen in Gaza en hoor van hen zelf hoe het leven onder bezetting is. Hoe? De grenzen zijn dicht, maar zoals de jonge onderwijzeres Abir zegt: “Internet was het eerste wapen dat de blokkade doorbrak.” Via Skype, een beamer en een witte muur wil Rotterdam voor Gaza je helpen in contact te komen met mensen in Gaza. Ben je verpleegkundige, onderwijzer of zelfstandig ondernemer en vraag je je af hoe je collega’s in de Gazastrook werken? Ben je dol op muziek maken en wil je weten hoe Palestijnse rap klinkt? Studeer je, en ben benieuwd naar het studentenleven van je leeftijdgenoten? Willen jij en je voetbalelftal een potje bal-hooghouden tegen het team van Shabab Rafah? Iedere laatste zondag van de maand staan we van 15.00 tot 16.00 uur op het Beursplein en informeren we Rotterdammers over de voortdurende crisis in de Gazastrook. Meehelpen? Mail ons. http://www.u4p.nl/ https://rotterdam4gaza.wordpress.com Mei 2015 nummer 2 10 10

[close]

p. 12

Advertentie Jeruzalem in de Qur’an Jeruzalem in de Qur’an maakt zijn debuut op een cruciaal moment, namelijk het moment dat het moraal van de moslims een dieptepunt heeft bereikt. De onverholen onophoudelijke invallen in het Heilige Land door Israël gaan onverminderd voort, en de Moslims echoën dezelfde woorden die hun broeders in Mekka uitriepen, toen zij werden vervolgd door de ongelovigen van Mekka: “Wanneer zal de hulp van Allah komen?” Sheikh Imran’s inzicht in de gebeurtenissen die zich momenteel ontvouwen in de wereld is een bron van inspiratie voor Moslims, omdat hij met overtuigende argumenten komt vanuit zijn uitleg van het Goddelijke Boek (d.i. de Qur’an) en de overleveringen van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem). Hij maakt duidelijk dat de hulp van Allah op handen is, dat het Heilige Land bevrijd zal worden, en dat de Islam wereldwijd opnieuw zal opbloeien. Dit boek is te koop door overmaking van het geldbedrag van € 21,50 (inclusief verzendkosten) op rekeningnummer NL71KNAB0721056857 van stichting The Muslim Voice International onder vermelding van Jeruzalem plus uw adresgegevens. De winst die wij maken op het boek wordt benut om ermee Palestijnse journalisten van Press House - Palestine te ondersteunen. Voor meer informatie over Press House - Palestine verwijzen wij u graag door naar hun website: http://palbas.org/eng/home 11 Mei 2015 nummer 2

[close]

p. 13

Palestijnen hebben onze hulp nodig Tien procent Palestijnse kinderen lijden aan ontwikkelingsstoornis In een recente studie gepubliceerd door het Britse medische tijdschrift The Lancet, werd gesteld dat 10% van de kinderen in de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever lijden aan een ontwikkelingsstoornis. De studie toonde aan dat ondervoeding de belangrijkste oorzaak van dit soort handicap is, die de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling van de mens belemmert. In een andere studie uitgevoerd aan de Universiteit Beirzeit werd aanbevolen dat Palestijnse zwangere vrouwen en kinderen extra zorg moeten krijgen. De studie toonde aan dat het sterftecijfer onder de Palestijnse kinderen en zwangere vrouwen niet omlaag is gegaan hoewel beiden veel aandacht en zorg kregen. Uitleg over het project Het project is een mobiele kliniek voor gehandicapten met inbegrip van de natuurlijke remediërende apparatuur, een specialist in medische analyse, een arts, een verpleegkundige en een ergotherapeut, specialist in natuurlijke therapie, farmacia en psychologische genezing. Door het bezoeken van mensen met een handicap aan huis, zal de staf in staat zijn om de zaak goed te bestuderen en zorgen voor de juiste geneesmiddelen en geschikte hulpmiddelen voor de gehandicapten die niet kunnen lopen. Society for the Care of Disabled Families De ‘Society for the Care of Disabled Families’ (Vereniging voor de verzorging van gehandicapte families) in Rafah heeft een projectvoorstel geschreven voor een mobiele kliniek voor gehandicapte kinderen en ouderen. Missie De Society for the Care of Disabled Families is een onafhankelijke non-profit organisatie, die in 2001 is opgericht en zich richt op mensen met een handicap en hun gezinnen in de Gazastrook om hen kracht te geven via het capaciteitsopbouwprogramma, revalidatie en economische steunprogramma’s. Doelen * Capaciteitsopbouw voor de Society for the Care of Disabled Families en partners * Bijdragen in het verstrekken van psychosociale ondersteuning, medische en vervangende behoeften aan de mensen met een handicap om beter onafhankelijkheid in de samenleving te bereiken * Bijdragen in de verbetering van het economisch welzijn van de mensen met een handicap en hun families Uitgangspunten * hygiënische verzorging bieden voor 2500 gehandicapte kinderen, jongeren en ouderen * vroege interferentie bij 1000 kinderen om die van een handicap te redden * de economische last voor 3500 gehandicapte families verminderen * de psychologische, sociale en beroepsmatige revalidatie voor 3500 gehandicapten presenteren Beoogde uit te voeren activiteiten * De staf zal huisbezoeken uitvoeren voor de hygiënische zorg voor 3500 gehandicapten (in Rafah en Khan Younis) met de medische materialen en passende regelingen, zoals medische analyses, de natuurlijke remedie, functionele genezing en medische diagnostiek * Het bepalen van de medische behoeften van medicijnen en medische hulpmiddelen voor mensen met een handicap op een blijvende en directe manier * Het team zal ook sessies houden voor familiebegeleiding om hen te informeren over hoe om te gaan met mensen met een handicap op medisch, psychologisch en sociaal vlak Maha Saeed Mei 2015 nummer 2 12

[close]

p. 14

De Palestina Papers Acht maart was de Internationale Vrouwendag en op die dag stond men stil bij de rechten van de vrouwen over de gehele wereld. Een belangrijk punt van aandacht op de Internationale Vrouwendag zijn de vrouwelijke Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen. Het leven van een Palestijn is niet veilig te noemen als hij of zij voor niets of bijna niets opgepakt kan worden. Sinds 1967 wordt de Palestijnse samenleving blootgesteld aan repressieve maatregelen van de Israëlische bezetting, waaronder ontvoering en detentie zonder enige vorm van rechtspraak. Sinds 1967 is dit gebeurd bij 800.000 Palestijnen, met inbegrip van 15.000 vrouwen. Tijdens de Eerste Intifada zijn tenminste 3000 vrouwen opgepakt en tijdens Al-Aqsa Intifada werden meer dan 900 vrouwen opgesloten. Vrouwelijke gevangenen Gemiddeld gezien worden maandelijks vijf tot acht vrouwen en meisjes opgepakt door de bezettingsmacht. Alle ontvoeringen en detenties vinden plaats in strijd met internationale wetten en verdragen, waarbij de behandeling van de Palestijnse vrouwelijke gevangenen tijdens de arrestatie, het verhoor en de detentie “een duidelijke schending is van de Vierde Conventie van Genève, met name de artikelen die betrekking hebben op de bescherming van de burger gevangenen op het moment van oorlog, in het bijzonder artikel 32, artikel 76, artikel 49 en artikel 27.” De vrouwelijke gevangenen worden vaak beschuldigd van betrokkenheid bij of het ondersteunen van het Palestijnse verzet. Of ze worden als drukmiddel gebruikt zodat gezochte familieleden zichzelf aangeven. Daarnaast maken de gevangenisdiensten gebruik van psychologische en fysieke marteling om bekentenissen en informatie aan de gevangenen te ontfutselen. Statistieken Momenteel worden er - volgens de statistieken - 6500 Palestijnse politieke gevangenen vastgehouden in Israëlische gevangenissen, waaronder vrouwen, kinderen en ouderen. De Palestijnen worden ontvoerd uit hun huizen, opgepakt bij checkpoints of tijdens nachtelijke invallen. Zo zijn er in februari 2015 alleen al ruim 210 invallen uitgevoerd in dorpen en steden waarbij 310 Palestijnen werden gearresteerd, waaronder 21 vrouwen en 52 kinderen. Naast deze arrestaties werden er in februari 89 administratieve detentie orders afgegeven. De 21 vrouwen die werden opgepakt, werden meestal gearresteerd bij de ingang van de Al-Aqsa. Van de 21 Palestijnse vrouwelijke gevangenen die onder onmenselijke omstandigheden gevangen gehouden worden, komen er twee uit Jeruzalem, één van de gebieden die sinds 1948 bezet zijn en achttien van de Westelijke Jordaanoever. Deze gevangenen zijn verdeeld over drie gevangenissen: 1. HaSharon gevangenis (Tel Mond): 19 Palestijnse vrouwelijke gevangenen / arrestanten 2. Neve Tirza gevangenis (Ramleh): 1 Palestijnse vrouwelijke gedetineerde 3. Jalameh detentiecentrum: 1 Palestijnse vrouwelijke gedetineerde Deel 3: De vrouwelijke gevangenen Gemiddeld gezien worden maandelijks vijf tot acht vrouwen en meisjes opgepakt door de bezettingsmacht Namen De namen van de Palestijnse vrouwelijke gevangenen zijn: Lina Jarbouni (40 jaar, uit Arabet Al-Boutof, gevangen sinds 18 april 2002). Lina werd beschuldigd van het ‘contact opnemen met de vijand’ en is door de rechtbank in de stad Haifa veroordeeld tot 17 jaar gevangenis. Gezien haar sterke karakter is ze door de vrouwelijke gevangenen aangewezen als hun woordvoerster; Muna Hussein Qa’dan (43 jaar, uit ‘Aeabeh, gevangen sinds 12 november 2012). Muna is een ‘ex-gevangene’ en is vijf keer opgepakt. De eerste arrestatie was in 1999, waarna ze werd onderworpen aan wrede ondervragingstechnieken; Naheel Abu ‘Aisha (36 jaar, gevangen sinds 14 maart 2013). Naheel werd ontvoerd uit haar huis en na 27 rechtbankzittingen werd ze veroordeeld tot 33 maanden gevangenisstraf en een geldboete; Dunia Wakid (37 jaar, van het vluchtelingenkamp Tulkarim, gevangen sinds 27 mei 2013). Dunia die in een sieradenwinkel werkte, werd ontvoerd uit haar huis en veroordeeld tot 42 maanden op beschuldiging van de poging tot smokkelen van geld en mobiele telefoons voor Palestijnse politieke gevangenen; Wi’am Jaber ‘Asidah (22 jaar, uit Tell, gevangen sinds 11 november 2013). Wi’am is een studente Business en Administratie aan de Al-Najah Universiteit. Ze werd gearresteerd bij de Za’tara militaire controlepost op beschuldiging van het in bezit hebben van een mes en een poging om een soldaat neer te steken. Haar straf is 32 maanden; Dit excuus wordt heel vaak gebruikt en 80% van de Palestijnse vrouwen wordt hiervan beschuldigd 13 Mei 2015 nummer 2

[close]

p. 15

Sinds 1967 wordt de Palestijnse samenleving blootgesteld aan repressieve maatregelen van de Israëlische bezetting, waaronder ontvoering en detentie zonder enige vorm van rechtspraak jaar gevangenisstraf. Dertien oktober 2014 werd ze opnieuw gearresteerd, maar is nog steeds in afwachting van haar veroordeling; Yasmin Sha’ban (32 jaar, uit Jalame, gevangen sinds 3 november 2014). Yasmin werd uit haar huis ontvoerd en onderging vijf dagen lang verhoor in Jalame Detentiecentrum; Hala Msallam Abu Sall (17 jaar, van vluchtelingenkamp Al-Arroub, gevangen sinds 28 november 2014). Hala is beschuldigd van het neersteken van een soldaat; Amal ahmad Taqatqa (20 jaar, uit Beit Fajar, gevangen sinds 1 december 2014). Op 1 december 2014 werd Amal neergeschoten middels vijf echte kogels door soldaten van de bezettingsmacht in de buurt van de Gush Esjon nederzetting, nadat een kolonist had beweerd dat Amal hem probeerde neer te steken; Hanya Munir Naser (23 jaar, uit Deir Qadis, gevangen sinds 10 december 2014). Hanya is op 12 september 2011 gearresteerd en veroordeeld tot 38 maanden. Ze kwam vrij tijdens de gevangenenruil, maar in de ochtend van 10 december 2014 werd haar huis aangevallen en werd ze ontvoerd door de bezettingsmacht. Hanya is lid van het Media Support Team voor Palestijnse gevangenen; Lina Mohammad Khattab (18 jaar, uit Al-Bireh, gevangen sinds 13 december 2014). Lina is eerstejaars student Media en Journalistiek aan de Universiteit van Birzeit en een danseres in Al-Funoun Palestijnse Populaire Dance Troupe. Ze is veroordeeld voor het gooien met stenen naar militaire voertuigen; Asma’ Jawdat Balhawi (36 jaar, uit Tulkarim, gevangen sinds 14 december 2014); Aisha Mohammad Da’amseh (20 jaar, uit Beit Ummar, gevangen sinds 28 januari 2015); Thuraya Kamal Taha (21 jaar, uit Beit Ilu, gevangen sinds 12 februari 2015). Thuraya is een student Media en Technologie aan de Al-Quds Open Universiteit en veroordeeld tot 22 maanden gevangenschap. Yaman Izz-Iddin ‘Amarna (21 jaar, uit Ya’bad, gevangen sinds 17 februari 2015). Yaman is rechtenstudent aan de Al-Quds Universiteit en tijdens de terugreis van universiteit naar huis uit de bus gehaald. De namen van de Palestijnse vrouwelijke gevangenen zijn hier neergezet om de gevangenen ook een naam te geven. Op deze manier kunnen we deze gevangenen niet meer vergeten. Op deze manier hoop ik dat de gevangenen ook een plaatsje krijgen in uw hart, zoals ze in mijn hart hebben gekregen, zoals alle Palestijnen. Falasteen Fareed Najem (28 jaar, uit Nablus, gevangen sinds 20 november 2013). Falasteen is ook een ‘ex-gevangene’, voor het eerst gearresteerd op 15 februari 2006 en veroordeeld tot zestien maanden. Op 20 november werd ze weer gearresteerd op beschuldiging van het in bezit hebben van een mes en een poging om een soldaat neer te steken. Dit excuus wordt heel vaak gebruikt en 80% van de Palestijnse vrouwen wordt hiervan beschuldigd. De straf is 48 maanden; Dima Mohammed Sawahreh (17 jaar, uit Jabal Mukkaber, gevangen sinds 3 januari 2014); Dima werd op 3 januari 2014 ontvoerd en geslagen door de soldaten van de bezettingsmacht en beschuldigd van het proberen om een soldaat in het oude centrum van Jeruzalem neer te steken. De veroordeling is 18 maanden; Shireen Issawi (34 jaar, uit Jeruzalem, gevangen sinds 6 maart 2014). Shireen is een mensenrechtenadvocaat en een pleitbezorger voor de rechten van de Palestijnse politieke gevangenen. Ook Shireen is vaker gearresteerd en de laatste keer werd ze, samen met haar broers Medhat en Shadi, ontvoerd uit het huis van familie. Haar hechtenis is meerdere malen verlengd; Samaher Zein-Iddin (34 jaar, uit Majdal Bani Fadil, gevangen sinds 28 mei 2014). Samaher is moeder van zes kinderen, maar ze mag hen niet zien, net zoals ze geen communicatie mag hebben met andere familieleden Bushra Jamal Al-Tawil (21 jaar, uit Al-Bireh, gevangen sinds 2 juli 2014). Bushra is een jeugdactiviste, journalist en lid van de Palestijnse Journalisten Unie. Ze is een aantal malen gearresteerd. Bij de gevangenenruil kwam ze vrij om daarna weer opgepakt te worden om de resterende tijd vol te maken; Fida’ Salman (22 jaar, uit Beit ‘Ur Al-Tahta, gevangen sinds 26 augustus 2014). Fida’ werd beschuldigd van het gooien van stenen naar de auto van een zionistische kolonist en veroordeeld tot zeven maanden en een geldboete; Ihsan Dababseh (28 jaar, uit Nuba, gevangen sinds 13 oktober 2014). Ihsan is een ‘ex-gevangene’, voor de eerste keer gearresteerd op 11 december 2007 en veroordeeld tot twee Henny A.J. Kreeft (de info komt van avoicefrompalestine.wordpress.com) (eerder gepubliceerd in De Stem van de Ummah) Mei 2015 nummer 2 14

[close]

Comments

no comments yet